ARAMAK, ELDE ETMEYE ÇALIŞMAK, SORMAK, SORUŞTURMAK
Tehlikedesin. Ağır tehdit altındasın. Her an aşık olabilir, içtenlikle kahkaha atabilir, doludizgin yaşayabilir ve rastlantı sonucu Tanrı’yı bulabilirsin.
İşte Rabindranath Tagore’un dünyalar güzeli öyküsü, kendinden dinleyelim…
“Binlerce yaşantı aracılığıyla Tanrı’yı arıyordum. Kimi kez çok uzaktaydı; delicesine hızlanıp ona yaklaştığımı sandığım anda, daha uzağa gittiğini görüyordum” diyor Tagore. Sonunda bir kapıyla karşılaşıp muradına eriyor. Kapının üstünde “Tanrı’nın yaşadığı ev!” yazılı.
Tagore başından geçenleri şöyle aktarıyor.
“ Çok heyecanlanmıştım, yüreğim ağzımda kapıyı tıklatmaya hazırlandım. Ansızın beynimde bir şimşek çaktı. Tanrı kapıyı açarsa ne olacaktı? Kuşkusuz r edecektim, çünkü Tanrı’yı görmek her şeyin sonu demekti. Yolculuğumun, inanç ve dualarımın, adaklarımın, büyük serüvenimin, felsefem ve şairliğimin… her şeyin sonu!... Papuçlarımı elime aldım, çıktığım basamakları gürültüsüzce indim, ve ardıma bakmadan koşmaya başladım. O gün bu gündür sürekli koşuyorum.
Tanrı’yı hala aramaktayım. Yaşadığı yeri bildiğim halde onu bulmak için çaba harcıyorum. Bir tek kendi evinde aramıyorum Tanrı’yı. O ev karabasan dolu, o evden kendimi sakınıyorum. Ve şunu hiç unutmuyorum. Oraya, kazara yanılıp da girersem, her şey bitecek. Geriye r kalacak.
KAZ KAFALI ARTIK DIŞARIDA
Sayfa: 283-284