Son 5 senem birbirini tekrarlayan olaylarla geçti ve geçmekte..bir şeyleri farketmem için yaşadıklarım sorun zannediklerimi şimdi daha iyi anlıyorum..değişmek istiyordum sözlerimde ama asıl içimde değişimden korkan bir yanım olduğunu farkettim..Alışmıştım yaşantıma ve değişikliğin benim düzenimi bozacağını savunmasız bırakacağını sanıyordum..Bu da benim doğumumu takip eden ilk yıllarda edinmiş olduğum bir savunma sistemiydi..Daha annemi emerken beni çok seven iki bekar halam beni sürekli annemden ayırdılar sevgilerinin bir parçasını bana vermek için..Annemden bazı günler bi kaç günü bulan ayrılıklar yaşadım..O zaman kimse bilmiyordu anneden ayrı kalmanın hem de bu kadar küçük yaşta ilerde sorunlar yaratacağını...Ve ben annemden her ayrılışımda savunma mekanizmam yeni bağlantılar oluşturdu...Anneme gittim gittim geldim...İlk ciddi ayrılığımı 2002de üniversite hayatıyla tattım çeşitli sebepleri bahane ettim ve okulu bıraktım geldim..Ve kişiliğimin oturduğu ilk senelerde düştüğüm başka bir hata da aşık olduğumu sandığım kız arkadaşlarımın o bebekliğimin ilk yıllarında açılan boşluğa koymuş olmamdı..Annem gibi hissetmiştim kendimin bir parçası ilk kız arkadaşımla beraber...İlk ayrılığımı yaşadığımda en kötü gündü sanki benim için..yalnızlığımı anladım ve hayatın artık benim için bitmiş olduğunu sandım..içime kapandım..korktum savunmaya geçtim...bir süre sonra toparladım kendimi başka birisine kaydımm..Çok kolay sevebiliyordum..Aslında benimkisi sevgi değil anne imajını dolduracak birisini bulmaktı..herkesi bu imajın içine alabiliyordumm koskoca boşluğu doldurabiliyordumm.Bu zamanda anneminde böyle bir durumdan haberi olmadığı için ve benimde farkındalığım olmadığı için annemin gerçek annemin sevgisini almak dururken başka yerlerde aradım hep onu..Bu yüzden annemi de suçlamıyorum o hayatı boyunca en iyisini vermeye çalıştı hala da elinden geleni yapmakta..Saolsun...Ve bu devinim yıllarca hep böyle geçti..Yeni kız arkadaşlar yeni ayrılışlar büyük boşluklar ve tekrarlayan durumlar beni bu yıllara kadar yordu..
Son 3 aydan beri artık birşeylerin değişim vaktinin geldiğini ve beni zorladığını anlamaya başladım..Daha doğrusu farkettim..farkındalığım arttıkça arayışlarımın da yönü değişti..Kriz sandıklarımı bir psikolojik bozukluk sanıp dr a gittim...bana tek faydası anneye olan yoksunluğumun olduğunu söyledii..Temeli buydu bendeki rahatsızlığın ve değişimime izin vermiyordu..
Korkularım endişelerim bir değişim başlangıcında hemen devreye giriyor tehlike sinyalleri altında beni savunmaya çekiyordu..İçimden doğacak olanla değişime karşı olan büyük bir mücadeleye giriyor.ve ben bu mücadaleden her defasında yorgun çıkıyordum..Asıl amacın ne olduğunu farkedemediğim için..
şu günlerde bu sancıların ne olduğunu daha iyi anlıyorum ve içimden geleni usul usul kabul ediyorum..değişim yavaş yavaş başlıyor yeni bir ben doğuyor..Hoş geliyor..
Son 3 aydan beri artık birşeylerin değişim vaktinin geldiğini ve beni zorladığını anlamaya başladım..Daha doğrusu farkettim..farkındalığım arttıkça arayışlarımın da yönü değişti..Kriz sandıklarımı bir psikolojik bozukluk sanıp dr a gittim...bana tek faydası anneye olan yoksunluğumun olduğunu söyledii..Temeli buydu bendeki rahatsızlığın ve değişimime izin vermiyordu..
Korkularım endişelerim bir değişim başlangıcında hemen devreye giriyor tehlike sinyalleri altında beni savunmaya çekiyordu..İçimden doğacak olanla değişime karşı olan büyük bir mücadeleye giriyor.ve ben bu mücadaleden her defasında yorgun çıkıyordum..Asıl amacın ne olduğunu farkedemediğim için..
şu günlerde bu sancıların ne olduğunu daha iyi anlıyorum ve içimden geleni usul usul kabul ediyorum..değişim yavaş yavaş başlıyor yeni bir ben doğuyor..Hoş geliyor..
)