bu sorunumu nasıl aşabilirim?Acil yardım.

[jaimemiamor]

Herkese merhaba;
İki tane renkli strech dar paça pantolon aldım çok severek ve beğenerek.o zaman şehir dışındaydım.Yurtta kalıyorum.Sonra yaz tatili için eve geldim.Annem bi giy görelim dedi.Ben de giydim.Babam çok darmış bu ya dedi.O zman dediğini takmadım.Daha sonra yürüryüşe gideceğimizde yine o pantolonu giydim dik dik baktı resmen bakışlarıyla rahatsız etti beni.ne bakıyorsun dedim.Sonra bu giyim mevzu açıldı.İşte dinimize göre bu uygun bir giyimmiymiş.Uygun olmayabilir.ben böyle giyinmek istiyorum.Saygı göstermiyor ve bu konuyu her zaman açıyor ve ben dinlemekten bıktım artık babamın bu konudaki laflarını.Benim kıyafetime bişey dmeye hakkı yok.Bu konuyu 50 defa konuşmaya da hakkı yok.Bunu kendisine söyledim.Onun dini vecibesiymiş konu açıldıkça söylemek zorundaymış.Ben de babamın laflarını bu zaman kadar dinledim yani düşüncelerimi etkilemiştir babamın konuştukları.O böyle söylediği için ben bi türlü giyemiyorum o pantolonları artık.Cesaret edemiyorum.Halbuki giysem bişey yok ama yapamıyorum işte.O böyle istiyor diye kendimi kısıtlıyorum.

 

[jaimemiamor]

niye kimse cevap yazmıyor?

 

[Mahalle Muhtarı]

Muhterem forum arkadaşım jaimemiamor,

Türkiye'de pek çok genç ebeveynleriyle, özellikle babalarıyla iletişim problemi yaşıyor. Benim babam da ablamla kıyafet yüzünden çok fazla tartışmıştır. ''O ne biçim kıyafet.'', ''O kıyafetle sokağa mı çıkacaksın!'', ''Evlendiğin zaman istediğin gibi giyin ama benim evimde böyle giyinemezsin'' gibi şeyler söylerdi. Geçen yıl ablam evlendi ama babam hala kıyafetine karışıyor. 44a

O zamanlar ben ortaokulda okurdum ve babamın kendinden başkasını düşünmeyen bencil bir insan olduğunu düşünürdüm. Çünkü ablamın, annemin, benim görüşlerim pek önemli değildi. Evde bir aile ortamı yoktu. Ancak aradan geçen bir kaç yıldan sonra söyleyebilirim ki, babam bencil birisi değil cahil birisi.
Mesajından anladığım kadarıyla senin baban da benimki gibi. Yani cahil. Ama olaya bir de şu taraftan bak:
Baban da gençliğinde anne-babasıyla seninkiyle aynı olmasa da benzer sorunlar yaşadı. Belki o da sorunlarını anlatabileceği birini aradı. Ama onun zamanında böyle bir mecra yoktu, imkan yoktu, internet diye bir şey yoktu. Belki doğru dürüst bir eğitim alamadı. Kendini geliştirecek farkındalığa bile ulaşamadı. Sonuç olarak cahil kaldı. Babanın gençlik fotoğraflarına bakarsan beni daha iyi anlayabilirsin. Orada masum bir adam göreceksin.

Kesinlikle senin haksız olduğunu söylemiyorum, bence de davranışlarında ve seçimlerinde özgür olmak senin hakkın. Ama onun senin gibi düşünmesini bekleyemezsin. Sana saygı duymaması da cahilliğinden kaynaklanıyor, ama seni seviyordur emin ol. Şu an gerçekten huzursuz ve zor bir durumdasın, çok iyi anlıyorum. Şu an için;

MUHTAR'IN REÇETESİ

- Yaz tatilinin bitmesine daha yaklaşık 2 ay var. Bu 2 ayı ailenin yanında geçireceksin anladığım kadarıyla. Sana tavsiyem bu süre zarfında EGO+SUÇLULUK+BAŞKALARININ DÜŞÜNCELERİNİ ÖNEMSEME telkinlerini düzenli dinlemek olacaktır.

- Ayna egzersizi yap. Duymak istediğin şeyleri kendine sen söyle.

- Mesela şimdi ramazandayız. İftar için babanın sevdiği bir tatlı,yemek vs. hazırla. Birazcık suyuna gidersen o da yelkenleri suya indirir. smil56

- Bugünün bir daha doğmayacağını düşün. Annen ve baban bir daha yanında olmayacak. Babandan nefret de etsen bir gün onlar da göçüp gidecekler. Tuhaf gelecek belki ama ilerde bugünleri bile özleyeceksin.

