İç Dökümü

Ynt: İç Dökümü

çiçeklerimin üstüne sözlerinizle çiçek ekleyin canlarım....

gülün dostu diken.. dikenin dostu güldür...
sivri dilli diken ben olayım.. sizler benim güllerim olun... ark5

kiss3
 
Ynt: İç Dökümü

İçimden bunu paylaşmak geldi..

DEMEDİM Mİ?

Demedim mi bu hasret bitirir seni

Ay dolanır gider, yalnız kalırsın

Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın

Demedim mi yüreğim sevme!



İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz....

Geri dönen hangi güvercinin var?

Senin hangi çiçeğini sakladı bahar?

Demedim mi aklım, inanma!



Bir gün naza çeker kendini demedim mi?

Görmesen zindana döner bu şehir...

Görsen, umursamaz, aldırmaz kafir

Demedim mi gözlerim bakma!



Demedim mi bu ürperten sıcaklık...

Bu taze güzellik kaybolur birgün?

Sonra boşu-boşuna aranır, dövünürsün

Demedim mi ellerim dokunma!



Demedim mi bir gün susar şarkılar

Sesine ses veren rüzgar olur...

istediğin kadar artık bekle dur...

Demedim mi kulağım duyma!



Birgün çıkıp gideceği belliydi

Ayan-beyan belliydi anlayamadın.

Başka bir rüyada şimdi o kadın

Demedim mi kollarım sarma!



Bütün çektiklerim senin yüzünden

Gölge bile geçirmezdin bir zaman üzerinden

Ah! şimdi paramparça oldun binbir yerinden

Demedim mi gururum kırılma!

Mevlana Celaleddin Rumi
 
Ynt: İç Dökümü

Sayfalarımızı çiçeklerle,kelebeklerle,meleklerle donanmış görmek içime huzur veriyor.Çok yaşayın siz:))) İçim ferahladı,ohhhh be:))
 
Ynt: İç Dökümü

Şu sıralar eteğimde öyle taşlar birikiyor ki,,,Nerden başlanır nasıl anlatılır bilemiyorum. Öyle b,r ortamın var ki, insanların egoları başlarının üzerinde. Son derece hırslı ,hırstan gözleri kör olmuş ve bu doğrultuda arkadaşını bile ezip geçebilecek vicdansızlığa sahipler.Evvelsi gün, bu durumdan epeyce nasibimi aldım. Yer yer dostça paylaşımlarımızın olduğu bir arkadaşım, arkasında bulunan gücü, bencilliğiyle üzerimde uygulamaya çalıştı. Ve o güç, beni arkadaşlarımın arasında ezmeye çalıştı. Bunun üzerine siniri bozulan ben, o kötü anımda, çok eski bir hocamla karşılaştım.Onu gördüğüme öyle sevindim ki...Boynuna atladım ağlamaklı şekilde...Seneler sonraki karşılaşmamızda beni öyle görünce neyin var dedi,ayrıntı vermeden, o an içnde bulunduğum hisleri ve moral bozukluğumu aktardım. Dinledi ve dedi ki,''Kızım sen İstanbul'dan git..Bir arkadaşına daha söylemiştim,bak gitti,oh ne rahat şimdi,sen de git..Al anacığını da,kardeşinden nasılsa hayır yok(nerden biliyorsa kardeşimden hayır olmadığını,tanımıyor bile)..Gidemeyeceğimi söyledim..Ben, orada, o an ki psikolojimle,yakın bulduğum ,için içimi döktüm (10 sene emeği geçmiştir bana,saygım sonsuz)..Bana sarfettiği ikinci cümleye ne dersiniz,'' psikiyatriste git''...O an iplerim koptu işte..Lafa bak..Ne diyeceğimi şaşırdım..Bu mudur...Hiç mi tanımamıştı hocam beni..demek ki tanımamış..Senelerce görmemiş beni ve seneler sonra ilk karşılaşmamızda ,sarfettiği cümleye bakın..Bu arada üzerimde kullanılmaya çalışılan gücü bertaraf ettiğimi de gururla söylemek isterim.Hem de tamamıyle kendi gücümle.Bunda son zamanlarda aşırı şekilde haşır neşir olduğum telkin mp3 lerinin katkısı büyük,biliyorum...Fakat diğer yandan kendimde sevmediğim bir şey oldu.O da, olaya karşı kinlenmem..Arkadaşımın bencilliğine aşırı sinirlenmem.Üzerimden atlamaya çalışmasını hazmedemeyip,hakkında olumsuz düşünmem...

