- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Fosfor, bizmut, platin gibi yeni bulunan elementlerin
gösterdikleri tipik özellikleri yeni açıklamalar istiyordu; öteyandan sürekli
uzmanlaşan endüstri ve ticaret de kimya sanayinin yeni şeyler üretmesini
bekliyordu. Güherçile, şap, yeşil vitriol (demir sülfat), vitriol yağı (sülfürik
asit) soda gibi maddelerin üretiminin arıtırlması gerekiyordu. Bütün bunlar da
eski kalıpları kırmayı ve bunu önleyen geçmişle hesaplaşmayı
dayatıyordu.Rönesans kimyacılarının tek ilgi alanı elbette madenler
değildi. Georgius Agricola'nın 1556'da yayınlanan ve gelecek 200 yıl boyunca
madencilik ve metalürji alanlarından çalışanların el kitabı olarak işlev gören
on iki ciltlik dev eseri De Re Metalllica da maden ocaklarının yapımı, maden
filizlerinin ocaklardan çıkarılması ve ocaklarda biriken suyun boşaltılması gibi
konuların yanısıra metal işletmeciliğine ilişkin çok önemli bilgiler
verilmektedir.Onun izleyicilerinden Bernard Palissy (1510-1589), seramik
üretimini; Glauber, cam, güherçile ve bazı boyaların üretimini geliştirdi. Bu
sırada, yani 16. yüzyılda İran ve Çin, porselen (çini) ve çömlekçilikte
Avrupa'dan öndeydi. Kumaş ve deri sanayiinde önemli olan şap, Avrupa için önemli
bir üretim dalıydı.Kimya alanındaki bir başka üretim alanı damıtmaydı.
Damıtma, bir sıvı karışımının ısıtılması ve buharlaştırılarak bulunduğu
karışımdan ayrılması ve yoğiunlaştırılarak yeniden elde edilmesidir. 15., 16. ve
17. yüzyıllarda Avrupasında kuvvetli alkollü içkiler içiliyordu. Onun için
damıtma işlemi yaygın ve büyük bir üretim koluydu. İçkiler, yalnızca
aristokrasinin yemek alemleri için önem taşımıyordu; aynı zamanda cahil
yerlilerin topraklarını ve vücutlarını da teslim almanın ikinci (birincisi
baruttu) silahıydı.Hava ya da daha genel olarak gazlar, 17. yüzyıl
başına dek bir ruh ya da kaos olarak görülmüştü. Gaza gaz adını veren van
Helmont (1577-1634) idi.Helmont, Paracelsus'un izleyicilerindendi ve
büyük bir deneyciydi. J. Bernal'a göre birinci sınıf bir dahiydi. Mevcut
maddeler olarak sadece suyu ve havayı kabul ediyordu. O'nun görüşlerinin kaynağı
eski İyonyalılardı. Ama o, felsefi bir varsayımdan çok deneysel souçlara
dayanıyordu.Su koyduğu bir kapta söğüt ağacı yetiştirdi ve yaşam için
hava ve suyun alınmasının yeterli olacağını savundu. Kaosu gaz olarak o
adlandırdı; kimyanın ileriki zaferlerinin yolunu aydınlattı. Ayaklanmalarla ve
içsavaşlarla geçen bir dönemin ardından 17. yüzyılın ikinci yarısı bilimin
gerçek doğuşuna tanıklık etti.
