milattan sonra ben

[gökçe y.]

*Beni rahatlatma, besleme ve ayakta tutma gücüne ancak Tanrı sahiptir. Krallık, güç, zafer senindir Tanrım.
*Bir problemi Tanrı'nın ellerine bıraktığında problemin temsil ettiği durum yeniden yaratılacaktır. Bu, bir tür İlahi aracılıktır.
*Sevgi, kendinden farklı her şeyi kusar.

 

[gökçe y.]

Gördüğüm dünyanın kurbanı değilim.

Özür dilerim Tanrım.
Beni affet.
Seni seviyorum.
Teşşekür ederim.

 

[gökçe y.]

99 gün kaldı O0

 

[Senemmms]

Hayırlı bi şekilde doğar inşallah
Yazdıklarının hepsini okudum çok önemli notlar var içlerinde. Ve ''Düşünceler haricinde hiçbir şey sana saldıramaz.'' bu sözü çok sevdim. Teşekkürler paylaşımlar için.
İyi günleer

 

[gökçe y.]

Hayırlı bi şekilde doğar inşallah
Yazdıklarının hepsini okudum çok önemli notlar var içlerinde. Ve ''Düşünceler haricinde hiçbir şey sana saldıramaz.'' bu sözü çok sevdim. Teşekkürler paylaşımlar için.
İyi günleer

Ne güzel, yazdıklarım birazcık ışık olabildiyse ne mutlu bana...
Bu arada güzel dileğin için çok teşekkür ederim, inşallah. Gerçekten çok farklı ve özel bir duygu. Allah isteyen herkese hayırlısıyla nasip etsin inşallah

 

[gökçe y.]

Zayıf insanlar intikam alır, güçlü insanlar affeder, zeki insanlar umursamaz(mış).
En azından anlamsız intikam alma isteklerimden kurtuldum ama yine de (bu sınıflamaya göre) hala tam olarak güçlü sayılmam. yaklaşıyorum...

"Başarısızlık da sürecin parçasıdır.En büyük başarılara genellikle iki adım ileri, bir geri yaparak ulaşılır.Umutsuzluğa kapılma,pes etme"

 

[gökçe y.]

bugün hayatta en büyük korkumun şu olduğunu fark ettim:
Başka insanların güzel, başarılı, kültürlü vs. (fark etmez herhangi bir oluumlu özelliğim) olduğum için benden nefret etmelerinden, beni kıskanıp sevmemelerinden ya da öyle olmadığımı söyleyip ima edip yüzüme vurmalarından çok korkuyorum. O yüzden de kendimi olduğumdan aşağı gösterip bir şekilde onaylarını alıp beni sevmemelerini ya da bozmalarını engellemye çalışıyorum. özellikle ergenlik yıllarında ve yirmili yaşlarda bu çok belirgindi. Şu anda azalmış olsa da hala var. Ve en büyük korkumun bu olduğunu 32 yıl sonra daha yeni fark ettim...

 

[gökçe y.]

Sevgili Tanrım,
Lütfen etrafıma ördüğüm duvarı kaldır.
O kadar güçlü ördüm ki onu,
yıkamayacağım kadar.
Sana teslim ediyorum;
her ayrılık düşüncesini,
her korku hissini,
her bağışlamasız düşünceyi.
Bana yardım et, tek başıma Senin yardımın olmmadan egomla kazanamam bu savaşı.
Lütfen sevgili Tanrım bu yükü al benden sonsuza kadar.
AMİN

 

[Senemmms]

Sanırım zero limit kitabını okumuşsun
Seni seviyorum
Özür dilerim, lütfen beni affet
Teşekkür ederim , bunları çok sık paylaşıyosun ondan söyledim

 

[gökçe y.]

evet zero limiti okudum ve ho'oponoponoyu çok sık uyguluyorum.

 

[Senemmms]

Beende beende. En çok etkilendiğim kitap ve yöntem. Sürekli okuyasım geliyor, 2 kere okudum tekrar okuyacağım büyük ihtimal

 

[gökçe y.]