Sabret, her şey yoluna girecek.
Sevgiler actionsmile

 

[sweeet]

Muhtar kardeşimiz döktürmüş yorumları. Yazdığı satırların her biri birbirinden güzel ve yerinde yorumlar olmuş. Tek bir yere takıldım yorumunda. Ebeveynlerimize cahil sıfatını kullanmak hoşuma gitmiyor. Aynı pencereden bakmıyoruz diye bizi anlamadıklarını düşünüyoruz diye onlara cahil demek olmaz, olmamalı bence. Onların da doğruları yanlışları olur elbet. Ama bir hayat tecrübeleri olduğu da kabul edilmesi gereken bir gerçek. Biz de yaşadıklarımızla olgunlaşmaya çalışıyoruz. Bu durum da geçmemiz gereken sınavlardan biri. Dediğin durumun benzeri annemle benim de aramda hala var. 25 yaşındayım o hala benim giysilerime laf eder ama ben eski ben olmadığım için daha az tepki veriyorum. Hatta hiç tepki vermemeye çalışıyorum. Zaten tepki vermeye gerek yok bu yaşından sonra o düşüncelerini değiştirmeyecektir. Daha çarşamba akşamı arkadaşlarımla dışarı çıkacakken benim gayet de hanım hanımcık bulduğum diz boyundaki eteğime laf etti(bir de mini etek falan olsa. ). Gittiğim yerdeki diğer insanlarla kıyasladığımda benim giydiklerim tesettürlü sayılırdı o ayrı. Hoş ben sevdiğim şekilde ve beni rahatsız etmeyecek biçimde giyinmeyi tercih ediyorum. Bu durumun geçmişi epeyce var kendimi bildim bileli her giyeceğime karışırdı annem, bu durumu ancak üniversiteye gidince ve kendi alışverişimi tamamen kendim yapmaya başlayınca aşabildim. Şimdi de kardeşime karışıyor ama neyse ki ona destek olan bir ablası var. Sen severek almışsın beğenmişsin başkalarından duyulan yorum bu durumda tabi ki az çok can sıkar. Hele bu sevdiğimiz insanlar olunca mutlak can sıkar. Ama bunu en aza indirip yok etmeye çalışabilirsin. Seni bu şekilde yargılıyor diye seni anlamadıklarını düşünmek yerine sen onları anlamaya çalış. O zaman belki herşey daha kolay olur.

Bence onlarla ne yaşamış olursak olalım birlikte geçirdiğimiz her an kıymetli ve bir daha geri ghelmeyecek anlar.O yüzden bu zamanları en huzurlu biçimde geçirmek için çabalamalıyız.

Tatlı ve telkinler iyi öneriler. Belki babanın yanında giymezsin o kıyafetlerini böylece canını sıkacak sözler duymamış olursun.

Sevgiler.

 

[nurbanu25]

Benım babamla hıcbır zaman kıyafet krızım olmamıstır.cunku hıcbır zaman dar ve kısa gıymekten hoslanmadım.10 yıldır cok şık kapalı bır bayanım Allah'ına sukurler olsun,daım etsın...

 

[cansuyu]

Muhterem muhter kardeş de Sevgili Sweet de konunun can alıcı noktalarına temas etmişler..
Ben de dikkatimi çeken birkaç noktayı kısaca eklemek isterim.

Burada kuşak çatışmasının dışında dini inancına uygun hareket eden bir ebeveyn modeli var.Öncelikle onun inancını doğru bilmek gerek. Kendince seni doğru yola çekmeye çalışan ama başaramadığına inanan bir baba.. kendiyle çeli,şmiyor. kendi doğrusuna göre hareket ediyor. ve elbette cahil demek değil bu bana göre de Sweet

ve sevgili jaimemiamor.. şu dikkatimi çekti sizde.. hemen cevap eryordunuz.. oysa sorular çoğu kez hemen son durağa varmayı sağlamaz, uzun bir yolculuğa çıkarır bizi.

bana öyle geliyor ki.. sizin.. kendi doğrularınızı oluşturma.. bunları ifade edebilme yolculuğunuz ilerledikçe bu sorununuz aşılacaktır..

babanız sizden.. evet senin doğrularını anlıyorum sen üstüne düşeni yapıyorsun benim de hayatta doğrularım var mesajını alacak kadar yol katettiğinizde..

bu ise hemen olacak şey değil.. ama hemen başlanması gereken şeydir.. kendine güvenerek.. kendi yolunu çizerek.. ve kendi doğrularını doğru bir şekilde ifade ederek..

