- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Bir kısmı daha ılıman
yerlere göçerler. Bu konuda kuşlar ve balıklar avantajlıdır. Bazıları
kendilerini kışa adapte ederler, daha kalın yeni tüyler çıkarırlar. Hatta bazı
tavşan türlerinde karda saklanabilmek için tüyler beyazlaşır. Bazıları
yiyeceklerini önceden depoladıkları bir sığınak bulurlar. Bazıları da toprakta
derin tüneller açarlar ama bazıları için de kış mevsimini uyuyarak geçirmekten
başka çare yoktur. Genellikle ayıların kış uykusuna yattıkları bilinir
ama bu doğru değildir. Gerçi ayılar kışın mağaralarda uzun uzun uyurlar ama bu
kış uykusu değildir. Daha doğrusu kış uykusu bir çeşit uyku değildir. Normal
canlılarda uyanıkken ve uyku halindeyken, vücut ısısında ve metabolizmanın
çalışmasında ciddi bir fark yoktur. Oysa kış uykusu, hayvanların hayat ile ölümü
ayıran çizgiye kadar gelmeleri şeklinde tanımlanabilir. Bazı hayvanların
kış uykusuna yatmalarının iki sebebi vardır: Havanın çok soğuması ve yiyecek
bulma güçlüğü. Soğuk havada yaşayabilmek için hayvanların daha çok enerjiye
ihtiyaç duymalarına rağmen karlı kış günlerinde yiyecek bulma imkanı azalır. Kış
uykusu bu zor mevsimde hayvanın enerji ihtiyacını azaltır, enerji tasarrufu
sağlar. Kış uykusu bildiğimiz şekilde uyumak değildir. Buna bilim
dilinde 'hibernasyon' diyorlar. Vücut ısısının ortam sıcaklığına düştüğü bu
durumu birçok balık türünde, kurbağalarda, sürüngenlerde, kuşlarda ve
memelilerde görebiliyoruz. Hakiki anlamda kış uykusuna yatan bir hayvanı
(hibernatör) gördüğünüzde, ölmüş olduğunu sanabilirsiniz. Vücut ısıları sıfır
dereceye kadar düşebilir. Bir dakika içinde sadece birkaç kez nefes alırlar,
kalp atış hızı o kadar düşüktür ki, hissedilmez bile. Havalar ısındığında ise
vücudun normal düzene geçmesi sadece birkaç saat alır. Kış uykusuna
yatan hayvanlar, uyku süresince kendi vücutlarındaki yağı tükettikleri gibi ara
ara uyanarak bulundukları yere yazdan stok ettikleri yiyeceği yiyenler de
vardır. Kış uykusu sırasında hayvanlar vücut ağırlıklarının yüzde
kırkına yakınım kaybederler. Bu kaybın yüzde 90'ına periyodik olarak
uyanmalardaki ısı üretimi ve enerji kaybı sebep olurken geri kalan yüzde 10
kayıp ise uyku sırasında olur. Kış uykusu kış boyunca sürmez. Hayvanlar
havaların soğumaya başlaması ile birkaç günlük bir uyku periyoduna girerler. Kış
mevsiminin şartları ağırlaştıkça bu periyotlar uzar.
Ü-V-Y-ZŞ-T-USP-RN-O-ÖMJ-K-LH-I-İGE-FC-Ç-DBAY-ZU-Ü-VŞ-TSP-RO-ÖN
yerlere göçerler. Bu konuda kuşlar ve balıklar avantajlıdır. Bazıları
kendilerini kışa adapte ederler, daha kalın yeni tüyler çıkarırlar. Hatta bazı
tavşan türlerinde karda saklanabilmek için tüyler beyazlaşır. Bazıları
yiyeceklerini önceden depoladıkları bir sığınak bulurlar. Bazıları da toprakta
derin tüneller açarlar ama bazıları için de kış mevsimini uyuyarak geçirmekten
başka çare yoktur. Genellikle ayıların kış uykusuna yattıkları bilinir
ama bu doğru değildir. Gerçi ayılar kışın mağaralarda uzun uzun uyurlar ama bu
kış uykusu değildir. Daha doğrusu kış uykusu bir çeşit uyku değildir. Normal
canlılarda uyanıkken ve uyku halindeyken, vücut ısısında ve metabolizmanın
çalışmasında ciddi bir fark yoktur. Oysa kış uykusu, hayvanların hayat ile ölümü
ayıran çizgiye kadar gelmeleri şeklinde tanımlanabilir. Bazı hayvanların
kış uykusuna yatmalarının iki sebebi vardır: Havanın çok soğuması ve yiyecek
bulma güçlüğü. Soğuk havada yaşayabilmek için hayvanların daha çok enerjiye
ihtiyaç duymalarına rağmen karlı kış günlerinde yiyecek bulma imkanı azalır. Kış
uykusu bu zor mevsimde hayvanın enerji ihtiyacını azaltır, enerji tasarrufu
sağlar. Kış uykusu bildiğimiz şekilde uyumak değildir. Buna bilim
dilinde 'hibernasyon' diyorlar. Vücut ısısının ortam sıcaklığına düştüğü bu
durumu birçok balık türünde, kurbağalarda, sürüngenlerde, kuşlarda ve
memelilerde görebiliyoruz. Hakiki anlamda kış uykusuna yatan bir hayvanı
(hibernatör) gördüğünüzde, ölmüş olduğunu sanabilirsiniz. Vücut ısıları sıfır
dereceye kadar düşebilir. Bir dakika içinde sadece birkaç kez nefes alırlar,
kalp atış hızı o kadar düşüktür ki, hissedilmez bile. Havalar ısındığında ise
vücudun normal düzene geçmesi sadece birkaç saat alır. Kış uykusuna
yatan hayvanlar, uyku süresince kendi vücutlarındaki yağı tükettikleri gibi ara
ara uyanarak bulundukları yere yazdan stok ettikleri yiyeceği yiyenler de
vardır. Kış uykusu sırasında hayvanlar vücut ağırlıklarının yüzde
kırkına yakınım kaybederler. Bu kaybın yüzde 90'ına periyodik olarak
uyanmalardaki ısı üretimi ve enerji kaybı sebep olurken geri kalan yüzde 10
kayıp ise uyku sırasında olur. Kış uykusu kış boyunca sürmez. Hayvanlar
havaların soğumaya başlaması ile birkaç günlük bir uyku periyoduna girerler. Kış
mevsiminin şartları ağırlaştıkça bu periyotlar uzar.
Ü-V-Y-ZŞ-T-USP-RN-O-ÖMJ-K-LH-I-İGE-FC-Ç-DBAY-ZU-Ü-VŞ-TSP-RO-ÖN