Arkadaşlar benim iç sıkıntılarım yine başladı.yani ataklarımın sıkıntısı. cdlerle alakası yok.bunun sebebi de dün yaşadığım,beni stres,heycan ve kaygıya sokan şu durum (!) gülmek serbest ! çünkü bende kendime şu an gülüyor ve acıyorum 
olan şu:ben bi film izlemiştim çok beğenip etkilendiğim bi filmdi bu.bizim sınıflarda büyük lcd ekranlar var.kızlarada bu filmden çok bahsettim ve günlerce anlattım,sanırım buda beni heycana girmeme sebep olan şeydi.neyse izleyeceğimiz günden önceki gece bana bi heycan geldi.ama nası bi heycan.hem heycan hemde dayanılmaz bi iç sıkıntısı.o gece zaten uyuyamadım.telkinleri dinledikten sonra ilk defa bi sakinleştiri aldım ve onunla azcık rahatlayabildim ama tabi tam olarak geçirmedi bi sağa bi sola dön, o şekil geçti gece.onun öncesinde telkinlere başlayacağım için depresan vb ilaçlarımı bırakmıştım.neyse ertesi gün sınıfa girdiğim andan itibaren filmi izleyeceğimiz zamana kadar ben heycan ve içimde nedenini bilmediğim bi sıkıntıyla 5.derse kadar bekledim.sonrasında filmi izledik, sıkıntım bitti gibi oldu ama eve gelince tekrar başladı ve halen içim sıkılıyor.uzun zamandır bu sıkıntılarım kesildiği içinde anneme söylemek istemiyorum tekrar üzülmesin diye.kendi kendime şifa aramaya başladım.sizce izleyeceğimiz bi saçma sapan film yüzünden sıkıntıya girmemin nedeni nedir? filmi beğenmeyeceklerinden korkmam mı ?mükemmelliyetçi yapım yüzünden mi ? yoksa
''ben izledim onlarda izlicek ! ben beğendiysem onlar da beğenecek'' düşüncem yüzünden mi böyle oldu ? gerçekten çok komik bi durumdan dolayı bu halde olmam yüzünden kendimden nefret ediyorum !yerin dibine girsin filmi de adıda ya!! benden önemli diilki! ama bunları kendime anlatamıyorum...lütfen yardım edin lütfen !
napmalıyım? telkinlerden sonra psikiyatrımla olan ilişkimi de kesmiştim.şimdi gidersem bi daha ilaçlara başlicam ve ben bunu istemiyorum ! zar zor bıraktım ilaçları. zaten dediğim gibi ilaçları bıraktıktan sonra ilk kez böyle oldu. değiştiğimi sanmıştım atlattığımı( ama duruma bakılırsa ben hala saçma sapan konular yüzünden panik atak yaşayan bi aptalım! eğer bu zekilikten falan oluyo, herşeyi kafanda ölçüp tartıp düşünüp yorduğun için o film topluca izlenecek izlenmeli ben öyle karar verdim'' egondan dolayı böyle oluyosun derseniz ben o zaman zeki olmak falanda istemiyorum ! normal bi insan oliyim YETER ! ve ben bu arada 18 yaşındayım 3 senedir bu panik atakla uğraşıyorum..nasıl iyileşicem bilmiyorum :'( :'(.......
olan şu:ben bi film izlemiştim çok beğenip etkilendiğim bi filmdi bu.bizim sınıflarda büyük lcd ekranlar var.kızlarada bu filmden çok bahsettim ve günlerce anlattım,sanırım buda beni heycana girmeme sebep olan şeydi.neyse izleyeceğimiz günden önceki gece bana bi heycan geldi.ama nası bi heycan.hem heycan hemde dayanılmaz bi iç sıkıntısı.o gece zaten uyuyamadım.telkinleri dinledikten sonra ilk defa bi sakinleştiri aldım ve onunla azcık rahatlayabildim ama tabi tam olarak geçirmedi bi sağa bi sola dön, o şekil geçti gece.onun öncesinde telkinlere başlayacağım için depresan vb ilaçlarımı bırakmıştım.neyse ertesi gün sınıfa girdiğim andan itibaren filmi izleyeceğimiz zamana kadar ben heycan ve içimde nedenini bilmediğim bi sıkıntıyla 5.derse kadar bekledim.sonrasında filmi izledik, sıkıntım bitti gibi oldu ama eve gelince tekrar başladı ve halen içim sıkılıyor.uzun zamandır bu sıkıntılarım kesildiği içinde anneme söylemek istemiyorum tekrar üzülmesin diye.kendi kendime şifa aramaya başladım.sizce izleyeceğimiz bi saçma sapan film yüzünden sıkıntıya girmemin nedeni nedir? filmi beğenmeyeceklerinden korkmam mı ?mükemmelliyetçi yapım yüzünden mi ? yoksa
''ben izledim onlarda izlicek ! ben beğendiysem onlar da beğenecek'' düşüncem yüzünden mi böyle oldu ? gerçekten çok komik bi durumdan dolayı bu halde olmam yüzünden kendimden nefret ediyorum !yerin dibine girsin filmi de adıda ya!! benden önemli diilki! ama bunları kendime anlatamıyorum...lütfen yardım edin lütfen !
napmalıyım? telkinlerden sonra psikiyatrımla olan ilişkimi de kesmiştim.şimdi gidersem bi daha ilaçlara başlicam ve ben bunu istemiyorum ! zar zor bıraktım ilaçları. zaten dediğim gibi ilaçları bıraktıktan sonra ilk kez böyle oldu. değiştiğimi sanmıştım atlattığımı
( ama duruma bakılırsa ben hala saçma sapan konular yüzünden panik atak yaşayan bi aptalım! eğer bu zekilikten falan oluyo, herşeyi kafanda ölçüp tartıp düşünüp yorduğun için o film topluca izlenecek izlenmeli ben öyle karar verdim'' egondan dolayı böyle oluyosun derseniz ben o zaman zeki olmak falanda istemiyorum ! normal bi insan oliyim YETER ! ve ben bu arada 18 yaşındayım 3 senedir bu panik atakla uğraşıyorum..nasıl iyileşicem bilmiyorum :'( :'(.......
Bir telaş bir telaş. Misafirlerim geldiğinde ise diken üstünde olurum. Koşturur dururum. Sonrasında ne mi olur? Genelde başarı ile sonuçlanır. Bazen de yapmayı unuttuğum şeyler için hayıflanırım. Pek çok şeyi beğenmem. Bunları yazmanın sana ne faydası var? Şöyle ki bütün bunları bir çok insan yaşıyor. Fakat kendine karşı bu kadar acımasız olmamalısın. Ben geri zekalıyım, aptalım gibi sözler yerine aynen durumu kabul etmelisin. Mesela, böyle bir durumda kendine sorabilirsin. En kötü ne olabilir? En iyi ne olabilir? Olursa ne olur? Farz et ki filmi beğenmediler, Eee ne olur peki? Sana büyük ihtimalle "biz beğenmedik" derler. Sen ne cevap verebilirsin böyle bir durumda " çok özür dilerim ben bir aptalım beğeneciğinizi ummuştum. Eh napalım ben hiç bi şeyi zaten doğru dürüst yapamam. Lütfen beni bağışlayın. Ya da ben beğenmiştim, fakat zevkler farklı. Demek ki siz sevmediniz. Sevmek zorunda da değilsiniz zaten."
