- Katılım
- 10 Mart 2009
- Mesajlar
- 6
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Merhaba..
Öncelikle Atakan Bey’e ve sitede adı geçen tüm arkadaşlara teşekkür ederim. Teşekkürümün sebebi kendime göre büyük sorunlar yaşadığım bir süreçte bana umut olmanızdır.
Yaklaşık 6 senendir tekrarlanan depresyon ve panik atak rahatsızlığım var. 6 yıl öncesi oldukça hareketli, iş ve sosyal hayatımda idealist ve “ölmemek için yaşamak değil de yaşamak için yaşamalı” diyenlerdendim. Psikolojik rahatsızlıkları ise ortada fiziksel bir sorun yoksa insanın kendisin yarattığı zayıflık olarak değerlendiriyordum. Her şey insanın kendi elindeydi. Ama elindekileri kaybedince hayat ters köşeye yatırabiliyormuş insanı. Birkaç hazin hikâye üst üste gelince sendeliyormuş insan. Uzun süredir ilaç kullanıyorum. Arada tamam dedim. Gerek yok bu tabletlere. Direnmeye karar verdim. Ama her seferinde bir öncekinden daha kötü uyandım. Yıldığım, yaşamak istemediğim, hayatın kıyısından döndüğüm anlarla yaşamaya çalıştım. Şanslıyım ki ailem hep yanımda oldu. Şanssızım ki yanımda olmayan dostlar oldu… Ama farkındayım ben bile kendime artık sabredemiyordum çoğu zaman. Ve hayat herkes için zordu.
Depresyonun veya panik atağın adına takılmıyorum artık. Sonuçları kötü. Başarılı bir meslek hayatım vardı, bitti. Sosyal hayatım bitti. Yakın çevre dışında tek başıma dışarı çıkamıyordum. Artık hiç çıkamıyorum. Tek başıma araba kullanamıyorum. Eskisi gibi kendimi şöyle sahile atıp denizi seyrederken çay içeyim demiyorum. Birkaç kursa başladım, gidip gelme sorun olmaya başladı yarıda bıraktım. Televizyonu sürekli açık bırakıyorum seyrettiğimden değil birileri konuşsun evde tek başıma olduğumu düşünmeyeyim diye. Velhasıl çok iyi durumda değilim arkadaşlar. Konan teşhis ilaçlara dirençli majör depresyon… Ama bu süre içerisinde aslında bakıyorum da çok kötü olduğum dönemler dışında yılmadım. Suçlasam da hep aramaya bulmaya çalıştım kendimi. Bunun için farklı yolar denedim. Psikoterapi, bilinçli hipnoz, nefes terapisi, NLP, biyoenerji gibi yöntemlerle umut aradım. İlk başta her şey güzel başlıyor fakat bir süre sonra ilaca gösterdiğim direncin aynısıyla karşılaşıyorum.
Hayatım Değişti sitesini internette gezerken rastladım. Çok ilginç gelmedi. Hipnozu denediğim dönemlerde doktorumun telkinlerini kaydedip dinlediğim de olmuştu. Sonuç alamamıştım. Ama siteyi incelemeye devam ettim. Takdir edersiniz ki bir sürü yöntemle uğraşıp sonuç alınamadığında insan daha da şüpheci oluyor. 2-3 gün sitede yazanları okudum. Yavaş yavaş da olsa enteresan geldi. Ve dinlemeye başladım. Açıkçası mucize beklemiyordum. Ama bu yöntemde bir farklılık buldum. Bilerek veya bilmeyerek (bunun artık bir önemi yok) aile, öğretmen, vs. hep kulağımıza bir şeyler söyleyip bizi bize düşman ettilerJ ve bunu bir kere, bir gün değil yıllarca yapmaya devam ettiler. En sonunda dedikleri oldu. Deliye kırk defa deli deme örneği işte. O zaman ben şimdi günde 10 saat bu amaç için hazırlanmış telkinleri dinlersem ve dinlemeye devam edersem mutlaka bir fark olacaktır diye düşündüm.
10 gündür dinlemeye devam ediyorum. Özellikle gece uykuda dinliyorum. İlk başta sorun oldu uyuyamadım, sersemlik yaptı filan. Doğal aslında. Beyin alışık değil olumlu mesajlar almaya herhaldeJ ilk değişiklik sindirim sistemimde oldu. 7-8 aydır bu sorunu yaşıyorum. Şimdi 10 gündür eski düzenime dönemesem de bir hareketlenme oldu. Sadece bunun için bile dinlemeye devam edebilirimJ çevremden geri bildirim almadım henüz çünkü söylemiştim anti sosyal yaşıyorum. Ama daha dik yürüyorum galiba. İlk 5 gün kendimi farklı hissettim ama bu farklılığı tanımlamam zor. Fakat arada çok ciddi kötü olduğum, ağladığım günler oluyor. Mesela dün berbat bir gündü sürekli ağladım ama bugün daha iyiyim. Uyku sürem her zaman çok uzundur.. Ne saat duyarım ne telefon. Ortalama 10 saat yetiyordu. Ancak telkinleri dinlemeye başladığımdan beri 12 saate çıktı uyku sürem. Umarım geçici bir durumdur. Son 2 gündür suçluluk ve ego dışında erken uyanmayı da ekledim. İnşallah normal insanlar gibi bende 8 saat sonra uyanabilirim. Bir hafta sonra da depresyon ile ilgili telkini eklemek istiyorum. Sıralama herhalde doğrudur.
Durum budur arkadaşlar. Yazmaya devam edeceğim. Sizleri sevdim. Paylaşımlarınızı sevdim. Benim umudum var iyi olmak için. Umarım hayat da benden umutludur.