çünkü buradaki sorun bence giydiğiniz streç kot değildir.. giyim ays berg in yüzeye yansıyanıdır..

sevgi ışığıyla kalın hep..

 

[Mahalle Muhtarı]

Haklısın sweeet,
ebeveynlerimize cahil demek yerine, bizimle aynı pencereden bakmıyor demek çok daha doğru. neseli56

Ama bir hayat tecrübeleri olduğu da kabul edilmesi gereken bir gerçek. Biz de yaşadıklarımızla olgunlaşmaya çalışıyoruz. Bu durum da geçmemiz gereken sınavlardan biri.

Sapına kadar doğru şeyler. Doğru söze ne denir ki?

LAFA BODOZLAMA GİRMEYE MEYİLLİ APARTMAN YÖNETİCİSİ YORUMU:
Efendiii efendiii!! Sen kendini ne sanıyorsun ha? Dağ başımı sandın burayı? Senin gibilere pabuç bırakır mıyız biz? Şu gençliğin geldiği hale bak! Anaya babaya bile hörmet kalmamış! Anarşik mi olacan başımıza he? Bana bak muhtar efendiii! Aklını başına devşir, yoksa elimden bi kaza çıkacak haa...

Sevgiler. smil56

 

[sweeet]

Ben de muhterem apartman yöneticisi nerelerde diyordum meğer pazar keyfi yapıyormuş da uyuya kalmış.

 

[zynp0]

Merhaba jaimemiamor,
Ben de kaç yaşında olduğunu soracaktım ve kendi ayaklarının üzerinde durmaya başladığında bunların senin için bir problem olmayacağını söyleyecektim ama yazının başına tekrar bakınca farkettim, zaten yurtta kalıyormuşsun Bence de Mahalle Muhtarı'nın önerdiği telkinleri dinleyebilirsin, babanla belki daha güzel bir diyalog yaratabilmeniz için yardımcı olur, hem sen de kendini daha iyi hissedersin. Zaten yılın büyük bir kısmında ailenden ayrısın anladığım kadarıyla, bence kendini şanslı bile görebilirsin Çünkü yurttayken kendi hayatın ve seçimlerin hakkında bütün kararları kendin verme özgürlüğüne sahipsin, bunun değerini anlamak için iyi bir fırsat.

Benim eniştem de aynısını 30 yaşındaki kuzenime yapıyordu, yazın eve geç gelemezmiş. Halbuki kalan 9 ay boyunca ayrı bir şehirde ve yalnız yaşıyor, orada ne yapıyor ne ediyor hiçbir fikri yok Kendi gözü önündeyken onun istediklerini yap istiyorlar, bazı babalarda böyle bir durum var Sen özlem gidermeye bak, yaptığın abuk bir şey değil, kendi hayatın hakkında en doğru kararı yine sen verirsin.

 

[jaimemiamor]

Muhterem forum arkadaşım jaimemiamor,

Türkiye'de pek çok genç ebeveynleriyle, özellikle babalarıyla iletişim problemi yaşıyor. Benim babam da ablamla kıyafet yüzünden çok fazla tartışmıştır. ''O ne biçim kıyafet.'', ''O kıyafetle sokağa mı çıkacaksın!'', ''Evlendiğin zaman istediğin gibi giyin ama benim evimde böyle giyinemezsin'' gibi şeyler söylerdi. Geçen yıl ablam evlendi ama babam hala kıyafetine karışıyor. 44a

O zamanlar ben ortaokulda okurdum ve babamın kendinden başkasını düşünmeyen bencil bir insan olduğunu düşünürdüm. Çünkü ablamın, annemin, benim görüşlerim pek önemli değildi. Evde bir aile ortamı yoktu. Ancak aradan geçen bir kaç yıldan sonra söyleyebilirim ki, babam bencil birisi değil cahil birisi.
Mesajından anladığım kadarıyla senin baban da benimki gibi. Yani cahil. Ama olaya bir de şu taraftan bak:
Baban da gençliğinde anne-babasıyla seninkiyle aynı olmasa da benzer sorunlar yaşadı. Belki o da sorunlarını anlatabileceği birini aradı. Ama onun zamanında böyle bir mecra yoktu, imkan yoktu, internet diye bir şey yoktu. Belki doğru dürüst bir eğitim alamadı. Kendini geliştirecek farkındalığa bile ulaşamadı. Sonuç olarak cahil kaldı. Babanın gençlik fotoğraflarına bakarsan beni daha iyi anlayabilirsin. Orada masum bir adam göreceksin.