Sonuç olarak, kimse amacına ulaşamadı..Fakat ben hala kendime gelemedim.Çok etkilendim o gün yaşadıklarımdan. Kolay kolay o kadar sinirlenmem ama art niyet hissettiğim an canım sıkılıyor. Takılmayayım diyorum kendi kendime ama bu insanlarla yüz yüze bakmak zorundayım. İnsanlarla uğraşmıyorum fakat ciddi sınavlardan geçtiğimin de farkına varmış durumdayım...

İşte öyle bir şey..
 
Ynt: İç Dökümü

fatale senden bir şey rica edicem..

geçen akşam forumumuzun yaşadığı aksilikten dolayı bazı mesajlarımız silndi ...

sende buraya gayet güzel bir hikaye yazmıştın...

rica etsem onu tekrar sayfalarımıza taşıyabilir misin..

öğretecek çok şey vardı o hikayade...

bizden sonra gelenlerede ışık olması için...

teşekkürler.. actionsmile
 
Ynt: İç Dökümü

Evet sevgili Shamanic, o hikayeyi yazdığım günün akşamı başıma geldi zaten gelenler..Bazı olaylar nasıl da eş zamanlı işliyor.Yine de insan bazen tuzağa düşebiliyor, tıpkı benim de düştüğüm gibi...

İşte, etrafımızda bulunan,sevgisiz ve bulundukları yere huzursuzluk tohumları saçan, dostça davranışları olmayan kişilerle ilgili, ünlü mistik Gurdjief'in bir anısı ;


Gurdjief'in Fransa'da başında bulunduğu spiritüel öğreti grubun­daki katılımcılardan yaşlı bir adam, çok zor bir kişiliğe sahiptir. Huzursuz, dağınık, grupta hiçbir sorumlu­luk üstlenmeyen ve herkesle kavga eden bu adamın, spiritüel bir grupta ne aradığını çoğu katılımcı anlamakta zor­lanır. Bir zaman sonra yaşlı adam çok büyük bir tartışma çıkarıp gruptan ayrılır. Gurdjief, adamı git­memesi konusunda ikna etmek için, her yolu dener. Fakat yaşlı adam gitmekte kararlıdır. Sonunda Gurdjief, adama, kaldığı takdirde her ay çok yüksek bir ödeme yapacağını söyler. Bunun üzerine adam geri dönmeye karar verir. Fakat gruptaki diğer katılımcılar bu duruma çok kızarlar. Kendileri, toplulukta her işi hiçbir ücret almadan büyük bir şevkle ve gönüllülük usulüyle yaparken, herkese yaşamı zindan eden bu adama yüklü bir ücret ödenmesine çok içerlerler. Grubun büyük bir huzursuzluk yaşadığını gören Gurdjief, onları bir araya toplar ve şikâyet­lerini dinler. Sonunda ise gülerek, bu adam ekmeği kabartan maya gibidir. O olmadan, spiritüel yolculuğunuz­da öfkeyi, huzursu­zluğu yenmek için ihtiyacınız olan sabır ve şefkati öğrenemezsiniz. Beni bir manevi önder ve öğretmen olarak gördüğünüz sürece, sizi bu öğretilerden mahrum etmeye hakkım olmadığını düşünüyorum. Onu burada tutmak için gös­terdiğim çabanın nedeni bundan ibaret­tir,' der.

Gurdjief



Zor insanlarla yaşadığımız her deneyim, olgunluk yolunda birer kilometre taşı tabi.Fakat bu bilgiyi sabırla ve kabullenişle yoğurup, şekillendirirsek, işte o zaman güçlüyüz ve içimizde dengedeyiz demektirçç
 
Ynt: İç Dökümü

Paylaşımların için çok teşekkürler fatale...

