Cinayet, dayak ile biten ve gazetelerin üçüncü sayfalarında yer alan haberlerin yerine aşağıdaki hikaye gibi ayrılıklar olsun...
Vaktiyle, Siirt Tillo'da bir tekkede, tasavvufa gönül vermiş, bir zat yaşarmış. Temiz, saf, güzel gönüllü bir genç adammış. Gel zaman git zaman aşık olmuş, hem de sırılsıklam. Karşılık da bulmuş. Sevdiği kız da ona sevdalanmış, evlenmişler. Mutlu seneler geçirmişler. Ne var ki bir zaman sonra karısı dikilmiş karşısına. "Ben gitmek istiyorum", demiş. "Şu yolların ardında başka ne yollar var görmek istiyorum. Sana aşık değilim artık. Bir başkasını gördüm, ona aktı yüreğim. Onunla uzaklara gitmek istiyorum.
Adamcağız öfkeden deliye dönmüş. Aklından geçen ilk şey karısını öldürmek olmuş. Kapanmış eve, kendince planlar yapmış, kimseyle konuşmaz olmuş. "Bana yar olmayacağına göre, kimseye yar olmasın" diye geçirmiş aklından.
Derken bir sabah şeyhini kapıda görmüş. "Hakiki aşık" demiş şeyh, "sevdiği insanın mutluluğunu ister. Aşık kişi, sevdiğinin mutluluğunu, kendi mutluluğunun önüne koyar. Gerçekten seven insan özgür bırakır. Sahiplenmek, hak iddia etmek, can almak, can acıtmak, aşıkların tutacağı yol değildir... Düşün, düşün de öyle karar ver. Ve bil ki vereceğin karar, senin gerçek sınavındır."
İşte o zaman mürit için çetin bir iç muhasebe başlamış. Günler, haftalar boyu nefsi bir yana çekiştirmiş, yüreği bir yana. Sonunda bir sabah fırlamış yataktan. Açmış tüm pencereleri, kapıları sonuna kadar, ışık dolmuş içeri, efil efil rüzgar... Dönmüş karısına, "Dilediğin yere git" demiş usulca. Ben hakkımı sana helal ettim. Sen de bana helal et, öyle çık yola"...
Elif Şafak (Firarperest, 34. sh.)
Vaktiyle, Siirt Tillo'da bir tekkede, tasavvufa gönül vermiş, bir zat yaşarmış. Temiz, saf, güzel gönüllü bir genç adammış. Gel zaman git zaman aşık olmuş, hem de sırılsıklam. Karşılık da bulmuş. Sevdiği kız da ona sevdalanmış, evlenmişler. Mutlu seneler geçirmişler. Ne var ki bir zaman sonra karısı dikilmiş karşısına. "Ben gitmek istiyorum", demiş. "Şu yolların ardında başka ne yollar var görmek istiyorum. Sana aşık değilim artık. Bir başkasını gördüm, ona aktı yüreğim. Onunla uzaklara gitmek istiyorum.
Adamcağız öfkeden deliye dönmüş. Aklından geçen ilk şey karısını öldürmek olmuş. Kapanmış eve, kendince planlar yapmış, kimseyle konuşmaz olmuş. "Bana yar olmayacağına göre, kimseye yar olmasın" diye geçirmiş aklından.
Derken bir sabah şeyhini kapıda görmüş. "Hakiki aşık" demiş şeyh, "sevdiği insanın mutluluğunu ister. Aşık kişi, sevdiğinin mutluluğunu, kendi mutluluğunun önüne koyar. Gerçekten seven insan özgür bırakır. Sahiplenmek, hak iddia etmek, can almak, can acıtmak, aşıkların tutacağı yol değildir... Düşün, düşün de öyle karar ver. Ve bil ki vereceğin karar, senin gerçek sınavındır."
İşte o zaman mürit için çetin bir iç muhasebe başlamış. Günler, haftalar boyu nefsi bir yana çekiştirmiş, yüreği bir yana. Sonunda bir sabah fırlamış yataktan. Açmış tüm pencereleri, kapıları sonuna kadar, ışık dolmuş içeri, efil efil rüzgar... Dönmüş karısına, "Dilediğin yere git" demiş usulca. Ben hakkımı sana helal ettim. Sen de bana helal et, öyle çık yola"...
Elif Şafak (Firarperest, 34. sh.)
