Selam Yaseminist,
Bence bu konuyu bambaşka bir yolla çözmen gerekiyor. Yani aslında onlar hayatlarından memnun mu? Memnun. Evlenecek yaşa gelmişler, kendi seçimlerini yapmışlar. Belki sen haklısın seçimi yanlıştı, belki de senin görmediğin ama eşinde varolan bir şeye tutkuyla bağlandı. Sonuçta evlenmişler. Bu dünyada kimseye görmek istemediği bir şeyi gösteremezsin. Hayatın gidişatına ancak kendisi karar verebilir. Sana da bunu saygıyla kabul etmekten başka bir seçenek düşmüyor. Hepimiz hatalar yapıyoruz, öte yandan hepimiz başkalarının hata sandığı doğruları keyifle yaşıyoruz. Herkesin bakış açısı kendine doğrudur. Sen sevgiyle kabul et. İleriki yıllarda yanlış olduğunu görürse de bu kendi kararı ve seçimi olacak. Dolayısıyla kendi sırtlaması gerekecek sorumluluğunu. Yine destek olursun elbette ama, seni şaşırtma olasılıkları da her zaman vardır.
Senin ısrarla reddetmen kardeşini kendinden uzaklaştırmaktan başka bir işe yaramaz. Yapma. Sıkıntısı olduğunda da yine sana gelebilsin. Birlikte çözüm üretebilin, dostluğunuz, kardeşliğiniz bozulmasın. Birinin gelip kardeşinle aranı bozmasına sen müsaade etme. Saygıyla kabul et ve ısrarla karşı çıktığın için kendini affet. Belki kızacaksın bu söylediklerime ama daha sonra ne demek istediğimi anlayacaksın. Kendini üzdüğün, kendini bu konu için yorduğun için, uykularına, rüyalarına taşıdığın için affet. Belli bir yaştan sonra kimseye doğruyu yanlışı gösteremeyiz. herkes kendi doğrusunu yanlışını belirler.
Onları oldukları gibi kabul et ve sevmeye çalış, olumlu yönlerini görmeye çalış. Eminim hayatınız daha da kolaylaşacak.
Sevgiler