Seninde belirttiğin gibi başımıza gelen her olay bizi olgunlaştırmak adına birer derstir aslında...

Şu an üzerinde yürüdüğün ve sonunda hayallerin olan o yolda mutlu sona kavuşacağına tüm kalbimle inanıyorum...

Zaten vazgeçecek olsaydın şu an bu sitede olmazdın ki dimi ama :)

Bir tek hatırlatma yapmak istiyorum nacizane !

Tıpkı senin dediğin gibi Robin Sharma da kitaplarında " Hayatta başımıza gelen ve kötü diye nitelendirdiğimiz her olay birer derstir aslında ! " der ve ekler...

BİZLER BU DERSLERDEN ALMAMIZ GEREKEN NOTLARI ALAMADIKÇA SÜREKLİ OLARAK AYNI DERSE GİRMEK ZORUNDA KALACAĞIZ. ONUN İÇİN BÜTÜN YAŞADIKLARIMIZI KENDİ İÇİMİZDE İYİCE ANALİZ EDİP DERSİMİZİ TAM NOT İLE GEÇMELİYİZ !

AKSİ HALDE İNSANLIK İÇİN NASIL " TARİH TEKERRDEN İBARET " DENİYORSA KİŞİ OLARAK BİZİM HAYATIMIZDA DA TARİHİN TEKERRÜR ETMESİ SÖZ KONUSU OLACAK. VE AYNI DERSİ FARKLI YOLLARLA TEKRAR ALMAK ZORUNDA KALACAĞIZ ! Bu cümlenin fikri Robin e ait olsada telif hakkı benimdir bilginize khkh56

Acaba alıyormuyuz derslerimizi !
 
Ynt: İç Dökümü

Rica ederim Asisler, sen de çok canayakın yazıyorsun, sağolasın:)

Sanırım ben gelişim ışığımı yaktım ki, bir sürü olay üst üste yaşatılıyor.Bir süredir ışığımı göremiyorlarmış ya da ben iletişimi kesmişim..Şimdi yaşadığımı anlıyroum:).Gerçi o anda çok zor oluyor birtakım tavırları kaldırmak ama en azından bertaraf etme gücünü de kazanmış oldu. Işığın gücü adınaaaa,güç bende artık:))) (Çocukluğumuzun He-Man'i gibi)
 
Ynt: İç Dökümü

Vay vay vayyyyyyyyyyyy


Demek o zamanlar sende çocuktun heeeeeeeeeeee


tıpkı ben gibi khkh56
 
Ynt: İç Dökümü

E tabi yani:)) Üstelik bizim dönem bambaşkaymış yahu, şimdikileri gördükçe arada dağlar kadar farkı görüyorsun. Arı Maya'mız vardı,Voltran,Şirinler,Küçük Ev,Stargate, Adile Teyze'nin kuzucuklarıydık yani:))
 
Ynt: İç Dökümü

Az önce izlediğim bu video beni aşka getirdi ve bu gece içimden bu döküldü..Öğrendiğim kadarıyla Anthony Warlow(şarkıyı söyleyen), kanser hastalığını yenmiş insanlardan..İşte gecenin müziği...Benden sizlere..Sevgilerimle..

http://www.youtube.com/watch?v=Fm8aSKMoZog
 
Ynt: İç Dökümü

Unutma Beni Çiçeği

Ben bir unutma beni çiçeğiyim.Sevdiğinin yollarında yeşeren.Her hatırlanışında yeşeren, çiçeklenen.Hatırlanışın coşkusuyla,içi sevgiyle dolup taşan.Unutulduğunu hissettiğinde anında boynu bükülen ve bir anda biten.



Masmaviyim ben herkese karşı.Aşkla karşılaştığımda pembeleşirim.En sevdiğim halimdir.Lakin aşk,çok defa soldurmuştur pembeliğimi.Yine de baki kalan maviden aldığım güç ile her zaman pembeleşmeye hazır kalmışımdır.Anlayacağınız,evet, aşk kimi zaman soldurmuştur ama öldürememiştir beni.



