- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Sn. İlgili Merhaba;<br style="font-weight: bold;" />
Dedikoduya bi çare var mıdır? Kocaman insanların dedikodu meraklarına
karşı acaba bir ilaç yada benzeri bir şey bulunur mu? Ben çok merak
ediyorum. Biz milletçe nasıl bu hale geldik? İki kişi yanyana gelince
üçüncüsünin dedikodusunu yapmayan bir millet olma hasletimiz ne zaman
gelecek ?
<br style="font-weight: bold;" />
YusufDedikoduya bir çare bulmak sanırım ütopya oluyor. İnsan olan her yerde dedikodu bir şekilde var... Sanırım Türkiye'de daha yoğun olmasının nedeni bizim kültürümüzün biraz daha fazla insan ilişkilerine dayanıyor olması. Biz okuyan değil konuşan bir toplumuz. Kim ne yapmış, niye yapmış, nasıl yapmış bizim kültürümüzde çok önemli kavramlar aslında. Çünkü (her ne kadar Batı etkisi ile değişmekte olsada) hala bir çok yerde kendi bireysel varlığımız çevremizdeki insanlara bağlı gelişiyor. Bir örnek vermek gerekirse, eğer Ahmet bey karısını 20 yaşında bir kız için bırakmış ise bunu konuşmak kişilere gizli bir zevk veriyor, çünkü o zaman Ahmet bey'in başarısızlığına bakmak kendi hayatımızdaki başarısızlıkları görmekten daha kolay ve daha acısız oluyor.
Tabii dedikodunun tek nedeni bu değil, kişiler sadece konuşacak bir malzeme arıyor da olabilir, ve Ayşe hanım'ın zam almasını patronu ile flört etmiş olmasına bağlamak, Ayşe hanım'ın çok çalışıp kendi bileği ile yükseldiğini söylemekten daha eğlenceli ve ilgi çekici olacaktır. Böylece bu ilginç haberi getirip herkesle paylaştığında, merakla yaklaşan diğer insanların arasında muhtemelen kendisini popüler yada grubun gözdesi olarak hissederek ilginç bir tatmin duygusu yakalayacaktır.
Aklıma gelen bir başka sebep ise dedikodunun bir tür bilgi dağıtma mekanizması olarak çalıştığı... Örneğin patronum Mustafa bey'in pohpohlanmaktan hoşlandığını birisi bana söylerse ve bu konuda daha önce yaşanmış örnekleri anlatırsa, sanırım kendi davranışlarımı ona göre düzenleyebilirim. Bu da benim ilerde terfi etmem yada Mustafa bey gözünde başarılı bir eleman olmam anlamına gelebilir. Unutmayın bizim ülkemizde hala başarı üst düzey yöneticinin sizin hakkınızdaki düşüncelerine göre belirlenir, yeteneklerinize yada iş konusundaki uzmanlığınıza göre değil.
Son olarak belirtilmesi gereken diğer bir nokta da bizim ülkemizde gerçek düşüncelerimizi olduğu gibi söylemek (hele de üst düzey yetkililere ve yaşı bizden daha büyük olanlara) büyük saygısızlık olduğu için, bazen içimizde biriken ve söylenmeyen pek çok küçük detayları bu yolla yani dedikodu ile dışarı atmak kişiye bir rahatlama sağlar. Bu açıdan bakınca, birisinin gelip müdürüne büyük bir dürüstlük ile Sizden nefret ediyorum ! demesi kişinin kariyeri açısından pek doğru bir adım olmayabilir.
Toparlamak gerekirse, dedikodu yaşamımızda var ve bir şekilde insanlara fayda sağlıyor.
Saygılar
Çiğdem Alper
Kaynak: HamileBilgi
Dedikoduya bi çare var mıdır? Kocaman insanların dedikodu meraklarına
karşı acaba bir ilaç yada benzeri bir şey bulunur mu? Ben çok merak
ediyorum. Biz milletçe nasıl bu hale geldik? İki kişi yanyana gelince
üçüncüsünin dedikodusunu yapmayan bir millet olma hasletimiz ne zaman
gelecek ?
<br style="font-weight: bold;" />
YusufDedikoduya bir çare bulmak sanırım ütopya oluyor. İnsan olan her yerde dedikodu bir şekilde var... Sanırım Türkiye'de daha yoğun olmasının nedeni bizim kültürümüzün biraz daha fazla insan ilişkilerine dayanıyor olması. Biz okuyan değil konuşan bir toplumuz. Kim ne yapmış, niye yapmış, nasıl yapmış bizim kültürümüzde çok önemli kavramlar aslında. Çünkü (her ne kadar Batı etkisi ile değişmekte olsada) hala bir çok yerde kendi bireysel varlığımız çevremizdeki insanlara bağlı gelişiyor. Bir örnek vermek gerekirse, eğer Ahmet bey karısını 20 yaşında bir kız için bırakmış ise bunu konuşmak kişilere gizli bir zevk veriyor, çünkü o zaman Ahmet bey'in başarısızlığına bakmak kendi hayatımızdaki başarısızlıkları görmekten daha kolay ve daha acısız oluyor.
Tabii dedikodunun tek nedeni bu değil, kişiler sadece konuşacak bir malzeme arıyor da olabilir, ve Ayşe hanım'ın zam almasını patronu ile flört etmiş olmasına bağlamak, Ayşe hanım'ın çok çalışıp kendi bileği ile yükseldiğini söylemekten daha eğlenceli ve ilgi çekici olacaktır. Böylece bu ilginç haberi getirip herkesle paylaştığında, merakla yaklaşan diğer insanların arasında muhtemelen kendisini popüler yada grubun gözdesi olarak hissederek ilginç bir tatmin duygusu yakalayacaktır.
Aklıma gelen bir başka sebep ise dedikodunun bir tür bilgi dağıtma mekanizması olarak çalıştığı... Örneğin patronum Mustafa bey'in pohpohlanmaktan hoşlandığını birisi bana söylerse ve bu konuda daha önce yaşanmış örnekleri anlatırsa, sanırım kendi davranışlarımı ona göre düzenleyebilirim. Bu da benim ilerde terfi etmem yada Mustafa bey gözünde başarılı bir eleman olmam anlamına gelebilir. Unutmayın bizim ülkemizde hala başarı üst düzey yöneticinin sizin hakkınızdaki düşüncelerine göre belirlenir, yeteneklerinize yada iş konusundaki uzmanlığınıza göre değil.
Son olarak belirtilmesi gereken diğer bir nokta da bizim ülkemizde gerçek düşüncelerimizi olduğu gibi söylemek (hele de üst düzey yetkililere ve yaşı bizden daha büyük olanlara) büyük saygısızlık olduğu için, bazen içimizde biriken ve söylenmeyen pek çok küçük detayları bu yolla yani dedikodu ile dışarı atmak kişiye bir rahatlama sağlar. Bu açıdan bakınca, birisinin gelip müdürüne büyük bir dürüstlük ile Sizden nefret ediyorum ! demesi kişinin kariyeri açısından pek doğru bir adım olmayabilir.
Toparlamak gerekirse, dedikodu yaşamımızda var ve bir şekilde insanlara fayda sağlıyor.
Saygılar
Çiğdem Alper
Kaynak: HamileBilgi