RİSK ALMAK

[sanemce]

Bahar ayında verimli toprakların içinde iki tohum yanyana yatıyorlarmış. Tohumlardan biri diğerine, “Ben büyümek istiyorum, köklerimi altımdaki toprağın derinlerine ve filizimi yeryüzüne göndermek istiyorum. Baharın müjdecisi tomurcuklarım açılsın istiyorum. Güneşin sıcağını yüzümde, sabahın tatlı dokunuşunu yapraklarımda hissetmek istiyorum!” demiş. Ve büyümeye başlamış tohum.

İkinci tohum ise, “Ben korkuyorum” demiş, “Köklerimi altımda yatan toprağın derinliklerine gönderirsem, karanlıklarda beni neyin beklediğini bilemem. Üstümdeki toprağı zorlayıp yeryüzüne çıkmaya çalışsam, filizlerim zarar görebilir… Hem tomurcuklarım açmaya başladığında üzerinde salyangozlar gezip, onları yemeye kalkarsa? Ya tomurcuklarım açılıp, çiçeğe dönüştüklerinde küçük bir çocuk beni koparıverirse? Yo, hayır. En iyisi burada kalıp beklemek.. Büyümek için belki daha güvenli bir zaman bulabilirim.” Ve ikinci tohum beklemeye başlamış.

Birinci tohum köklerini toprağın derinliklerine, filizini yeryüzüne gönderirken tomurcuk tomurcuk, yumuşamış olan bahar toprağını eşeleyen bir tavuk bulmuş ikinci tohumu ve bir lokmada yutuvermiş onu…

Kaynak:Her Şeye Sahip Olmak Senin Elinde (Kitap)