- Katılım
- 27 Mart 2008
- Mesajlar
- 876
- Reaksiyon puanı
- 9
- Puanları
- 0
- Yaş
- 46
merhaba günlük
geçtiğimiz gün uzun süredir kendimden beklediğim patlamalardan ikisini gerçekleştirdim. sıra diğerlerinde.
patronun yakın arkadaşı iş yaptığımız vatandaşın biriyle aramız bozuktu. vatandaş sırf patronun işini yapıyorum diye sürekli kurum çalışanlarının üzerinde baskı oluşturmaya çalışıyordu. aynı baskıyı bana da denedi ama gereken cevabı en iyi şekilde verdim. telefon açıp bağırıp çağırdım adama
sonrasında patron yanına çağırdı beni doğal olarak.
bu vatandaştan özür dilemem gerektiğini söyledi. patronun gözlerinin içine bakarak hiç ezilip bükülmeden pişman değilim, özür dilemiyorum dedim.
sonrasında patron da bana bağırmaya başladı.
altında kalırmıyım, başladım bende bağırmaya, senin gibi ezik insanların yanında çalışmaktan utanç duyuyorum dediğimi hatırlıyorum
ama iyi kargaşa çıktı, kurumda herkes odadan yükselen bağırma seslerini duymuş.
çıkıp giderken gereğini yap dedi patron,
ben de istifa etmiyorum, sen beni kov dedim ve çektim çıktım. beni kovarsa tazminat alacağım çünkü, 7 yılın tazminatını
bilmiyorum artık iyimi yaptım kötümü yaptım ama inanın içimde zerre kadar üzüntü yok. pişmanlık da yok.
bu patlamayı bir şekilde yapmam gerekiyordu ve yapınca rahatladığımı hissettim. mutluyum
bakalım bundan sonra hayatımda nasıl gelişmeler olacak. bunu zaman gösterecek...
geçtiğimiz gün uzun süredir kendimden beklediğim patlamalardan ikisini gerçekleştirdim. sıra diğerlerinde.
patronun yakın arkadaşı iş yaptığımız vatandaşın biriyle aramız bozuktu. vatandaş sırf patronun işini yapıyorum diye sürekli kurum çalışanlarının üzerinde baskı oluşturmaya çalışıyordu. aynı baskıyı bana da denedi ama gereken cevabı en iyi şekilde verdim. telefon açıp bağırıp çağırdım adama
sonrasında patron yanına çağırdı beni doğal olarak.
bu vatandaştan özür dilemem gerektiğini söyledi. patronun gözlerinin içine bakarak hiç ezilip bükülmeden pişman değilim, özür dilemiyorum dedim.
sonrasında patron da bana bağırmaya başladı.
altında kalırmıyım, başladım bende bağırmaya, senin gibi ezik insanların yanında çalışmaktan utanç duyuyorum dediğimi hatırlıyorum
ama iyi kargaşa çıktı, kurumda herkes odadan yükselen bağırma seslerini duymuş.
çıkıp giderken gereğini yap dedi patron,
ben de istifa etmiyorum, sen beni kov dedim ve çektim çıktım. beni kovarsa tazminat alacağım çünkü, 7 yılın tazminatını
bilmiyorum artık iyimi yaptım kötümü yaptım ama inanın içimde zerre kadar üzüntü yok. pişmanlık da yok.
bu patlamayı bir şekilde yapmam gerekiyordu ve yapınca rahatladığımı hissettim. mutluyum
bakalım bundan sonra hayatımda nasıl gelişmeler olacak. bunu zaman gösterecek...
