- Katılım
- 20 Mayıs 2006
- Mesajlar
- 5,723
- Reaksiyon puanı
- 87
- Puanları
- 0
- Konum
- istanbul
- Web sitesi
- www.hayatimdegisti.com
[youtube=425,350]dMH0bHeiRNg[/youtube]Dans Hayattır
01.08.2004
Neden dans? Nedir dans? Bir çoğumuz bu kelimedeki sihri keşfedememişizdir; herhangi bir eğlence biçimi gibi görürüz daima; ama hayattır dans! Dans ile iç dünyamızı keşfederiz, duygularımızı öğreniriz, çevre ile uyumumuz kolaylaşır, sevgi ve mutluluğun gerçek anlamını hissederiz.
Yıllar boyu duygularımızı önemsemeden, çoğu zaman korkarak hislerimizi gerilere, çok gerilere iterek yaşamadık mı? Ömrümüz boyunca hep nedenini bilmediğimiz bir acı taşıdık içimizde ama onu açığa çıkarmaktan, sebebini araştırmaktan öyle korktuk ki bu şekilde yaşamayı kabul ettik. Oysa gömdüğümüz, daha doğrusu gömmeye çalıştığımız, kendimizin değilmiş gibi davrandığımız duyguların gözyaşlarıydı içimizi acıtan. Yüreğimize değen her damla yaş daha çok incitiyor, daha çok huzursuzlaştırıyordu bizi; hep daha çok acıtıyordu içimizi. Ama biz, bu huzursuzluk ve rahatsızlıkla yaşamaya devam etmekten başka birşey yapmıyorduk. Tarihimize bakmıyor, geçmişimizi araştırmıyorduk. Kızgınlığı, üzüntüyü, mutluluğu, sevgiyi, asaleti, gururu içinde barındıran bu büyülü ifade biçimi insanlığın doğuşundan beri vardı. Ama biz..! Biz insanlar geliştiğimizi sandıkça geriledik. Hırslarımız ve kendi oluşturduğumuz değerler peşinde koşarken, ruhumuzu acımasızca içimizdeki en dar köşelere sıkıştırdık. İç huzurumuz için ruhun kendini yaşaması gerektiği gerçeğini unuttuk. Derinlere gömdüğümüz benliğimiz öyle sıkıldı ki yerinden, birbirimizi öldürmeye, hızla dünyayı yok etmeye başladık zaman ilerledikçe.
Kimileri hatta pek çokları dansın ruhun kurtuluşu olduğunu keşfettiler. Belki de bunun farkında olmadan, içlerindeki huzurun nedenini bilmeden sarıldılar dansa ve hislerini tanımayı, kendilerine güvenmeyi öğrendiler. Mutluluk, iyilik, neşe, sevgi ve ışık saçmaya başladılar çevrelerine. Eskiden her günün anlamsız ve sıkıcı olduğunu düşünenler, o karamsarlığın, bıkkınlığın; nerelere gittiğini, nasıl silindiğini merak ettiler gülümseyerek.
Kaybedecekleriniz kurtulmak istedikleriniz ve kazancınız kocaman bir hayat! O halde neden dans etmiyorsunuz? Haydi, hayatın dansına katılın sizde! Kendinizi müziğin sihrine bırakın ve mutluluğu paylaşın çevrenizle! Daha güzel bir dünya yaratmak yolundaki en büyük adımımızdır bu.
Dans hayattır! Bırakın dans ateşi yüreğinizi sarsın. Sadece içimize değil, tüm dünyaya mutluluk dolsun. Seksenli yaşlarımızda bile “haydi kalk dans edelim” diyebilelim ki çocuklarımıza, sevgi, barış ve mutluluk dolu bir dünya kalsın!
hpm1 skan67 gssmile fbsmile blissy guitar
01.08.2004
Neden dans? Nedir dans? Bir çoğumuz bu kelimedeki sihri keşfedememişizdir; herhangi bir eğlence biçimi gibi görürüz daima; ama hayattır dans! Dans ile iç dünyamızı keşfederiz, duygularımızı öğreniriz, çevre ile uyumumuz kolaylaşır, sevgi ve mutluluğun gerçek anlamını hissederiz.
Yıllar boyu duygularımızı önemsemeden, çoğu zaman korkarak hislerimizi gerilere, çok gerilere iterek yaşamadık mı? Ömrümüz boyunca hep nedenini bilmediğimiz bir acı taşıdık içimizde ama onu açığa çıkarmaktan, sebebini araştırmaktan öyle korktuk ki bu şekilde yaşamayı kabul ettik. Oysa gömdüğümüz, daha doğrusu gömmeye çalıştığımız, kendimizin değilmiş gibi davrandığımız duyguların gözyaşlarıydı içimizi acıtan. Yüreğimize değen her damla yaş daha çok incitiyor, daha çok huzursuzlaştırıyordu bizi; hep daha çok acıtıyordu içimizi. Ama biz, bu huzursuzluk ve rahatsızlıkla yaşamaya devam etmekten başka birşey yapmıyorduk. Tarihimize bakmıyor, geçmişimizi araştırmıyorduk. Kızgınlığı, üzüntüyü, mutluluğu, sevgiyi, asaleti, gururu içinde barındıran bu büyülü ifade biçimi insanlığın doğuşundan beri vardı. Ama biz..! Biz insanlar geliştiğimizi sandıkça geriledik. Hırslarımız ve kendi oluşturduğumuz değerler peşinde koşarken, ruhumuzu acımasızca içimizdeki en dar köşelere sıkıştırdık. İç huzurumuz için ruhun kendini yaşaması gerektiği gerçeğini unuttuk. Derinlere gömdüğümüz benliğimiz öyle sıkıldı ki yerinden, birbirimizi öldürmeye, hızla dünyayı yok etmeye başladık zaman ilerledikçe.
Kimileri hatta pek çokları dansın ruhun kurtuluşu olduğunu keşfettiler. Belki de bunun farkında olmadan, içlerindeki huzurun nedenini bilmeden sarıldılar dansa ve hislerini tanımayı, kendilerine güvenmeyi öğrendiler. Mutluluk, iyilik, neşe, sevgi ve ışık saçmaya başladılar çevrelerine. Eskiden her günün anlamsız ve sıkıcı olduğunu düşünenler, o karamsarlığın, bıkkınlığın; nerelere gittiğini, nasıl silindiğini merak ettiler gülümseyerek.
Kaybedecekleriniz kurtulmak istedikleriniz ve kazancınız kocaman bir hayat! O halde neden dans etmiyorsunuz? Haydi, hayatın dansına katılın sizde! Kendinizi müziğin sihrine bırakın ve mutluluğu paylaşın çevrenizle! Daha güzel bir dünya yaratmak yolundaki en büyük adımımızdır bu.
Dans hayattır! Bırakın dans ateşi yüreğinizi sarsın. Sadece içimize değil, tüm dünyaya mutluluk dolsun. Seksenli yaşlarımızda bile “haydi kalk dans edelim” diyebilelim ki çocuklarımıza, sevgi, barış ve mutluluk dolu bir dünya kalsın!
hpm1 skan67 gssmile fbsmile blissy guitar
