- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Doğa Nur un Doğum Hikayesi
O doğalı tam 5,5 sene oldu ama hala dün gibi tüm ayrıntıları hatırlıyorum.Çünkü o gün benim en mutlu günümdü.
Canım eşimle evleneli henüz 6 ay olmuştu ki benim küçük yaramazım bize
sürpriz yaptı. Planlanmayan ve de o zaman istenmeyen bir hamilelikti. Özellikle
eşime göre zamansız olan bir hamilelikti. Çok düşündük acaba aldırsak mı diye
ama her şeye rağmen ben o daha hissedemediğim yavruya kıyamamıştım. O benim
ve en sevdiğim insanın bir parçasıydı ve belki de hayatımda yaptığım ve sahip
olduğum en güzel şeydi. Sonunda onu doğurmaya karar verdim. Ne olursa olsun
onu dünyaya getirecektim. Ve zaman hızla ilerlemeye, karnımda onu hissetmeye
başladım. İçimden onun hep erkek olduğu geçiyordu ama eşim ısrarla onun bir
kız olduğunu söylüyordu. Ultrasona çok girdim ama cinsiyetini hiç
öğrenmedim. Sürpriz olmasını istiyordum.
Doktorumuza göre gayet sağlıklı bir bebekti ve bir aksilik olmazsa 7 Temmuzda dünyaya gelecekti ama bebeğim o kadar beklemedi ve 2 Temmuz gecesi suyum gelmeye başladı. Önce eşime bir şey demedim ama sabaha doğru gittikçe fazlalaşıyordu. Sabah 9 a kadar bekledim. Sabah eşimi iyiyim diyerek işe gönderdim. Ben tek başıma bir arkadaşımla birlikte çantamı da alıp yola düştüm. Ne ağrım vardı ne de sancım. Bu yüzden geri gelirim diye düşünüyordum. Hastaneye geldiğimizde beni hemen muayeneye aldılar ve doğumun başlamış olduğunu ve yatmam gerektiğini söylediler. Hemen eşimi aradım ve beni doğuma aldıklarını söyledim. Onu
görmeden doğuma giremezdim. Geldi ve biraz bana moral verdi ve sonunda beni
doğum odasına aldılar. Fakat çok az açılma olduğunu, beklememiz gerektiğini
söylediler. Ama benim artık sabrım kalmamıştı, Bir an önce bebeğimi kollarıma
almak istiyordum. Artık nerdeyse gece olmuştu. Saat 3 civarıydı ve sancılarım
yavaş yavaş başlamıştı. Sabaha daha da arttı. Saat 11:15 e kadar sancılar
artık dayanılmaz olmuştu.
Sonunda saat tam 11:30 da bebeğim dünyaya geldi. O bir kızdı ve çok güzeldi. Beni odama çıkardılar. Biran önce onu kucağıma almak istiyordum. Ben üzerimi değiştirdikten sonra kızımı getirdiler ve kucağıma verdiler. Misler gibi kokuyordu ve o kadar güzeldi ki... Hemşireler onu emzirmemi söylediler ben daha nasıl yapacağımı
bilemezken sanki o öğrenip gelmişti. Onu emzirirken artık bir anne olduğumun
farkına ve sevincine kapıldım. O an o kadar mutluydum ki bunu ancak o anı
yaşamış annelerimiz bilir. İsmini eşim daha önceden düşünmüştü bile Doğa Nur. Benim de çok hoşuma gitti. Kızımızın adını koymuş olduk.
Şimdi 5,5 yaşındasın ve anaokuluna başlayacaksın. Ne çabuk büyüdün
anlayamadım bile. Ama sen kaç yaşında olursan ol sen hep benim küçük ve
nazlı bebeğimsin. Dünyalar güzelisin. Sen benim canım, bir tanemsin. İyi ki
doğdun iyi ki varsın yavrum benim. Seni canımızdan çok seviyoruz.