Şimdi senin beni unutmuşluğunda, hep bir ümitle başımı dik tutmaya çalışıyorum. Sıkça düşmeye yüz tutuyor yapraklarım ,fakat direniyorum. Unutma beni,bitirme beni,diye haykırarak,kendimi hayatının köşelerine asmak istiyorum.Biliyorum ki,o köşeler benimle şenlenecek ve hayat bulacak.Bu hissiyatla,ümit ederek bekliyorum.Lütfen al beni hayatına,mutfak masanın üzerine..

Hatırla ve konuş,sohbet et, paylaş benimle hayatını. Uzaklaşıp,unutup, çiçeklerimi soldurma.



Haydi unutma beni..Lütfen unutma beni..

Yazan: fatale
 
Ynt: İç Dökümü

Son bir saattir, burada dinlediğim müzikler beni benden aldı. Dayanamıyorum yazacağım, dedim ve parmaklarım klavyenin üzerinde gezinmeye başladı..Şu an çalan şarkı taa çocukluğuma götürdü beni, ''Delisin Delisin..Cici Kızlar''...Necla Nazır'la Tarık Akan'ın başrollerini paylaştığı filmi anımsadım. Hatta daha bugün kanalların birindeydi.

Hey gidi günler hey..Evet, çok klişe oldu ama ne yapayım, bazı yerleşik nidalardan daha iyisi bulunamıyor çoğu zaman. Belki de bulmak istemiyorumdur. Çok zaman oldu çocukluk günlerimi geride bırakalı ..Bazen özlediğimi farkediyorum, tıpkı şu anda olduğu gibi. Fakat bu özlem, öyle yakıcı türden değil açıkçası. Ne de olsa bugünümden de memnunum. Allah aratmasın..Neyse..

Dünden beri yaşadığım bazı buruk duygulara eşlik etti bu müzikler. Aman yanlış anlaşılmasın olumsuz manada yazmıyorum bunu:) Sadece depreşmişliğimi ifade etmeye çalışıyorum. Şöyle ki, 2006 senesinde babamı kaybettik. Ondan birkaç sene önce de anneannem gitmişti ki anneannem hayatımın balıydı..İşte bu kayıplardan sonra, bayramlar biraz duygulu ve buruk geçmeye başladı... Ağlamamak için zor tutuyorum kendimi her bayram.. Onları her zaman güzellikle ve espriyle anıyoruz annem ve kardeşimle..Fakat gelin görün ki, ah o içerimizdeki özlem..Gidenin geri gelmeyeceğini bilmenin verdiği duyguyla için için sızlamak...Akşamdan beri dinlediğim dönem müzikleri bana onları iyice özletti fakat bırakmayacağım kendimi.Aksine, yine yeni yeniden, onlarla geçen her güzel anımı düşünüp, gülümseyeceğim ve dua edeceğim. Ne mutlu bana ki, çok sevildim diyeceğim. Ne mutlu bana ki, her zaman destek veren bir babam oldu diyeceğim. Onlar, iyi ki de gelmiş ve geçmiş yaşamımdan... Bundan sonra her daim kendimi daha şanslı sayacağım bana verdikleri tüm güzellikler için..

Bu arada enteresan bir şey oldu. Ben müziklerin gazına gelip yazmaya başladım ama yazının ortalarında müzik gitti:)) Hay allah:)) Tekrar açtım:))..Yazımın sonuna geldim bakalım bitiş şarkım ne olacak??

Eveet,Cici Kızlar'la başladım, ''Neler Oluyor Hayatta'' adlı şarkıyla bitirmiş bulunuyorum ki, o dönemlerde, en sevdiğim şarkıydı hala da keyiflendirir!!:):) Ve hatta o zamanlar sözlerini ezberlemiştim ve sıkça söylemiştim:))

Neler oluyor hayatta, bir de şu rüya gerçek olsa olsa
Sabah olup uyanınca,her şey yine aynı kalsa
Beni unuttu sanmıştım,bir de baktım ki işte orda orda
Anladım ki çok yanılmışım,beni seviyormuş oysa
Onun sesi ta kendisi geri gelmiş demek
Sensiz diyor,yaşanmıyor aşk bu olsa gerek
Karanlıkta ,sokaklarda, elinde bir çiçek
Beni arıyor ,beni soruyor
HAYIRDIR İNŞALLAH!!HEEEYYY!!