Kesinlikle senin haksız olduğunu söylemiyorum, bence de davranışlarında ve seçimlerinde özgür olmak senin hakkın. Ama onun senin gibi düşünmesini bekleyemezsin. Sana saygı duymaması da cahilliğinden kaynaklanıyor, ama seni seviyordur emin ol. Şu an gerçekten huzursuz ve zor bir durumdasın, çok iyi anlıyorum. Şu an için;

MUHTAR'IN REÇETESİ

- Yaz tatilinin bitmesine daha yaklaşık 2 ay var. Bu 2 ayı ailenin yanında geçireceksin anladığım kadarıyla. Sana tavsiyem bu süre zarfında EGO+SUÇLULUK+BAŞKALARININ DÜŞÜNCELERİNİ ÖNEMSEME telkinlerini düzenli dinlemek olacaktır.

- Ayna egzersizi yap. Duymak istediğin şeyleri kendine sen söyle.

- Mesela şimdi ramazandayız. İftar için babanın sevdiği bir tatlı,yemek vs. hazırla. Birazcık suyuna gidersen o da yelkenleri suya indirir. smil56

- Bugünün bir daha doğmayacağını düşün. Annen ve baban bir daha yanında olmayacak. Babandan nefret de etsen bir gün onlar da göçüp gidecekler. Tuhaf gelecek belki ama ilerde bugünleri bile özleyeceksin.

Sabret, her şey yoluna girecek.
Sevgiler actionsmile

İşte benim babam cahil bir insan değil.üniversite mezunu her konuda vaaz veren.Her işe burnunu sokan bir adam.Karşılıklı çay içiyorduk.Yine dini bir konu açtı.Adamın biri şöyle yapıyormuş da böyle yapıyormuş şu konu hakkında görüşleri şu şu şuymuş.Tamam anlatsın.Anlatmasına diyecek lafım yok.Sonra başka knouya atladı.Ben de o konu hakkında görüşümü belirttim.Babamdan farklı düşününyordum ama o yine kendi gibi düşünmemi istedi ve yanlış düşününyorsun dedi tekrar anlatmaya başladı.Ben artık babamın bu çok bilmiş tavırlarından bıktım ve bizim de öyle düşünmemizi öyle davranmamızı istiyor.Bunu böyle yaptığını bi şekilde anlaması lazım.

 

[jaimemiamor]

Muhterem forum arkadaşım jaimemiamor,

Türkiye'de pek çok genç ebeveynleriyle, özellikle babalarıyla iletişim problemi yaşıyor. Benim babam da ablamla kıyafet yüzünden çok fazla tartışmıştır. ''O ne biçim kıyafet.'', ''O kıyafetle sokağa mı çıkacaksın!'', ''Evlendiğin zaman istediğin gibi giyin ama benim evimde böyle giyinemezsin'' gibi şeyler söylerdi. Geçen yıl ablam evlendi ama babam hala kıyafetine karışıyor. 44a

O zamanlar ben ortaokulda okurdum ve babamın kendinden başkasını düşünmeyen bencil bir insan olduğunu düşünürdüm. Çünkü ablamın, annemin, benim görüşlerim pek önemli değildi. Evde bir aile ortamı yoktu. Ancak aradan geçen bir kaç yıldan sonra söyleyebilirim ki, babam bencil birisi değil cahil birisi.
Mesajından anladığım kadarıyla senin baban da benimki gibi. Yani cahil. Ama olaya bir de şu taraftan bak:
Baban da gençliğinde anne-babasıyla seninkiyle aynı olmasa da benzer sorunlar yaşadı. Belki o da sorunlarını anlatabileceği birini aradı. Ama onun zamanında böyle bir mecra yoktu, imkan yoktu, internet diye bir şey yoktu. Belki doğru dürüst bir eğitim alamadı. Kendini geliştirecek farkındalığa bile ulaşamadı. Sonuç olarak cahil kaldı. Babanın gençlik fotoğraflarına bakarsan beni daha iyi anlayabilirsin. Orada masum bir adam göreceksin.

