Arkadaşlar telkinleri yaklaşık 1 senedir dinliyorum. Bu yolculuğa başlama nedenim çekingenlik, sosyal fobiydi. Arkadaş sayım azdı. Düzenli olarak konuştuğum 4-5, günaydın merhabadan oteye gitmeyen konuşmaları yaptıklarımın sayısı da 10-15 falandı. Şuan oyle duygular içindeyim ki, düzenli olarak konuştuğum arkadaşlarımdan uzaklaşmaya, onlardan soğumaya başladım. Zaten o grupta olmasa da olur denen kişiyim ben, bunun farkına vardım. Hoş, istenmediğim yerde milletin peşinden kuyruk gibi dolaşmayı da kendi gururuma yediremem. Hayret ediyorum acaba önceden nasıl yapıyormuşum bunu? Nasıl istenmediğim yerde durabilecek kadar yüzsüzmüşüm? Telkinler sanırım bu farkındalığı yarattı bende. Sadece bir grup üzerinden gittim ama diğerleri için de düşündüklerimi söyleyeyim. Önceden bana soğuk gelen insanlar, konuşmak istemeyeceğim insanlar şimdi yakın geliyor. Bu sadece benim konuşmak istemediğim insanlar değil, çoğunluğun sevmediği, dışladığı kişiler nedense bende aşırı merak uyandırmaya başladı. Diğer insanlar tarafından istenmeyen insanları kapalı bir kutu olarak görüyorum, onları tanımak istiyorum. Sadece onları değil, çevremdeki herkesi tanımak istiyorum, samimi ilişkiler kurmak istiyorum. Bu önceden böyle değildi, birileriyle tanışmak için can atmazdım. Peki neden başlığa yalnız kalmak istiyorum yazdım? Kendi arkadaş çevremden soğuduğumu söylemiştim. Ben onlardan ayrı, yalnız kalmak istiyorum. Onlardan tamamen kopmak istiyorum. Bana eskisi kadar iyi gelmiyorlar. Hatta onların yanında kötü bile hissediyorum. Bu yüzden onlardan ayrı, tek başıma kalmak, hayatıma kendime uygun kişiler çekmek istiyorum. Yalnız kalmak istememin sebebi şu; onların kötü enerjisi ile, benim kendi ruh ikizlerimi bulmamı engellediklerini düşünüyorum. Hayatımda böylesine radikal bir karar ilk kez alıyorum. Ve hayatıma o aradığım kişiyi çekeceğime sonuna kadar inanıyorum. Sevgiyle kalın