bunu japon erkeklerine uygulayalım arkadaşlar.. varmı japon eşe sahip olan... benim tipim benziyo biraz ama huy benzemiyo..
bir japon firması 'hediyelik fasulye' yapmış. fasulye tanelerinin üzerine
lazerle 'seni seviyorum' lafını
kazıyorlarmış. nemli toprağa gömülmüş fasulyeyi alıp uygun gördüğünüz kişiye
hediye ediyormuşsunuz. beş gün sonra fasulye filizlendiğinde de ortaya 'seni
seviyorum' yazısı çıkıyormuş.
bu haliyle de elbette haber değeri var ama bir malumatı eklersem sanırım
daha da ilginç hale gelecek.
böyle bir ürünü fransız yahut brezilyalı bir firma da üretebilirdi. sonuçta,
aşk meşk filan evrensel meseleler. fakat 'seni seviyorum' diyen fasulyelerin
japonya'da satışa çıkması gayet anlamlı.
çünkü orada çiftler birbirlerine asla 'seni seviyorum' demiyormuş!
'hiç öyle şey olur mu yahu?' tepkisi verdiyseniz yerden göğe haklısınız. ilk
duyduğumda bana da inanılmaz gelmişti. ama bizzat japonlar'a doğrulattığım
için rahatlıkla, ' vallahi de, billahi de, tillahi de demiyorlarmış' diye
yemin bile edebilirim.
tabii ki de japonya'da 'seni seviyorum' demeyi yasaklayan bir kanun yok.
hatta 'aşk'a karşılık gelen 'koi' diye bir sözcük de varmış. ancak kimse
bunu kullanmıyormuş ! bir japon, aşkından ölse dahi en fazla 'suki desu'
diyormuş. yani, 'senden hoşlanıyorum'. onlara göre bunun nedeni, 'sevginin
kelimelerle değil,davranışlarla ifade edilmesi gerektiğine inanmaları' imiş.
hadi bunu çok güzel açıklamışlar. kulağa bayağı hoşgeliyor. peki japonca'da
'canım, cicim, hayatım,tatlım, meleğim' gibisinden sevgi sözcüklerinin hiç
olmamasına ne diyorsunuz?
'seni seviyorum'u geçtik, kimse kimseye 'kınalı kuzum' da demiyormuş yani!
evli çiftler birbirlerine, çocukları olana kadar ''ano ne!'' (hey!),
çocuklardan sonra, ''okaasan'' (anne) ve ''otoosan'' (baba), torun torba
sahibi olduklarında ise, 'oi!' (hey sen!) diye hitap ediyorlarmış. bu
konular için deniyor ki, japonlar kadın-erkek ilişkilerinde çok kör topal
ilerliyor. yeni nesil aşmak istese de gelenekler önlerinde beton bayram
olarak dikiliyor. onlar da çaresiz boyun eğiyor. böyle gelmiş,böyle gidiyor.
velhasılı kelam, japonlar'ın 'seni seviyorum' diyen fasulyeleri aslında
toplumsal bir ihtiyacın itelemesinin sonucu. çok isteseler bile alışkın
olmadıkları için 'seni seviyorum' demeyi tuhaf buluyorlar. kültürleri bu
cümleyi hayatlarına almaya izin vermiyor. onlar da problemi fasulye
desteğiyle çözmeye çalışıyorlar işte.
lütfen şimdi yerinizden kalkın yahut telefona elinizi atın ve hak eden
birine, 'seni seviyorum' deyin.
aranıza fasulye sokmaya gerek duymadan.... ( alıntı )
!
bir japon firması 'hediyelik fasulye' yapmış. fasulye tanelerinin üzerine
lazerle 'seni seviyorum' lafını
kazıyorlarmış. nemli toprağa gömülmüş fasulyeyi alıp uygun gördüğünüz kişiye
hediye ediyormuşsunuz. beş gün sonra fasulye filizlendiğinde de ortaya 'seni
seviyorum' yazısı çıkıyormuş.
bu haliyle de elbette haber değeri var ama bir malumatı eklersem sanırım
daha da ilginç hale gelecek.
böyle bir ürünü fransız yahut brezilyalı bir firma da üretebilirdi. sonuçta,
aşk meşk filan evrensel meseleler. fakat 'seni seviyorum' diyen fasulyelerin
japonya'da satışa çıkması gayet anlamlı.
çünkü orada çiftler birbirlerine asla 'seni seviyorum' demiyormuş!
'hiç öyle şey olur mu yahu?' tepkisi verdiyseniz yerden göğe haklısınız. ilk
duyduğumda bana da inanılmaz gelmişti. ama bizzat japonlar'a doğrulattığım
için rahatlıkla, ' vallahi de, billahi de, tillahi de demiyorlarmış' diye
yemin bile edebilirim.
tabii ki de japonya'da 'seni seviyorum' demeyi yasaklayan bir kanun yok.
hatta 'aşk'a karşılık gelen 'koi' diye bir sözcük de varmış. ancak kimse
bunu kullanmıyormuş ! bir japon, aşkından ölse dahi en fazla 'suki desu'
diyormuş. yani, 'senden hoşlanıyorum'. onlara göre bunun nedeni, 'sevginin
kelimelerle değil,davranışlarla ifade edilmesi gerektiğine inanmaları' imiş.
hadi bunu çok güzel açıklamışlar. kulağa bayağı hoşgeliyor. peki japonca'da
'canım, cicim, hayatım,tatlım, meleğim' gibisinden sevgi sözcüklerinin hiç
olmamasına ne diyorsunuz?
'seni seviyorum'u geçtik, kimse kimseye 'kınalı kuzum' da demiyormuş yani!
evli çiftler birbirlerine, çocukları olana kadar ''ano ne!'' (hey!),
çocuklardan sonra, ''okaasan'' (anne) ve ''otoosan'' (baba), torun torba
sahibi olduklarında ise, 'oi!' (hey sen!) diye hitap ediyorlarmış. bu
konular için deniyor ki, japonlar kadın-erkek ilişkilerinde çok kör topal
ilerliyor. yeni nesil aşmak istese de gelenekler önlerinde beton bayram
olarak dikiliyor. onlar da çaresiz boyun eğiyor. böyle gelmiş,böyle gidiyor.
velhasılı kelam, japonlar'ın 'seni seviyorum' diyen fasulyeleri aslında
toplumsal bir ihtiyacın itelemesinin sonucu. çok isteseler bile alışkın
olmadıkları için 'seni seviyorum' demeyi tuhaf buluyorlar. kültürleri bu
cümleyi hayatlarına almaya izin vermiyor. onlar da problemi fasulye
desteğiyle çözmeye çalışıyorlar işte.
lütfen şimdi yerinizden kalkın yahut telefona elinizi atın ve hak eden
birine, 'seni seviyorum' deyin.
aranıza fasulye sokmaya gerek duymadan.... ( alıntı )
!
hediyedenizi.com da bu hediye var, ama birine seni seviyorum demenin ve göstermenin binbir türlü yolu var. bence insana özel olmalı, mesela ben sevdiğime sadece bir resim yaparak bile sevdiğimi ifade edebilirim, bir çikolata alıp üzerine küçük bir not iliştirerek de.. japonların şunu düşünmeleri biraz mantıklı geldi bana; sevgi kelimlerle değilde davranışlarla gösterilir kısmı.. konuşmak seni seviyorum demek kolay da hisssetmek gerek.. ama önümüzde bi sürü yol varken, sınırlara takılmamak genellemelere varmamak lazım aşk konusunda.. hem kelimelerle hem de davranışlarla ifade etme özgürlüğüne sahibiz çünkü