Kesinlikle senin haksız olduğunu söylemiyorum, bence de davranışlarında ve seçimlerinde özgür olmak senin hakkın. Ama onun senin gibi düşünmesini bekleyemezsin. Sana saygı duymaması da cahilliğinden kaynaklanıyor, ama seni seviyordur emin ol. Şu an gerçekten huzursuz ve zor bir durumdasın, çok iyi anlıyorum. Şu an için;

MUHTAR'IN REÇETESİ

- Yaz tatilinin bitmesine daha yaklaşık 2 ay var. Bu 2 ayı ailenin yanında geçireceksin anladığım kadarıyla. Sana tavsiyem bu süre zarfında EGO+SUÇLULUK+BAŞKALARININ DÜŞÜNCELERİNİ ÖNEMSEME telkinlerini düzenli dinlemek olacaktır.

- Ayna egzersizi yap. Duymak istediğin şeyleri kendine sen söyle.

- Mesela şimdi ramazandayız. İftar için babanın sevdiği bir tatlı,yemek vs. hazırla. Birazcık suyuna gidersen o da yelkenleri suya indirir. smil56

- Bugünün bir daha doğmayacağını düşün. Annen ve baban bir daha yanında olmayacak. Babandan nefret de etsen bir gün onlar da göçüp gidecekler. Tuhaf gelecek belki ama ilerde bugünleri bile özleyeceksin.

Sabret, her şey yoluna girecek.
Sevgiler actionsmile

Muhterem muhter kardeş de Sevgili Sweet de konunun can alıcı noktalarına temas etmişler..
Ben de dikkatimi çeken birkaç noktayı kısaca eklemek isterim.

Burada kuşak çatışmasının dışında dini inancına uygun hareket eden bir ebeveyn modeli var.Öncelikle onun inancını doğru bilmek gerek. Kendince seni doğru yola çekmeye çalışan ama başaramadığına inanan bir baba.. kendiyle çeli,şmiyor. kendi doğrusuna göre hareket ediyor. ve elbette cahil demek değil bu bana göre de Sweet

ve sevgili jaimemiamor.. şu dikkatimi çekti sizde.. hemen cevap eryordunuz.. oysa sorular çoğu kez hemen son durağa varmayı sağlamaz, uzun bir yolculuğa çıkarır bizi.

bana öyle geliyor ki.. sizin.. kendi doğrularınızı oluşturma.. bunları ifade edebilme yolculuğunuz ilerledikçe bu sorununuz aşılacaktır..

babanız sizden.. evet senin doğrularını anlıyorum sen üstüne düşeni yapıyorsun benim de hayatta doğrularım var mesajını alacak kadar yol katettiğinizde..

bu ise hemen olacak şey değil.. ama hemen başlanması gereken şeydir.. kendine güvenerek.. kendi yolunu çizerek.. ve kendi doğrularını doğru bir şekilde ifade ederek..

çünkü buradaki sorun bence giydiğiniz streç kot değildir.. giyim ays berg in yüzeye yansıyanıdır..

sevgi ışığıyla kalın hep..

Evet düşüncesi gereği benim yanlış yaptığımı düşünüyor.Düşüncesini söyleyebilir saygım sonsuz;fakat ayı şeyi 50 defa ısıtıp ısıtıp önüme getiremez temcit pilavı gibi 100 defa söyleyemez.Ben de buna katlanmak zorunda değilim.Ve bakışlarıyla,sözleriyle psikolojik baskı yapamaz.Etkiliyor beni.benim etkilenmemem lazım ama bunu nasıl başarırım bi yol gösterin arkadaşlar.

 

[cansuyu]

gerçekten zor bir soru..

giyim değil ama bazı şeyleri benim yaşamımda da onaylamazdı babam..

özgürlüğümü erken ilan ettim gerçi

objektif cevap yazabilmem zor..

çünkü babamı kaybettikten sonra anladım ki..

etkilenmemek değil.. etkilenmek istiyordum onun düşüncelerinden.. ama beni onayladığını bilerek...

 

[jaimemiamor]

Ben etkilenmek istemiyorum.Kendi düşüncelerimi kendim oluşturmak istiyorum.

 

[sweeet]

Kendi düşüncelerini kendin oluşturmana hiçbir şey engel olamaz. Bir insan seni düşüncelerin için yargılayamaz. Karşındakine düşünceni söylersin. Baktın olmuyor karşındaki farklı bir düşüncenin varlığına tahammül bile edemiyor ona bu düşünceyi kabul ettirmek zorunda değilsin ama bu düşüncenden de vazgeçmek zorunda değilsin. Anlamak istemeyene, farklı düşüncelere hoşgörü göstermeyene o konu ile ilgili konuşmak sadece seni yoruyor. Ben, karşımdaki kim olursa, bu şekilde biriyle karşılaştığımda "Tamam." diyorum "Bu sizin düşünceniz ben de böyle düşünüyorum." diyorum ve kafam da gayet rahat oluyor. Tamam deyip tartışmayı uzatmamak en iyisi bu sefer tartışma uzadıkça iki taraf da heyecanlı bir şekilde kendi fikrini kabul etmeye çalışıyor. Özellikle aile içinde tamam demek huzur için önemli. Uzattıkça hepinizin tadı kaçıyor ailenin diğer fertlerinin de.