Ayyy çok romantik şarkı yahu:))) Teşekkürler DJ:))
 
Ynt: İç Dökümü

manzara-resmi8-2.jpg


Şu an tek başıma o sandalyede oturuyorum..Orada bulunmak bana huzur veriyor.İşte tam da ihtiyacım olan şey...Evet, biliyorum, huzursuzluğumun kaynağı benim.Bunu bilmekle birlikte ondan kurtulmaya çalışmam nafile. Besbelli bir şeylerle yüzleşme vaktim geldi yine. Offf çok zor..Şimdilik tek yapabildiğim bu fotoya bakıp, derin nefesler alıp, rahatlamaya çalışmak..Dalgın hissediyorum kendimi ..Hayatımı sorguluyorum..Çoğunlukla kendime hiç güvenmemiş olduğumu görmem, biraz zorluyor beni..Neden?,diye soruyorum..Bu sefer de ,bir nevi ,''kaybolan yıllar'' sendromu yaşamaya başlıyorum. Çok mu zaman kaybettim acaba? Çok mu geç, hala bir şeyleri başarabilmek için? Hayır,değil..Nedense,toplumda kısıtlayıcı bir yaş kavramı var ve bu ister istemez size de yaşatılıyor. Bununla birlikte kendinizi hiç bir yere yakıştıramaz hale geliyorsunuz. Yapmak istedikleriniz sekteye uğruyor ya da uğratılıyor. Oysa nice yaşlı insan, neler başarıyor!! Şahsen hiç bir zaman ''yaş'' kavramını anlayamadım. Benim yaşım yok gibi hissederim hala..Evet,zaman geçiyor ama bunun adı illaki yaş mı olmalı?? Derdim olgunlaşmak, kendini geliştirmek iken, basit şeylere saplanmak da sıkıcı..

Neyse..Şu an tek istediğim şey,o sandalyede oturup, manzarayı seyretmek, temiz havayı taa ciğerlerime çekmek..

Ve oturuyorum ve oradayım:))
 
Ynt: İç Dökümü

ne harika bir manzaa oyle!!

insanin herseyini terkedip oraya gidesi geliyor di mi??
 
Ynt: İç Dökümü

Kesinlikle!!Orada olduğunu hayal etmek bile yetiyor:))İşte benim yerim,burasıdır,diyorsun:)Haydi sen de gel..Ben oradayım:)
 
Ynt: İç Dökümü

images


Dün gece sevgili Hayalayaz'ın çekim yasası meditasyonunu ikinci kez yaptım.O sandalyede oturuyordum ve enerji bana akıyordu...Çok güzel hisler yaşadım.Akabinde mp3 çalarımı telkinlere ayarlayıp, onları dinleyerek uyumayı denedim. Bir şeyler dinleyerek uyumak pek adetim değildir,çünkü uyuyamam. sadanim Fakat,dayanabildiğim kadar dayandım,kulaklarım acıyana kadar onayi iyi ki de dayanmışım.. Sabah gayet iyi ve keyifli kalktım. Genelde nemrut değilimdir ama bu sabah ekstra bir coşku vardı içimde ttli3 Işığımın parladığını hissettim, şahane bir duyguydu.. Çok güzel bir gün geçirdim, arkadaşlarımla ekstra güzel diyaloglar yaşadım. Bulunduğum her yer ışık doldu sanki. Aynı meditasyondaki gibi. Uzun süredir ilk defa kendimi bu kadar hafif ve rahatlamış, bir o kadar da güvenli hissettim. Akşam eve dönüp, odama girdiğimde ise günümün sürpriz hediyesini aldım. Anneciğim, benim için yeni bir kase almış,içini de şekerle doldurmuş, odama dolabın üzerine koymuş!!! ttli3 En güzelinden de bir not iliştirmiş hemen yanı başına k8908
Nasıl mutlu olduğumu anlatamam, kelimeler kifayetsiz kalır smiliyface ..O an içimden geçen ilk düşünce şu oldu;''evren beni ödüllendirdi,yaşasın!! cilgin897 ..Bunun devamı gelmeli ve bunun için daha çok çalışmalıyım mlk34

Çok anlamlı eş zamanlılıklar yaşamaya başladım. O kadar mutluyum ki ve bunu öyle bir iç rahatlığıyla söyleyebiliyorum ki, kendimi alkışlıyorum vallahi alk78 ..