Sevgiler..
Öncelikle Atakan Bey’e ve sitede adı geçen tüm arkadaşlara teşekkür ederim. Teşekkürümün sebebi kendime göre büyük sorunlar yaşadığım bir süreçte bana umut olmanızdır.
Yaklaşık 6 senendir tekrarlanan depresyon ve panik atak rahatsızlığım var. 6 yıl öncesi oldukça hareketli, iş ve sosyal hayatımda idealist ve “ölmemek için yaşamak değil de yaşamak için yaşamalı” diyenlerdendim. Psikolojik rahatsızlıkları ise ortada fiziksel bir sorun yoksa insanın kendisin yarattığı zayıflık olarak değerlendiriyordum. Her şey insanın kendi elindeydi. Ama elindekileri kaybedince hayat ters köşeye yatırabiliyormuş insanı. Birkaç hazin hikâye üst üste gelince sendeliyormuş insan. Uzun süredir ilaç kullanıyorum. Arada tamam dedim. Gerek yok bu tabletlere. Direnmeye karar verdim. Ama her seferinde bir öncekinden daha kötü uyandım. Yıldığım, yaşamak istemediğim, hayatın kıyısından döndüğüm anlarla yaşamaya çalıştım. Şanslıyım ki ailem hep yanımda oldu. Şanssızım ki yanımda olmayan dostlar oldu… Ama farkındayım ben bile kendime artık sabredemiyordum çoğu zaman. Ve hayat herkes için zordu.
Depresyonun veya panik atağın adına takılmıyorum artık. Sonuçları kötü. Başarılı bir meslek hayatım vardı, bitti. Sosyal hayatım bitti. Yakın çevre dışında tek başıma dışarı çıkamıyordum. Artık hiç çıkamıyorum. Tek başıma araba kullanamıyorum. Eskisi gibi kendimi şöyle sahile atıp denizi seyrederken çay içeyim demiyorum. Birkaç kursa başladım, gidip gelme sorun olmaya başladı yarıda bıraktım. Televizyonu sürekli açık bırakıyorum seyrettiğimden değil birileri konuşsun evde tek başıma olduğumu düşünmeyeyim diye. Velhasıl çok iyi durumda değilim arkadaşlar. Konan teşhis ilaçlara dirençli majör depresyon… Ama bu süre içerisinde aslında bakıyorum da çok kötü olduğum dönemler dışında yılmadım. Suçlasam da hep aramaya bulmaya çalıştım kendimi. Bunun için farklı yolar denedim. Psikoterapi, bilinçli hipnoz, nefes terapisi, NLP, biyoenerji gibi yöntemlerle umut aradım. İlk başta her şey güzel başlıyor fakat bir süre sonra ilaca gösterdiğim direncin aynısıyla karşılaşıyorum.
Hayatım Değişti sitesini internette gezerken rastladım. Çok ilginç gelmedi. Hipnozu denediğim dönemlerde doktorumun telkinlerini kaydedip dinlediğim de olmuştu. Sonuç alamamıştım. Ama siteyi incelemeye devam ettim. Takdir edersiniz ki bir sürü yöntemle uğraşıp sonuç alınamadığında insan daha da şüpheci oluyor. 2-3 gün sitede yazanları okudum. Yavaş yavaş da olsa enteresan geldi. Ve dinlemeye başladım. Açıkçası mucize beklemiyordum. Ama bu yöntemde bir farklılık buldum. Bilerek veya bilmeyerek (bunun artık bir önemi yok) aile, öğretmen, vs. hep kulağımıza bir şeyler söyleyip bizi bize düşman ettilerJ ve bunu bir kere, bir gün değil yıllarca yapmaya devam ettiler. En sonunda dedikleri oldu. Deliye kırk defa deli deme örneği işte. O zaman ben şimdi günde 10 saat bu amaç için hazırlanmış telkinleri dinlersem ve dinlemeye devam edersem mutlaka bir fark olacaktır diye düşündüm.
10 gündür dinlemeye devam ediyorum. Özellikle gece uykuda dinliyorum. İlk başta sorun oldu uyuyamadım, sersemlik yaptı filan. Doğal aslında. Beyin alışık değil olumlu mesajlar almaya herhaldeJ ilk değişiklik sindirim sistemimde oldu. 7-8 aydır bu sorunu yaşıyorum. Şimdi 10 gündür eski düzenime dönemesem de bir hareketlenme oldu. Sadece bunun için bile dinlemeye devam edebilirimJ çevremden geri bildirim almadım henüz çünkü söylemiştim anti sosyal yaşıyorum. Ama daha dik yürüyorum galiba. İlk 5 gün kendimi farklı hissettim ama bu farklılığı tanımlamam zor. Fakat arada çok ciddi kötü olduğum, ağladığım günler oluyor. Mesela dün berbat bir gündü sürekli ağladım ama bugün daha iyiyim. Uyku sürem her zaman çok uzundur.. Ne saat duyarım ne telefon. Ortalama 10 saat yetiyordu. Ancak telkinleri dinlemeye başladığımdan beri 12 saate çıktı uyku sürem. Umarım geçici bir durumdur. Son 2 gündür suçluluk ve ego dışında erken uyanmayı da ekledim. İnşallah normal insanlar gibi bende 8 saat sonra uyanabilirim. Bir hafta sonra da depresyon ile ilgili telkini eklemek istiyorum. Sıralama herhalde doğrudur.
Durum budur arkadaşlar. Yazmaya devam edeceğim. Sizleri sevdim. Paylaşımlarınızı sevdim. Benim umudum var iyi olmak için. Umarım hayat da benden umutludur.
Sevgiler..