Sevgiler.

 

[Mahalle Muhtarı]

Aziz forum sakini jaimemiamor,

Anlattıklarından, babanın üniversite mezunu olduğunu aklımın ucundan bile geçmemişti. Üniversite mezunu bir kişinin böyle davranması, hele ki evladına böyle davranması çok çok yanlış.

Geçmişteki entrylerine bir baktım da hiç kafa dengi arkadaşın olmadığından, kendini dışlanmış hissettiğinden bahsetmişsin. Aynı mesajında arkadaşlarının söylediği şeyleri kafana çok fazla taktığından bahsetmişsin.
Bence senin ihtiyacın olan şey başkalarının düşüncelerini gereğinden fazla önemseme telkini. Listene ekle, birkaç gün içinde etkisini gösterecektir.

Baban için ne yazık ki diyebileceğim pek bir şey yok. Ama biz sana burada sadece tavsiye verebiliriz zaten.

 

[jaimemiamor]

Aziz forum sakini jaimemiamor,

Anlattıklarından, babanın üniversite mezunu olduğunu aklımın ucundan bile geçmemişti. Üniversite mezunu bir kişinin böyle davranması, hele ki evladına böyle davranması çok çok yanlış.

Geçmişteki entrylerine bir baktım da hiç kafa dengi arkadaşın olmadığından, kendini dışlanmış hissettiğinden bahsetmişsin. Aynı mesajında arkadaşlarının söylediği şeyleri kafana çok fazla taktığından bahsetmişsin.
Bence senin ihtiyacın olan şey başkalarının düşüncelerini gereğinden fazla önemseme telkini. Listene ekle, birkaç gün içinde etkisini gösterecektir.

Baban için ne yazık ki diyebileceğim pek bir şey yok. Ama biz sana burada sadece tavsiye verebiliriz zaten.

Aziz mahalle muhtarı;
Yorumun için çok teşekkürler.Size de bahsedeyim.Ayın 18 inde psikoloğa gittim.Kendisi hipnoz,eft vs.En son teknikleri biliyor.Babamdan habersiz gittim.Biz ilçede oturuyoruz ve oturduğumuz yerde psikolog yok.Ben de arkadaşımla buluşacağız sonra gezeceğiz(gittiğim ilde) diyerek il merkezine gittim.Önceden psikologtan randevu almıştım.ona göre gittim.Psiklogla görüşmemizde her hafta gelmem gerektiğini söyledi.Üniversitede okuyorum şehir dışında en azından okul açılana kadar yol alırız dedi.Çocukluğuna gerekirse bebekliğine inmemiz gerektiğini orada büyümemiş bir çocuğun olduğunu söyledi.Onu çocuğu büyütmemiz lazım dedi.Gerekirse bebekliğine çocukluğuna ineceğiz dedi.Babanla konuş söyle dedi.Elimden ne geliyorsa senin için yapmaya çalışacağım dedi.Fakat sen buna maddi manevi hazır mısın diye de sordu.beni gerçeklerle yüzleştirecekmiş.Eşiyle beraber kombine bir şekilde çalışıyorlar.Yani en azından 10 güne bir gelmen gerekiyor dedi.Seansı 100 tl.Artı gidiş-geliş 20 lira yol parası vereceğim.Hadi 10 güne bir gitsem 360 tl.Ben babama söylemeye çekiniyorum çünkü babam şu düşüncede bir insan.Atıyorum ben şan dersi almak istiyorum bu ekstradan bir istek.Ona izin vermez kendin para biriktirip alacaksan alacaksın der.Psikolog konusunda da insan kendi sorununu kendi çözmeli der kendi çözemeyen insan acizdir gibisinden laflar kullanır.ben de korkuyorum.Psikoloğa giderim.Pek bi düzelme yaşanmaz babamgil sonra bunu başıma kakar diye.Ah bi söylemeye cesaret edebilsem.Kaç gündür söyleyeceğim.Söyleyemiyorum vakit de geçiyor. Bu düşüncede olduğu için söylemeye çekiniyorum.Benim kararsızlık,amaçsızlık gibi sorunlarım var.Üniversite 4 e geldim.Hala ne yapacağıma karar vermiş değilim.Bir amacım da yok.Benim yaşımdakiler bi sürü şeyler istiyorlar.ben hiçbir şey istemiyorum.ne yurtdışına gitmek,ne filanca işe girmek.İnsanın bir hedefi olur.benim yok.Ve babama bu psikoloğa gitmek meselesini bile söyleyemedim.Babamdan para bile isteyemem.Eğer biraz çok harcadıysam zaten çok çekinirim istemeye.Napayım arkadaşlar.Bi cesaret edip babama bunu söyleyemiyorum.