"Korkulacak hiçbir şey yok emin ol. İllüzyonlara inanlar için bu gerçek değildir. Ama unutma illüzyonlar gerçek değildir, onlar sadece illüzyondur."

 

[gökçe y.]

bugün ilk kez bebeğimmin tekmeleri dışarıdan görülebiliyordu. Teşekkür ederim Allah'ım

 

[gökçe y.]

Cahillerle tartışmaya girmeyin, ben hiç yenemedim. | İmam Gazali

25889

 

[Parlayan]

bugün hayatta en büyük korkumun şu olduğunu fark ettim:
Başka insanların güzel, başarılı, kültürlü vs. (fark etmez herhangi bir oluumlu özelliğim) olduğum için benden nefret etmelerinden, beni kıskanıp sevmemelerinden ya da öyle olmadığımı söyleyip ima edip yüzüme vurmalarından çok korkuyorum. O yüzden de kendimi olduğumdan aşağı gösterip bir şekilde onaylarını alıp beni sevmemelerini ya da bozmalarını engellemye çalışıyorum. özellikle ergenlik yıllarında ve yirmili yaşlarda bu çok belirgindi. Şu anda azalmış olsa da hala var. Ve en büyük korkumun bu olduğunu 32 yıl sonra daha yeni fark ettim...

Sevgili gökçe y.günlüğünü okudum,paylaştıkların öğretici.Bende 32 yaşındayım ve bu anlattıklarının bende olduğunu bende yeni farkettim.Kendimi aşağı gösteriyorum bende çoğu kez,vazgeçmeye çalışıyorum.Bulduğun yolları benimlede paylaşırmısın?Sevgiler...

 

[gökçe y.]

her şey çok güzel giderken neden takıntılı düşüncelerimin saldırısına uğruyorum?

 

[gökçe y.]

Sevgili gökçe y.günlüğünü okudum,paylaştıkların öğretici.Bende 32 yaşındayım ve bu anlattıklarının bende olduğunu bende yeni farkettim.Kendimi aşağı gösteriyorum bende çoğu kez,vazgeçmeye çalışıyorum.Bulduğun yolları benimlede paylaşırmısın?Sevgiler...

mesajını şimdi gördüm. sanırım bizdeki bu sorun/sorunlar çocukluktan kalma, bilinçaltı ile ilgili. günlüğümde bulduğum çözüm yollarını sık sık paylaşıyorum. sen de aynı şekilde benimle paylaşırsan çok sevinirim...
en etkili yol sorumluluğu %100 üstlenip af dileyerek arınmaya çalışmak yani ho'oponopono. o yöntemi duyduğumdan beri çok yol katettim. bir de mucizeler kursu var, nette dersleri mevcut...

 

[gökçe y.]

kafama en çok taktığım şeyler kendi ailemdeki en çok sevdiğim kişilerle ilgili şeyler. yabancı biri ya da hoşlanmadığım biri yanlış olduğunu düşündüğüm bir şey yaptığında ya da söylediğinde hiç takmıyorum. eşimi de çok seviyorum ama eşim kırk yılda bir,bir şey söylediğinde unutup geçiyorum,, o da aynı şeyi yapıyor. (ki evliliklerde doğru olan budur.) ama kendi ailemden olan insanları çok takıyorum. kesinlikle bilinçaltıma kazınmış bir şeylerle ilgili bu, çocukluğumda ya da ergenliğimde kafamda bitiremediğim, yarım kalmış bir şeyler var, ama ne? sanırım affetmeyi hala öğrenemedim. ama pes etmek yok...
özür dilerim
lütfen beni affet
seni seviyorum.

 

[gökçe y.]

Hiçkimse gerçek olduğuna inandığı bir günahı affedemez.

 

[gökçe y.]

"Şah damarına bakmayı akil edemeyenler,Allah'i hep gökyüzünde aradılar."
Üzülme evlat, kaybettim sandıkların, kurtulduklarındır belki.." (Charles Bukowski)