Arkadaşlar merhaba;
Ben 36 yaşında evli bir çocuk babasıyım,Eşimden ayrıyım,o ailesinde kalıyor,eşimden sevgi,saygı ve önemlisi değer göremiyorum,ama eşimide seviyorum,eşim olumsuz düşünen ve herşeyi sorun haline getiren bir insan ve ben bunla ilgili çok sorunlar yaşadım hep içime attım kendi kendime şavaşlar verdim,bazen içimde barış antlaşması yaptım bazen antlaşmayı bozdum.Bana hissettirdiği (burada yazmak istemediğim konularda var)duygular benim hayatımı kalitesiz bir hale getirdi,ben olumlu düşünmeye çalıştıkça hep enerjim düştü,zaten biraz içine kapanık birisiydim,şimdilerde kendine güvensiz birey haline geldim.Başkaları ile konusurken gözlerinin içi gülüyor bunu çok net hisede biliyorum,ama bana karşı öyle değil,ve sürekli beni suçlamaya,beni aşalamaya,ve laf vurmalar,beni becereksiz görmesi vs.bunlar hayatımı iyice maf ediyor,Şimdi diyeceksiniz ki otur konuş dertlerini anlat,senin böyle yapısın benim hayatımı etkiliyor,oturdum konuştum konuşmlarımız belli bir süre sonra tartışmaya dönüsüyor ve hemen boşanalım diyor
Ben peşinden çok kostuğum içinmi bu kadar kendine güveni var.Hergün ona tatlı sözler,seni seviyorum vs.telefonda yazıyorum,çünkü bende karşılığında ondan tatlı sözler duymak istiyorum ama yok
bu beni iyice bunaltıyor,ondan sadece
güelen adam işaretini görsem bile mesajında beni çok rahatlatıyor,
Asıl sorun şurda insanı yaşadığı çevre çok etkiliyor,Eşim ailesine yakınınız vede kardeşlerine ve bu insanlar hepsi birşeyler sahip ev,araba,para vs,ama ben bunların hiçbirine sahip değilim eşimin bundan yakındığını çok iyi biliyorum ne kadar inkar etsede,eşimde bunlar gibi bir hayat istiyor, ama sen o hayatı şuandakki imkanlar doğrultusunda veremiyorsun ve budurum beni iyice başarısızlığa,ezikliğe,öz güven eksikliğine,kendine güvensizliğe,değersizlik duygusuna itiyor ve hayatın kalitesiz oluyor sürekli negatif düşünceler kafanda geziyor egonun sesini duyuyorsun ama bişey yapamıyorsun,artık olumsuz düşünceler kafamda alışkanlık olmuş olumlamaya çalışamıyorum niye çünkü eşim haksız ve onun haksız olduğunu çok iyi biliyorum,anlatıyorum anlamıyor o beni anlamadıkça kendini ıspatlamak istiyorsun ve bu egom beni maf ediyor,önceden evliliğimiz BİZDİ şimdi BEN olarak görüyor,kendiside açıkca artık ifade ediyor maddiyata önem verdiğini kendim bir araba almak isitiyorum artık bende bişeylere sahip olmak istiyorum diyor
ama o arabayı biz alabiliriz o ben almak istiyorum diyor nedemek istediğimi anlıyorsunuz,bir arabam vardı issizlikden dolayı sattım yarısı borçtu zaten borcunu verdim diğeri kalanda issizdim ev kirası felan gitti,ve bu o arabanın satılmasını hazmedemedi,sürekli bunun için beni suçluyor, oysa beraber olsak tekrardan zamanla bir araba alabiliriz ama o benim kendime ait olsun istiyor yani BEN bencillik yaptığnın farkında değil,benim gururum,12 yıllık evliliğim umrunda değil,o mükemmelleyitci,diğer insanların fikrine değer verirken beni tınlamıyor bile ve bu beni çok üzüyor,hayatımı kalitesiz yapıyor,umarım beni anlıyorsunuzdur.Teşekkürler
Ben 36 yaşında evli bir çocuk babasıyım,Eşimden ayrıyım,o ailesinde kalıyor,eşimden sevgi,saygı ve önemlisi değer göremiyorum,ama eşimide seviyorum,eşim olumsuz düşünen ve herşeyi sorun haline getiren bir insan ve ben bunla ilgili çok sorunlar yaşadım hep içime attım kendi kendime şavaşlar verdim,bazen içimde barış antlaşması yaptım bazen antlaşmayı bozdum.Bana hissettirdiği (burada yazmak istemediğim konularda var)duygular benim hayatımı kalitesiz bir hale getirdi,ben olumlu düşünmeye çalıştıkça hep enerjim düştü,zaten biraz içine kapanık birisiydim,şimdilerde kendine güvensiz birey haline geldim.Başkaları ile konusurken gözlerinin içi gülüyor bunu çok net hisede biliyorum,ama bana karşı öyle değil,ve sürekli beni suçlamaya,beni aşalamaya,ve laf vurmalar,beni becereksiz görmesi vs.bunlar hayatımı iyice maf ediyor,Şimdi diyeceksiniz ki otur konuş dertlerini anlat,senin böyle yapısın benim hayatımı etkiliyor,oturdum konuştum konuşmlarımız belli bir süre sonra tartışmaya dönüsüyor ve hemen boşanalım diyor
Asıl sorun şurda insanı yaşadığı çevre çok etkiliyor,Eşim ailesine yakınınız vede kardeşlerine ve bu insanlar hepsi birşeyler sahip ev,araba,para vs,ama ben bunların hiçbirine sahip değilim eşimin bundan yakındığını çok iyi biliyorum ne kadar inkar etsede,eşimde bunlar gibi bir hayat istiyor, ama sen o hayatı şuandakki imkanlar doğrultusunda veremiyorsun ve budurum beni iyice başarısızlığa,ezikliğe,öz güven eksikliğine,kendine güvensizliğe,değersizlik duygusuna itiyor ve hayatın kalitesiz oluyor sürekli negatif düşünceler kafanda geziyor egonun sesini duyuyorsun ama bişey yapamıyorsun,artık olumsuz düşünceler kafamda alışkanlık olmuş olumlamaya çalışamıyorum niye çünkü eşim haksız ve onun haksız olduğunu çok iyi biliyorum,anlatıyorum anlamıyor o beni anlamadıkça kendini ıspatlamak istiyorsun ve bu egom beni maf ediyor,önceden evliliğimiz BİZDİ şimdi BEN olarak görüyor,kendiside açıkca artık ifade ediyor maddiyata önem verdiğini kendim bir araba almak isitiyorum artık bende bişeylere sahip olmak istiyorum diyor
