Karamsarlık, Rumuz: Ali

[bluemoon24]

Merhaba Perihan Hanım



<br style="font-weight: bold;" />

Sizinle sitenizi bir raslantı sonucu tanıdım çok güzel bir site

yapmışsınız. Sizden bir konuda tavsiye ve-veya tavsiyeler isteyecektim.

Ben şu an üniversite de okuyorum ama okuduğum bölüm beni çok zorluyor.

İstemeden geldim bu bölüme, ailem istedi ve ben okuyorum ve bu bölümü

bitirmek zorundayım ama sevmedigim icin bir türlü derslere adapte

olamıyorum. Ailem bu sene okulum bitecek diye biliyor ama okulum uzadı

nasıl bir tepki vereceklerinide bilmiyorum. Bayağı bir psikolojik

çöküntünün içindeyim. Zaten yapı olarak çok karamsar birisiyim. Bu

bölüme başladım başlayalı hayatla ilişkim kalmadı. Sosyal hayatım

kalmadı insanlardan kaçar oldum ve intiharıda düşündüm kaç kez ama

uygulayamadım. Şimdi ise herşey daha kötüye gidiyor ve

ben ne yapabileceğimi bilmiyorum. Her şey dert sıkıntı üstüste geliyor.

Lütfen bana yardım edin... İyi günler.<br style="font-weight: bold;" />

Ali



Sevgili Ali









İçinde bulunduğun durumun çok zor ve sıkıntılı olduğunu anlıyorum.

Nitekim intiharı düşündüğünü ifade ederek içinde bulunduğun depresyonun

ciddiyetini yansıtmışsın. Öncelikle intihar ile ilgili düşüncelerini bir

yana bırakmış olman ve en azından buraya yazarak sorunlarına bir şekilde

çözüm arıyor olman önemli bir adım. Hayat ne kadar zor ve sıkıntılı

olursa olsun gene de yaşamaya değer. Lütfen bunu aklından çıkarma.







Mektubundan anladığım kadarı ile ailenin baskısı ile istemediğin bir

bölümde okumak zorundasın ve bunun yarattığı mutsuzluğun üzerine ek

olarak motivasyonun olmadığı için başarısızlık duygusunun getirdiği

sıkıntılar ile baş etmeye çalışıyorsun. Şu anda yetersizlik hissi, öfke,

kızgınlık, suçluluk hissi, ve hatta utanç gibi pek çok duygunun etkisi

altında olduğunu tahmin ediyorum.







Anladığım kadarı ile bu süreci tek başına yaşamaya ve tüm sıkıntılarını

tek başına çözmeye çalışıyorsun. Okulunu bu sene bitirmeni bekleyen

ailenin neler yaşadığından haberi olmadığı mektubundan anlaşılıyor.

Dahası sosyal hayatını sıfırlamış olduğun için görünüşe göre sana destek

olacak arkadaşın da yok. Yapı olarak da karamsar biri olduğunu

vurgulamışsın, bu açıklaman ile senin hayata olumsuz yönden bakmaya

meyilli olduğun ve kendini neşelendirecek adımlar atmadığını ifade

etmeye çalıştığını sanıyorum.







Sana yapılabilecek pek çok öneride bulunabilirim ama Sevgili Ali, her

şeyden önce senin kendine yardım etmeyi istiyor olman gerekiyor.

Olaylara olumlu yönden bakabilmeyi öğrenmen, yeni arkadaşlar edinmek

için çabalaman, ailen ile dürüstlüğe dayalı bir ilişki geliştirmek için

yavaş yavaş adımlar atmaya başlaman ve hepsinden önemlisi hayatı kendin

için zevkli hale getirmek için çaba sarfetmen gerekli.







Sana yalan söyleyemem yaşam kolay değil, tanıdığım mutlu insanların hiç

birisi istedikleri her şeye sahip oldukları için mutlu değil, aksine her

şeye rağmen yaşamdan keyif alabildikleri için mutlular. Daha önceki

yazılarımdan birinde Sana limon vermişlerse, sende limonata yap sözünü

kullanmıştım.

Burda aynı sözü sana da hatırlatmak istiyorum.





Senden ricam, sahip olduğun değerlerin bir listesini yap. Örneğin,

zihinsel yada fiziksel olarak yapabildiklerin, yeteneklerin,

sevdiklerin, sağlığın, sana değer veren ve seven insanlar, vs. Sonra

rahat bir koltuğa uzan ve tek tek bu sahip olduğun değerleri

kaybettiğini hayal et. Her detayı yaşamaya çalış. Neler hissederdin? Bu

çalışmanın amacı yaşamdan ne istediğine değil, ne istemediğine

yoğunlaşman. Böylece cevaplar sana çok daha kolay gelecektir.





Hayatını küçük adımlarla yaşamaya çalış, o zaman daha kontrol edilebilir gelecektir. Örneğin çok zengin olmak istiyorum gibi

ulaşılması şu anda imkansız olabilecek ve zaman alabilecek genel hedeflerden kaçın. Tıpkı bir tepeye tırmanmak gibi... eğer sürekli gözün tepede olursa

asla tırmanamazsın çünkü gitmen gereken yol gözünde büyür ve daha yarı

yolda vazgeçersin. Oysa bastığın yere bakarsan ve arada bir tepeye ne

kadar yol kaldığını kontrol edersen, bir süre sonra ne kadar çok yol

gitmiş olduğuna şaşırırsın. Dolayısıyla her zaman küçük ve ulaşılabilir hedefler düşün. Bir sınavı geçmek...Bir konuyu öğrenmek...Bir kitap okumak... bir müzik aleti çalmak...

okulun spor kulüplerinden birine katılmak...spor yapmak...yürüyüş

yapmak...gibi. Bu senin üzerinde ki stresi biraz azaltacaktır. Ayrıca farklı konularla uğraşmak senin sıkıntılarından biraz olsun uzaklaşmanı ve daha sağlıklı bir şekilde olaylara bakabilmeni sağlayacaktır..





Sevgili Ali mutlu olmanın temel şartı kendine saygı duymak, kendini

sevmek ve kendine güvenmektir. Kendini utanç, başarısızlık, güvensizlik,

yetersizlik gibi negatif duygulardan kurtarıp ayağa kalkman gerek. Aşağıda senin mailinden çıkardığım ve

karar vermen için seni bekleyen temel soruları ekledim. Bana sorarsan

öncelikle oturup bu konularda ne yapmak istediğine karar vermelisin

çünkü bu soruların cevaplarını sadece sen verebilirsin. Yaşamda doğru

yada yanlış cevap yoktur. Bütün yapman gereken ne istediğine karar

vermek ve sonra o yolda kararlılıkla devam etmektir.









Okulu bitirecek misin yoksa bırakacak mısın?





Ailene okulu uzattığını söyleyecek misin yoksa söylemeyecek misin?





Yeni bir arkadaş bulacak mısın bulmayacak mısın?





Bir psikoloğun yardımına ihtiyacın var mı yok mu?

Sevgiler





Peri

Kaynak: HamileBilgi