ağla2Merhabalar aranıza yeni katıldımağla2
Ben güçlü olmayı beceremiyorum.
İnsanların gözlerinin içine bakamıyorum.
Şuanda konuşmadığım 2 arkadaşım var benim psikolojim aşırı derecede bozuk.
Olay şöyle gelişti.
Bizim bir sınavımız vardı sınav olduğumuz ders notlarını tutmmştım ben.O yüzden hocamızdan rica ettik iptal etti ..Ertesi hafta sınav saati 1 saat çalıştım.
Arkadaşlarım 2 haftadır çalışmalarına rağmen kağıdını aç dediler.
Açıktı sınavım bitince hocaya verdim.
Sonra baksaydın dedim sen yazdığında bende yazıyordum diye sert çıktı.
Bir ortak arkadaşımız vardı onun ismini sürekli söylüyor ondan herşeyi istiyorken bende döndüm sürekli hale hale niye necla deil.
Moralim bozuk dedi.
Neyse sınıftakilerde gösterseydin dediler bende baksaydı tutup kağıdına yazcak halim yoktu dedim oh iikide dedim.
Neyse sonra 2 arkadaş birleştiler beni tek kaldığımdan dolayı çok mutlular .
Birde sürekli baana nispet yapmalar diğer o paspal arkadaş ortak olan yani sürekli gözlerini dikiyor bende neden hayın hayın bakıon diorum yok ölesine dio.
ama gözlerinden zafer fışkırıyor resmen.
Sonra küstüğüm insanların gözlerine bakamıyorum ve sinirim bozuluyor bu insanlara karşın tek kaldım sınıftaki kimsele arkadaş olmak istemiyorum çünkü doğruda değiller ne tür bir yol izlemeliyim bana akıl verirmisiniz .
Gözlerimi üzerlerine dikmem mi gerek.
Güçlü durmam lazım.
Ve benim kankam olan insan sürekli ortak olanın ardından atıp tutan biriydi düşünün artık yüzsüz yüzsüz ona sığınıyor
Ben güçlü olmayı beceremiyorum.
İnsanların gözlerinin içine bakamıyorum.
Şuanda konuşmadığım 2 arkadaşım var benim psikolojim aşırı derecede bozuk.
Olay şöyle gelişti.
Bizim bir sınavımız vardı sınav olduğumuz ders notlarını tutmmştım ben.O yüzden hocamızdan rica ettik iptal etti ..Ertesi hafta sınav saati 1 saat çalıştım.
Arkadaşlarım 2 haftadır çalışmalarına rağmen kağıdını aç dediler.
Açıktı sınavım bitince hocaya verdim.
Sonra baksaydın dedim sen yazdığında bende yazıyordum diye sert çıktı.
Bir ortak arkadaşımız vardı onun ismini sürekli söylüyor ondan herşeyi istiyorken bende döndüm sürekli hale hale niye necla deil.
Moralim bozuk dedi.
Neyse sınıftakilerde gösterseydin dediler bende baksaydı tutup kağıdına yazcak halim yoktu dedim oh iikide dedim.
Neyse sonra 2 arkadaş birleştiler beni tek kaldığımdan dolayı çok mutlular .
Birde sürekli baana nispet yapmalar diğer o paspal arkadaş ortak olan yani sürekli gözlerini dikiyor bende neden hayın hayın bakıon diorum yok ölesine dio.
ama gözlerinden zafer fışkırıyor resmen.
Sonra küstüğüm insanların gözlerine bakamıyorum ve sinirim bozuluyor bu insanlara karşın tek kaldım sınıftaki kimsele arkadaş olmak istemiyorum çünkü doğruda değiller ne tür bir yol izlemeliyim bana akıl verirmisiniz .
Gözlerimi üzerlerine dikmem mi gerek.
Güçlü durmam lazım.
Ve benim kankam olan insan sürekli ortak olanın ardından atıp tutan biriydi düşünün artık yüzsüz yüzsüz ona sığınıyor
