evet bunu istiyorum artık kendimi bunca zaman sıktım, olmadığım bi kimliğe büründüm.
"aa utandıı hii kızardııı!!" nidaları ortaokul lisede devam etti ne yazıkki
benim içimde de nidalar yükseliyordu "niye acaba?biraz suçunuzu kabul edin beni bu hale siz getirdiniz yaa inanamıyorum bi de kızardı diye daha da kızartıyorlar beni
"
ahh bu çocukluk travmaları...
sosyal fobim biraz var artık.
hani şirketlerin grafikleri var ya öyle anlatmak gerekirse ben en tepede doğdum, ortaokulda feci bir düşüş yaşadım.liseye kadar koro çalışmaları solo şarkı kariyerim
gibi etkinliklere katılmayla yüzde 10 yüzde 20, e hadi 30 gibi yükselmelere geldim.lisenin sonunda belki 35
liseden sonra 1 sene dershaneye gittim ve o bir senem berbattı.=( sen niye bu kadar suskunsun diyen tipler geri döndü.ne kadar garip, ben hiperaktif, yaramaz kız çocuğu böyle "suskun" rolünü niye oynuyordum?
bir insan hayatını bu derece niye bile bile kısıtlar...
güzel sesli, oyunculuk yeteneği had safhada, resimde de yetenekli, edebiyatta da bu çocuk. ama içindeki bu yakutlar zümrütler en derinde sarıp sarmalanmış...
şimdi üniversitedeyim. ben arkadaşlar arasnda genel çok hareketliyimdir. ama ezici tipler vardır ya işte onlarla konuşmak hala azap gibi. şimdi diksiyon dersim de var korkuyorum ya
bir kere hocacığım çıkardı tahtaya pat diye şunu anlat dedi.bilmediğim bir konu
konuşurken sabit durmak ne kadar zormuş..hoca elini sallama "eee" deme ayağını oynatmaaa diye emirlerle iyice gerdi beni.şimdi yüzümün akıyla şu dersten yırtayım, hayatta da bu telkinlerle gerektiğinde sabit durayım amacım bu.ha bir de kilo aldım ben bulimiktim kurtulamadım şimdi kusmadan 564564557kalori alıyorum haliyle 64 kilo oldum
e bunu da yeneyim tamam abi oldum ben
)
"aa utandıı hii kızardııı!!" nidaları ortaokul lisede devam etti ne yazıkki
benim içimde de nidalar yükseliyordu "niye acaba?biraz suçunuzu kabul edin beni bu hale siz getirdiniz yaa inanamıyorum bi de kızardı diye daha da kızartıyorlar beni
ahh bu çocukluk travmaları...
sosyal fobim biraz var artık.
hani şirketlerin grafikleri var ya öyle anlatmak gerekirse ben en tepede doğdum, ortaokulda feci bir düşüş yaşadım.liseye kadar koro çalışmaları solo şarkı kariyerim
liseden sonra 1 sene dershaneye gittim ve o bir senem berbattı.=( sen niye bu kadar suskunsun diyen tipler geri döndü.ne kadar garip, ben hiperaktif, yaramaz kız çocuğu böyle "suskun" rolünü niye oynuyordum?
bir insan hayatını bu derece niye bile bile kısıtlar...
güzel sesli, oyunculuk yeteneği had safhada, resimde de yetenekli, edebiyatta da bu çocuk. ama içindeki bu yakutlar zümrütler en derinde sarıp sarmalanmış...
şimdi üniversitedeyim. ben arkadaşlar arasnda genel çok hareketliyimdir. ama ezici tipler vardır ya işte onlarla konuşmak hala azap gibi. şimdi diksiyon dersim de var korkuyorum ya
bir kere hocacığım çıkardı tahtaya pat diye şunu anlat dedi.bilmediğim bir konu