 

[sweeet]

Bu konuyu annenle konuşmayı denedin mi? En azından psikologa giderken annene söyleyebilirdin. Diğer konuları da annenle baş başa iken konuşup onun fikrini almak seni rahatlatabilir. Evin içinde bir destekçi olması fena olmuyor. Ailen senin her zaman iyi olmanı ister elbet. Sağlıklı ve mutlu olman her şeyden önemli. Her şeye rağmen cesaretini toplayıp konuşmalısın babanla. Olmadı kendin bulmaya çalışırsın o parayı. Sen psikologun sorduğu soruya ne cevap verdin asıl o önemli, gerçekten hazır mısın?

 

[jaimemiamor]

Bu konuyu annenle konuşmayı denedin mi? En azından psikologa giderken annene söyleyebilirdin. Diğer konuları da annenle baş başa iken konuşup onun fikrini almak seni rahatlatabilir. Evin içinde bir destekçi olması fena olmuyor. Ailen senin her zaman iyi olmanı ister elbet. Sağlıklı ve mutlu olman her şeyden önemli. Her şeye rağmen cesaretini toplayıp konuşmalısın babanla. Olmadı kendin bulmaya çalışırsın o parayı. Sen psikologun sorduğu soruya ne cevap verdin asıl o önemli, gerçekten hazır mısın?

Annem şehir dışında memlekete gitti.Anneme de söyleyemem hemen yargılar.Onu da kendime yakın hissetmiyorum.İnsanı hemen tenkit eidyor.Yok onlar için benim mutluluğum önemli değil.Önemli olan onları zora sokmamam.Babam annem öyle der.Bi işin varsa kendin hallet bize sorun getirme derler ikisi de böyle.Hal böyleyken ben de çekiniyorum.Yani yalnızım.beni destekleyecek bir insan yok çevremde.ne yaparsam kendim yapacağım.Bu zaman kadar böyle oldu.Aslında onların bilmesini istemiyorum.Ama bilmek zorundalar çünkü parayı onlar verecek.Yani ben parayı harcadığımda bu para nereye gitti diyecekler.

 

[Mahalle Muhtarı]

Muhterem forum dostum jaimemiamor,

İnsan neye sahip olursa olsun, ne kadar serveti olursa olsun; sağlıklı bir aile ortamı yoksa geri kalanlar teferruattan ibaret oluyor. sad456
Durumunu anlıyorum, kötü gerçekten.

Psikolog konusuna gelince,
Maddi imkanların elvermeyebilir, bu normal çünkü öğrencisin. Babanla bu psikolog işini bi konuş. Cesaretini toplayamadığından bahsetmişsin. Ben de babamdan bir şey isteyeceğimde, söyleyeceklerimi önce bir prova eder sonra konuşurdum. sevincli Ama geçen yıl fark ettim ki, spontan konuşmak çok daha rahat oluyor. Sen de öyle yap, bu mesajı okuduğunda baban yanındaysa hemen şimdi git konuş. Cevap olumsuz olsa bile önemli değil. Olumsuzluk, kararsızlıktan daha kötü olamaz. Artık bi şeylerin değişmesi lazım ve hala senin elinde olan şeyler var, değil mi?

Eğer ki baban olumsuz bir cevap verecek olursa, bu yine önemli değil. Yaşadığın şehirdeki tıp fakültesinde ya da devlet hastanesinde psikiyatri mutlaka vardır. Oraya gidip onlarla da temas kurabilirsin. Üstelik 360 TL'ye değil 60 TL'ye art56art56

En kötü ihtimal (ki bana göre en iyi ihtimal) telkinler var. Hiç tanımadığın insanlara derdini anlatabileceğin bir forumun var. Haline samimiyetinle şükret. Telkinlere ağırlık ver. Listenden EGO hiç çıkmasın. SUÇLULUK şu aralar listende dursun. BAŞKALARININ DÜŞÜNCELERİNİ ÖNEMSEMEMEYİ listene ekle. Fazla kalabalık olmayacaksa TOPLULUK KARŞISINDA KONUŞMAYI ekle. Bu telkinlerin etkili olduğu söyleniyor. Ama kendini en iyi sen bilirsin. Listeni kendine göre yap.

