- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
“Ahlak çok önemli erdemlerden biridir “ diye söze başladı dedem. Seksenli yaşlarında, ağarmış saçlarıyla deneyimlediği hayatından çıkardığı sonuçlarmış gibi geldi bana anlattıkları.
Ahlak yaşamın temel kavramları arasında olmakla beraber ilişkilerimizi de belirler! Yanlışlar karşısında doğrularımızı, kötülükler karşısında iyiliklerimizi, günahlarımız karşısında sevaplarımızı düşündürür bizlere. Bir anlamda ahlaklı olmak negatif davranışlarımızı pozitife dönüştürme eylemimizi gerçekleştirmemizi sağlar. İlişkilerimiz içinde bu kavramalara önem verdiğimizde davranışlarımız da anlam kazanır.
- Peki dedeciğim, ahlaklı olmak kimin için önemli? Benim içinmi? yoksa ilişkide bulunduğum kişiler içinmi?
- Güzel soru dedi dedem. İşte paradoks burada gizlidir. İnsanlar genelde davranışlarında karşılarındaki insanlara karşı ahlaklı olmayı yeğlerler. Bu bir anlamda iyi insanı oynamak istediklerindendir, “insanlar ne der” düşüncesinin onlar için önemli olmasındandır ancak aslında asıl ahlak kişinin kendisine karşı olabildiğidir. Yani zihninin içinde kendi ile kendisine karşı olan davranışlarıdır aslolan.
- İnsan kendisine karşı nasıl ahlaklı olabilirki?
- Dinle bak kızım dedi dedem, bu sorunun cevabı çok önemli! Örneğin birisiyle sevda anlamında ilişkimiz var ve bu ilişkide karşımızdaki kişiyi çok seviyoruz ve onu kaybetmemek adına bazen kendi istek ve arzularımıza ters düşen kararlar alabiliriz veya ona kendimizde olmayan bir şeyi varmış gibi gösterip yalan söyleriz. Ancak kendi içimiz gerçeği bilir ne yazıkki içsel niyetlerimiz yüzünden onu görmezden geliriz. Niyetimiz ilişkiyi istediğimiz noktaya getirebilmektir ama bu durumda ne karşımızdakine nede kendimize karşı dürüst olamayız. Böylece kendi içsel çatışmalarımızı da, mutsuzluğumuzuda başlatmış oluruz. İnsanın kendi gerçeğini reddetmesi o konuda kendi sorumluluğunu henüz alamadığı ve hatta belkide farkında bile olamadığı anlamına gelmektedir. İşte bu durum kendimize karşıda ahlaksızca davranıyoruz demektir. Sonuçta kendimizi kandırmaktayızdır aslında.
Bu gibi örnekleri çoğaltmak mümkün tabi. Kendi içimizdeki yetersizliklerimiz, korkularımız, egosantrik oyunlarımız, değer yargılarımız, tüm bunlar bize zihnimizin oynadığı oyunlardır aslında. Zihnimiz adeta bir maymun gibi oradan oraya gider gelir ve bize yanılsamaları yaşatır. Olayları farklı algılamamıza neden olur, kendimizi olmadığımız gibi gösterir ve bizim olmayan bir sürü şeyi yaşamamıza neden olur.
İşte farkındalık sayesinde ahlaklı olabildiğimizde zihnimizin akışıda önem kazanır ve bize gerçek mutluluğun kapılarının açılmasına olanak sağlar.
Bu sevgili dedemin bana gösterdiği farklı bir bakış açısı, bir farkındalıktı. Hepinizin aynı farkındalığı yakalamanızı dilerim.
Sevgiyle kalın
Rüya
Kaynak: HamileBilgi
Ahlak yaşamın temel kavramları arasında olmakla beraber ilişkilerimizi de belirler! Yanlışlar karşısında doğrularımızı, kötülükler karşısında iyiliklerimizi, günahlarımız karşısında sevaplarımızı düşündürür bizlere. Bir anlamda ahlaklı olmak negatif davranışlarımızı pozitife dönüştürme eylemimizi gerçekleştirmemizi sağlar. İlişkilerimiz içinde bu kavramalara önem verdiğimizde davranışlarımız da anlam kazanır.
- Peki dedeciğim, ahlaklı olmak kimin için önemli? Benim içinmi? yoksa ilişkide bulunduğum kişiler içinmi?
- Güzel soru dedi dedem. İşte paradoks burada gizlidir. İnsanlar genelde davranışlarında karşılarındaki insanlara karşı ahlaklı olmayı yeğlerler. Bu bir anlamda iyi insanı oynamak istediklerindendir, “insanlar ne der” düşüncesinin onlar için önemli olmasındandır ancak aslında asıl ahlak kişinin kendisine karşı olabildiğidir. Yani zihninin içinde kendi ile kendisine karşı olan davranışlarıdır aslolan.
- İnsan kendisine karşı nasıl ahlaklı olabilirki?
- Dinle bak kızım dedi dedem, bu sorunun cevabı çok önemli! Örneğin birisiyle sevda anlamında ilişkimiz var ve bu ilişkide karşımızdaki kişiyi çok seviyoruz ve onu kaybetmemek adına bazen kendi istek ve arzularımıza ters düşen kararlar alabiliriz veya ona kendimizde olmayan bir şeyi varmış gibi gösterip yalan söyleriz. Ancak kendi içimiz gerçeği bilir ne yazıkki içsel niyetlerimiz yüzünden onu görmezden geliriz. Niyetimiz ilişkiyi istediğimiz noktaya getirebilmektir ama bu durumda ne karşımızdakine nede kendimize karşı dürüst olamayız. Böylece kendi içsel çatışmalarımızı da, mutsuzluğumuzuda başlatmış oluruz. İnsanın kendi gerçeğini reddetmesi o konuda kendi sorumluluğunu henüz alamadığı ve hatta belkide farkında bile olamadığı anlamına gelmektedir. İşte bu durum kendimize karşıda ahlaksızca davranıyoruz demektir. Sonuçta kendimizi kandırmaktayızdır aslında.
Bu gibi örnekleri çoğaltmak mümkün tabi. Kendi içimizdeki yetersizliklerimiz, korkularımız, egosantrik oyunlarımız, değer yargılarımız, tüm bunlar bize zihnimizin oynadığı oyunlardır aslında. Zihnimiz adeta bir maymun gibi oradan oraya gider gelir ve bize yanılsamaları yaşatır. Olayları farklı algılamamıza neden olur, kendimizi olmadığımız gibi gösterir ve bizim olmayan bir sürü şeyi yaşamamıza neden olur.
İşte farkındalık sayesinde ahlaklı olabildiğimizde zihnimizin akışıda önem kazanır ve bize gerçek mutluluğun kapılarının açılmasına olanak sağlar.
Bu sevgili dedemin bana gösterdiği farklı bir bakış açısı, bir farkındalıktı. Hepinizin aynı farkındalığı yakalamanızı dilerim.
Sevgiyle kalın
Rüya
Kaynak: HamileBilgi