Siyaset, Bilim Ve Tarih Bilinci (Doğan Özlem )The Benefits Of TreesEnerji TasarrufuAlternatif Ucuz Enerji KaynaklarıErozyonun Tanımı Ve ÇeşitleriDünyamızın HareketleriDoğalgazDeve KuşlarıTeknolojik CellatlarımızKüresel IsınmaÇimento İşkolu Ve SorunlarıAtmosferin Başlıca Gaz KirleticileriNükleer EnerjiYapay KristallerHyrogen Fuel The Fuel Of FutureKentiçi Ulaşımı Ve Çevre SorunlarıPrcı HakkındaÇevre Kirliliği Ve SonuçlarıSivil SavunmaUluslararası Hukuk Ve Çevre
gösterdikleri tipik özellikleri yeni açıklamalar istiyordu; öteyandan sürekli
uzmanlaşan endüstri ve ticaret de kimya sanayinin yeni şeyler üretmesini
bekliyordu. Güherçile, şap, yeşil vitriol (demir sülfat), vitriol yağı (sülfürik
asit) soda gibi maddelerin üretiminin arıtırlması gerekiyordu. Bütün bunlar da
eski kalıpları kırmayı ve bunu önleyen geçmişle hesaplaşmayı
dayatıyordu.Rönesans kimyacılarının tek ilgi alanı elbette madenler
değildi. Georgius Agricola'nın 1556'da yayınlanan ve gelecek 200 yıl boyunca
madencilik ve metalürji alanlarından çalışanların el kitabı olarak işlev gören
on iki ciltlik dev eseri De Re Metalllica da maden ocaklarının yapımı, maden
filizlerinin ocaklardan çıkarılması ve ocaklarda biriken suyun boşaltılması gibi
konuların yanısıra metal işletmeciliğine ilişkin çok önemli bilgiler
verilmektedir.Onun izleyicilerinden Bernard Palissy (1510-1589), seramik
üretimini; Glauber, cam, güherçile ve bazı boyaların üretimini geliştirdi. Bu
sırada, yani 16. yüzyılda İran ve Çin, porselen (çini) ve çömlekçilikte
Avrupa'dan öndeydi. Kumaş ve deri sanayiinde önemli olan şap, Avrupa için önemli
bir üretim dalıydı.Kimya alanındaki bir başka üretim alanı damıtmaydı.
Damıtma, bir sıvı karışımının ısıtılması ve buharlaştırılarak bulunduğu
karışımdan ayrılması ve yoğiunlaştırılarak yeniden elde edilmesidir. 15., 16. ve
17. yüzyıllarda Avrupasında kuvvetli alkollü içkiler içiliyordu. Onun için
damıtma işlemi yaygın ve büyük bir üretim koluydu. İçkiler, yalnızca
aristokrasinin yemek alemleri için önem taşımıyordu; aynı zamanda cahil
yerlilerin topraklarını ve vücutlarını da teslim almanın ikinci (birincisi
baruttu) silahıydı.Hava ya da daha genel olarak gazlar, 17. yüzyıl
başına dek bir ruh ya da kaos olarak görülmüştü. Gaza gaz adını veren van
Helmont (1577-1634) idi.Helmont, Paracelsus'un izleyicilerindendi ve
büyük bir deneyciydi. J. Bernal'a göre birinci sınıf bir dahiydi. Mevcut
maddeler olarak sadece suyu ve havayı kabul ediyordu. O'nun görüşlerinin kaynağı
eski İyonyalılardı. Ama o, felsefi bir varsayımdan çok deneysel souçlara
dayanıyordu.Su koyduğu bir kapta söğüt ağacı yetiştirdi ve yaşam için
hava ve suyun alınmasının yeterli olacağını savundu. Kaosu gaz olarak o
adlandırdı; kimyanın ileriki zaferlerinin yolunu aydınlattı. Ayaklanmalarla ve
içsavaşlarla geçen bir dönemin ardından 17. yüzyılın ikinci yarısı bilimin
gerçek doğuşuna tanıklık etti.
Siyaset, Bilim Ve Tarih Bilinci (Doğan Özlem )The Benefits Of TreesEnerji TasarrufuAlternatif Ucuz Enerji KaynaklarıErozyonun Tanımı Ve ÇeşitleriDünyamızın HareketleriDoğalgazDeve KuşlarıTeknolojik CellatlarımızKüresel IsınmaÇimento İşkolu Ve SorunlarıAtmosferin Başlıca Gaz KirleticileriNükleer EnerjiYapay KristallerHyrogen Fuel The Fuel Of FutureKentiçi Ulaşımı Ve Çevre SorunlarıPrcı HakkındaÇevre Kirliliği Ve SonuçlarıSivil SavunmaUluslararası Hukuk Ve Çevre