- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Tai Chi Chuan Hakkında Geniş Bilgi.
16.08. >
496
Tai chi chuan (okunuşu: tai çi çuan) veya taijiquan aslında Çin yakın dövüş sanatlarının en ünlülerinden bir tanesidir. Taijiquanin özelliği, Uzakdoğu kültürlerinde Qi ya da Chi diye bilinen ve vücudumuzda belli kanal veya noktalarda dolaştığı farz edilen enerjiyi,
nefes alma tekniklerini, dövüş sanatı hareketleri ile uyumlu bir şekilde entegre etmesidir.
Taichi chuan sürekli hızlı ve sert hareketlerden değil, Çin’de meşhur olan Yin -Yang (karşılık prensibi)’e bağlı olarak hızın ve gücün sakin ve yavaş hareketlerle birleşmesinden oluşur. Bir diğer deyişle maksimum gücün açığa çıkması için sükûnet ve yavaşlıkla birleşmesi gerekir. Bu bakımdan tai chi insan fizyolojisine paraleldir. Tai chi chin na (rakibi vurmadan etkisiz hale getirme sanatı) teknikleri de Japon sanatları Aikido ve juijitsuya temel teşkil etmiştir.
Taichi düşünce, qi ve bedenin üçünün birden eğitilmesini gerektirir. Tai chi chuan dövüş için gerekli olan gücü vücudun içsel enerjisinden elde eder. Vücudun dayanıklığının artırılmasına yarayan tai chi egzersizleri kan ve enerji sirkülasyonunu olumlu etkilediğinden hastalıklara karşı direncin artmasına yardımcı olur. Tai chi chuan’ın bu özelliği onun bilhassa Batı ülkelerinde daha çok dövüş sanatı olarak değil de sağlık ve rahatlama için yapılan, dansa benzeyen bir dizi egzersiz rutinleri olarak bilinmesine yol açmıştır.
Tai chi chuan’ın bu şekilde bilinmesinin asıl önemli sebebi dövüş uygulamalarının ancak son 15–20 yılda ve çok kısıtlı olarak Batı dünyasında tanıtılması ve dolayısıyla pek bilinmemesidir. Karate, Judo, Aikido gibi Japon dövüş sanatlarının aksine Tai chi eğitiminde dövüş uygulamaları hemen değil, ancak solo (tek başına yapılan) egzersiz rutinleri ile bedeni ve qi’yi kontrol etme yeteneği belli bir seviyeye erişince başlar. Bu seviyeye erişmek, yani sağlık için tai chi yapmaktan bir dövüş sanatı olarak tai chi chuan öğrenmeye geçmek için gerekli zaman, çalışma kalitesi ve yoğunluğu ile doğru orantılı olduğu kadar kişisel yeteneğe de bağlıdır.
Şunu da belirtmek isterim ki bugün dünyada, Çin dahil, her yaştan pek çok kişi dövüş uygulamaları olmadan tai chi solo rutinlerini sağlık ve rahatlama için yapmakta ve bundan tatmin olmaktadırlar. Dövüş uygulamaları ise dövüş sanatçısı olmak isteyenlerin Tai chi eğitiminde devam edecekleri bir yol olarak ortaya çıkmaktadır.
16.08. >
496
Tai chi chuan (okunuşu: tai çi çuan) veya taijiquan aslında Çin yakın dövüş sanatlarının en ünlülerinden bir tanesidir. Taijiquanin özelliği, Uzakdoğu kültürlerinde Qi ya da Chi diye bilinen ve vücudumuzda belli kanal veya noktalarda dolaştığı farz edilen enerjiyi,
nefes alma tekniklerini, dövüş sanatı hareketleri ile uyumlu bir şekilde entegre etmesidir.
Taichi chuan sürekli hızlı ve sert hareketlerden değil, Çin’de meşhur olan Yin -Yang (karşılık prensibi)’e bağlı olarak hızın ve gücün sakin ve yavaş hareketlerle birleşmesinden oluşur. Bir diğer deyişle maksimum gücün açığa çıkması için sükûnet ve yavaşlıkla birleşmesi gerekir. Bu bakımdan tai chi insan fizyolojisine paraleldir. Tai chi chin na (rakibi vurmadan etkisiz hale getirme sanatı) teknikleri de Japon sanatları Aikido ve juijitsuya temel teşkil etmiştir.
Taichi düşünce, qi ve bedenin üçünün birden eğitilmesini gerektirir. Tai chi chuan dövüş için gerekli olan gücü vücudun içsel enerjisinden elde eder. Vücudun dayanıklığının artırılmasına yarayan tai chi egzersizleri kan ve enerji sirkülasyonunu olumlu etkilediğinden hastalıklara karşı direncin artmasına yardımcı olur. Tai chi chuan’ın bu özelliği onun bilhassa Batı ülkelerinde daha çok dövüş sanatı olarak değil de sağlık ve rahatlama için yapılan, dansa benzeyen bir dizi egzersiz rutinleri olarak bilinmesine yol açmıştır.
Tai chi chuan’ın bu şekilde bilinmesinin asıl önemli sebebi dövüş uygulamalarının ancak son 15–20 yılda ve çok kısıtlı olarak Batı dünyasında tanıtılması ve dolayısıyla pek bilinmemesidir. Karate, Judo, Aikido gibi Japon dövüş sanatlarının aksine Tai chi eğitiminde dövüş uygulamaları hemen değil, ancak solo (tek başına yapılan) egzersiz rutinleri ile bedeni ve qi’yi kontrol etme yeteneği belli bir seviyeye erişince başlar. Bu seviyeye erişmek, yani sağlık için tai chi yapmaktan bir dövüş sanatı olarak tai chi chuan öğrenmeye geçmek için gerekli zaman, çalışma kalitesi ve yoğunluğu ile doğru orantılı olduğu kadar kişisel yeteneğe de bağlıdır.
Şunu da belirtmek isterim ki bugün dünyada, Çin dahil, her yaştan pek çok kişi dövüş uygulamaları olmadan tai chi solo rutinlerini sağlık ve rahatlama için yapmakta ve bundan tatmin olmaktadırlar. Dövüş uygulamaları ise dövüş sanatçısı olmak isteyenlerin Tai chi eğitiminde devam edecekleri bir yol olarak ortaya çıkmaktadır.