Son olarak merak ettiğim, sana daha önce depresyon teşhisi kondu mu?

 

[jaimemiamor]

Muhterem forum dostum jaimemiamor,

İnsan neye sahip olursa olsun, ne kadar serveti olursa olsun; sağlıklı bir aile ortamı yoksa geri kalanlar teferruattan ibaret oluyor. sad456
Durumunu anlıyorum, kötü gerçekten.

Psikolog konusuna gelince,
Maddi imkanların elvermeyebilir, bu normal çünkü öğrencisin. Babanla bu psikolog işini bi konuş. Cesaretini toplayamadığından bahsetmişsin. Ben de babamdan bir şey isteyeceğimde, söyleyeceklerimi önce bir prova eder sonra konuşurdum. sevincli Ama geçen yıl fark ettim ki, spontan konuşmak çok daha rahat oluyor. Sen de öyle yap, bu mesajı okuduğunda baban yanındaysa hemen şimdi git konuş. Cevap olumsuz olsa bile önemli değil. Olumsuzluk, kararsızlıktan daha kötü olamaz. Artık bi şeylerin değişmesi lazım ve hala senin elinde olan şeyler var, değil mi?

Eğer ki baban olumsuz bir cevap verecek olursa, bu yine önemli değil. Yaşadığın şehirdeki tıp fakültesinde ya da devlet hastanesinde psikiyatri mutlaka vardır. Oraya gidip onlarla da temas kurabilirsin. Üstelik 360 TL'ye değil 60 TL'ye art56art56

En kötü ihtimal (ki bana göre en iyi ihtimal) telkinler var. Hiç tanımadığın insanlara derdini anlatabileceğin bir forumun var. Haline samimiyetinle şükret. Telkinlere ağırlık ver. Listenden EGO hiç çıkmasın. SUÇLULUK şu aralar listende dursun. BAŞKALARININ DÜŞÜNCELERİNİ ÖNEMSEMEMEYİ listene ekle. Fazla kalabalık olmayacaksa TOPLULUK KARŞISINDA KONUŞMAYI ekle. Bu telkinlerin etkili olduğu söyleniyor. Ama kendini en iyi sen bilirsin. Listeni kendine göre yap.

Son olarak merak ettiğim, sana daha önce depresyon teşhisi kondu mu?

Aziz forum arkadaşım mahalle muhtarı;
Öncelikle samimiyetin için teşekkür ederim.Aslında benim kararsızlığım sadece babama söyleyememek değil.Gittiğim psikolog beni doğru düzgün dinlemedi.Yani ben ondan o şeyi almadım.Hani bi insan seni can-ı gönülden dinler bunu hissedersin mutlu olursun.Ben o kadında bunu hissetmedim.ben kendim psiklojiye meraklı olduğumu söyledim.Bazı durumları kendim ne kadar aklımla,mantığımla halletmeye çalışsam da halledemediğimi söyledim.(Zaten bu yüzden psikoloğa gitmek istiyorum)Bilinçaltı dedğin şey öyle senin zannettiğin gibi o kadar etkili değil Allah bir de akıl,mantık vermiş dedi.Psikologla seans bittikten sonra eşiyle beraber çalşıyırlar onun yanına geçtim.(Bana psiklogla seansa başlamadan önce burdon testi yaptı.Sonra girdim görüşmeye.)Orada yine testler yaptı beynimi 6-2 oranında kullanıyormuşum.Yaptığı burdon testi sonucunda dikkatimi yoğunlaştırmada problem yaşadığımı söyledi.Aslında eşinin bana söyledikleri daha faydalı ve tatmin edici oldu diyebilirim.bana dikkatimi yoğunlaştırmamı arttıracak egzersizler verdi.başka şeyler de öğretti.Seans normalde 100 tl fakat adam da benimle bir saat uğraştı.İki saat 100 tlye geldi diyebilirim.Ne yapayım bu hesabı yapmak zorundayım.Param çok yok sonuçta.Bahsettim mi bilmiyorum.Psikolog çocukluğuna inmemiz gerekecek belki de bebekliğine dedi.Oradaki meleği büyütmemiz lazım dedi.her hafta gelme gerekiyor.en azından 10 güne bir dedi.