Bu siteyi tanımış olduğuma, sizleri tanımış olduğuma bir daha şükrettim..Telkinlerin etkisi gerçekten çok büyük ve ben bunu bire bir yaşıyorum.

Sevgili Hayalayaz, yeriniz çok başka kiss3 Sayenizde eksik bir parçayı daha anladım ve yerleştirdim..

Herkese sonsuz sevgilerimle.. cat3500

İyi ki varsınız..
 
Ynt: İç Dökümü

lady5nw9qveb6.gif
Öyle çok şey birikti ki, anlatmak için kelimeler kifayetsiz kalıyor. Telkinler hayatıma girdiğinden beri gerçekten hayatım değişti. Evet, değişti!!!Bir kere daha şükranlarımı sunarım. 96

İçimde kelebekler uçuşuyor adeta.

kelebekler.jpg


Hayatımın en rahat hissettiğim günlerini yaşıyorum ya, ölsem de gam yemem artık. Bir süredir, kendini çevreye kapamış, dışarıya çıktığı her an, suçluluk hisseden, anını rahat yaşayamayan biri olup çıkmıştım. Bu duygular, her geçen gün daha da boğazımı sıkar halde gelmişti. Yoğun ve dışa dönük b,r hayat yaşarken nasıl bu hale geldiğimi anlayamıyordum. Geçen sene babamı kaybettikten sonra başladı her şey. Annemi evde yalnız bıraktığımda (işe bile gidiyor olsam) gün boyunca sıkıntı hissediyor ve bir an önce eve dönmek istiyordum. Bu duygular iyice elimi kolumu bağlamıştı. Bir kaç arkadaşımla paylaştım durumu ama sonuçta her şeyin çözümü içimizdedir. Dolayısıyla, öncelikle kendim çözmeliydim. Bu şekilde aylar geçti ve oklar burayı gösterdi. İnternette bu kadar keyifli zaman geçirdiğimi hatırlamıyorum. super Her şey birbirine o kadar bağlı gelişti ki. İçimdeki merak ve denemeye olan açıklık hissiyle daldım hemen. Bir ayı geçkindir buradayım ve telkinleri -ilk başlardaki kadar olamasa da- devamlı dinliyorum.

Son bir kaç haftadır farkettim ki, eski sosyal hayatıma hemen hemen döndüm. En önemlisi, dışarıda olduğum anlarda hiç bir sıkıntı hissetmedim. Aklım evde kalmadı. Uzun zamandır arkadaşlarımı elekten eleme modundaydım bazılarını eleyemiyordum, elettiler kendilerini smiliyface . Bir dönem sinir olduğum insanları önemsemediğimi hatta daha ılımlı hale geldiğimi ,bire bir yaşadım. Evet..Artık kendimi yargılamıyorum. İçimde sonsuz bir güven denizi uzanıyor. Kendine güven konusunda görünüşte pek problemim olmasa da ,içte varolan güven eksikliğinin, bana ne kadar çok olumsuzluk yaşattığını anladım. Hepsiyle yüzleştim.. Aynada kendime gülmeye başladım. 98569 Eskisi gibi kahkahalar atmaya başladım. ''MUTLUYUM:)'' ifadesini ,bu kadar gönül rahatlığıyla kullanamamışım. Oysa şimdi kullanıyorum. Kendimde gördüğüm değişimler çevremi de değiştiriyor.. İnsanların tavırları çok daha farklı. Ben daha açığım, korkmuyorum...

Yaşasın! Kendime ve sizlere öpücükler ttli3 kiss3 ...

pic.php
 
Ynt: İç Dökümü

25889 tebrik ediyorum seni 956k sevincli
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst