GÜVEN
Derin, uçsuz bucaksız bir güven duygusu içindeyse, bu güvenin niteliği, gücü, koşullar ne olursa olsun, hayatına biçim verecek ve giderek hayatını değiştirecektir.
Milarepa, Tibet’teki ustasını ziyarete gider. Öylesine saf, temiz, alçakgönüllü ve erdemlidir ki; diğer müritler, ustanın vârisi, halefi olacağını anlarlar. Bu nedenle onu öldürmeyi planlarlar. Milarepa, güven dolu bir kişi, bir inanmıştır. Günlerden bir gün müritler kendisine, inancının koruyucu gücüyle uçuruma atlayabileceğini ve güveni aracılığıyla ölümden kurtulacağını ileri sürerler. Bu bir iddiadır. Tereddütsüz atlar. Müritler sevinç içinde, ölüsünü bulmak amacıyla, yardan aşağı indiklerinde, onu sapasağlam ve güleç bulurlar.
Bu sonucun salt bir rastlantı olduğunu varsayıp bu kez alev alev yanan bir evdeki ana oğlu kurtarmak üzere, kendini ateşe atıp atmayacağını öğrenmek isterler. Milarepa hiç düşünmeden eve dalar, kadınla çocuğu kurtarır. Tek bir yara dahi almaz.
Gene bir gün, hep birlikte nehrin karşı yakasına geçmeleri gerekir. “Senin imanın kuvvetli” der, kötü niyetli, ölümüne susamış arkadaşları; “sen nehri kayıksız aşabilirsin, suyun üzerinde yürümen yeterli.”
Ve Milarepa suyu yürüyerek geçer, işte en büyük ermiş, tam o sırada ilk kez görür Milarepa’yı.
- Ne yapıyorsun? Bu yaptığın imkansız, nasıl başarabildin? diye sorduğunda:
- - Sayenizde ustam, diye yanıtlar onu Milarepa; sizin gücünüz, bana yansıttığınız inanç ve güven sayesinde başardım.
- Büyük usta vasıfsız müritlerinden birinin becerebildiği, nehri yürüyerek geçme işini denemeye kalkıştığında ise oracıkta boğulur.
Derin bir özgüven duygusuna sahip, ermişlikle uzak yakın hiçbir ilişkisi olmayan bir kişi, yaşamını devrim şiddetiyle değiştirebilir. Oysa gerçek bir ermiş, sana yardımcı olamayabilir. Düğüm sendedir. İşin sırrı bakış açısında, güveninde saklıdır.
TAPARCASINA SEVİLEN
Cilt:1 Sayfa: 126-127
