UMUT
Umudun tuzağına düşme, kapana kısılma. Sana gelecek yardım, senin dışında herhangi bir başka kaynaktan gelemez. Bir başkası arzularını gerçekleştiremez. Bu olasılık senin içindedir. Dahilde…hariçte değil…
Bir avcı balta girmemiş bir ormanda yolunu kaybeder. Üç gün süreyle ne yer, ne içer, ne de konuşacak birine rastlar. İyiden iyiye paniğe kapılır. Üstelik uyuyamaz da. Her yer yılan, çıyan, sırtlan doludur. Dördüncü günün sabahında bir adama rastlar. Delicesine sevinir. Yerinden ok gibi fırlayıp adama sarılır. Aynı duyguları karşısındaki de paylaşır; mutluluktan kuş olup uçacaklardır neredeyse. Neden sonra birinden biri, akıl edip diğerine sorar: “Neden bunca çıldırasıya sevindin?” Yanıt ürkütücüdür: “Neden olacak, yolumu kaybetmiştim; tek umudum birine rastlamaktı, bu da sen oldun.”
Soruyu yönelten pişman olmuştur; şunları söyler:
“Ben de kaybolmuştum. Demek boşu boşuna sevindik. Coşkumuz kısa sürecek anlaşılan. Son tahlilde, ikimiz birlikte kaybolmuş durumdayız. Yekdiğerimize fazla bir katkımız olmayacak.”
Düşünsel Rehber
Sayfa: 216-217
Bu güzel paylaşım için teşekkürler...