Kaynak: Bebek
O doğalı tam 5,5 sene oldu ama hala dün gibi tüm ayrıntıları hatırlıyorum.Çünkü o gün benim en mutlu günümdü.
Canım eşimle evleneli henüz 6 ay olmuştu ki benim küçük yaramazım bize
sürpriz yaptı. Planlanmayan ve de o zaman istenmeyen bir hamilelikti. Özellikle
eşime göre zamansız olan bir hamilelikti. Çok düşündük acaba aldırsak mı diye
ama her şeye rağmen ben o daha hissedemediğim yavruya kıyamamıştım. O benim
ve en sevdiğim insanın bir parçasıydı ve belki de hayatımda yaptığım ve sahip
olduğum en güzel şeydi. Sonunda onu doğurmaya karar verdim. Ne olursa olsun
onu dünyaya getirecektim. Ve zaman hızla ilerlemeye, karnımda onu hissetmeye
başladım. İçimden onun hep erkek olduğu geçiyordu ama eşim ısrarla onun bir
kız olduğunu söylüyordu. Ultrasona çok girdim ama cinsiyetini hiç
öğrenmedim. Sürpriz olmasını istiyordum.
Doktorumuza göre gayet sağlıklı bir bebekti ve bir aksilik olmazsa 7 Temmuzda dünyaya gelecekti ama bebeğim o kadar beklemedi ve 2 Temmuz gecesi suyum gelmeye başladı. Önce eşime bir şey demedim ama sabaha doğru gittikçe fazlalaşıyordu. Sabah 9 a kadar bekledim. Sabah eşimi iyiyim diyerek işe gönderdim. Ben tek başıma bir arkadaşımla birlikte çantamı da alıp yola düştüm. Ne ağrım vardı ne de sancım. Bu yüzden geri gelirim diye düşünüyordum. Hastaneye geldiğimizde beni hemen muayeneye aldılar ve doğumun başlamış olduğunu ve yatmam gerektiğini söylediler. Hemen eşimi aradım ve beni doğuma aldıklarını söyledim. Onu
görmeden doğuma giremezdim. Geldi ve biraz bana moral verdi ve sonunda beni
doğum odasına aldılar. Fakat çok az açılma olduğunu, beklememiz gerektiğini
söylediler. Ama benim artık sabrım kalmamıştı, Bir an önce bebeğimi kollarıma
almak istiyordum. Artık nerdeyse gece olmuştu. Saat 3 civarıydı ve sancılarım
yavaş yavaş başlamıştı. Sabaha daha da arttı. Saat 11:15 e kadar sancılar
artık dayanılmaz olmuştu.
Sonunda saat tam 11:30 da bebeğim dünyaya geldi. O bir kızdı ve çok güzeldi. Beni odama çıkardılar. Biran önce onu kucağıma almak istiyordum. Ben üzerimi değiştirdikten sonra kızımı getirdiler ve kucağıma verdiler. Misler gibi kokuyordu ve o kadar güzeldi ki... Hemşireler onu emzirmemi söylediler ben daha nasıl yapacağımı
bilemezken sanki o öğrenip gelmişti. Onu emzirirken artık bir anne olduğumun
farkına ve sevincine kapıldım. O an o kadar mutluydum ki bunu ancak o anı
yaşamış annelerimiz bilir. İsmini eşim daha önceden düşünmüştü bile Doğa Nur. Benim de çok hoşuma gitti. Kızımızın adını koymuş olduk.
Şimdi 5,5 yaşındasın ve anaokuluna başlayacaksın. Ne çabuk büyüdün
anlayamadım bile. Ama sen kaç yaşında olursan ol sen hep benim küçük ve
nazlı bebeğimsin. Dünyalar güzelisin. Sen benim canım, bir tanemsin. İyi ki
doğdun iyi ki varsın yavrum benim. Seni canımızdan çok seviyoruz.
Kaynak: Bebek