just a girl....

[justagirl]

02.05.09

selam günlük
hala aynıyım. durgun. memnuniyetsiz. dengesiz. kaygılı. üzgün. vs vs

yarın sınavım var ve ne hissettiğimden emin değilim. çok istediğim bir işin sınavı. aslında doğruyu söyleyeyim mi çok da istemiyorum sadece şartları iyi diye istiyorum. para kazanmak bir işe yaradığımı hissetmek istiyorum.
hakikaten senden bir şey olmaz diyenlere bir şeyler göstemek (aynı zamanda kendime de) istiyorum.

hala sorgulama aşamasındayım. hala kendime kötü davranma aşamasındayım..sad456

 

[the desert]

işallah ıyı gecer sınavın cnmm..bızı haberdar et olurmu?

 

[cadi_bm]

Bu hayat senin farkında mısın?

Hiç birşey için acelen yok. Bi yerlere yetişmen gerekmiyor. Değişmek için bir geri sayım sayacı işlemiyor senin adına. Hiçbir şeyin birden olması gerekmiyor. Sindire sindire yaşa değişimini.

Yatıp uyumak mı istiyorsun, yat uyu o zaman. Ama kendine de deki; şu an seninle yüzleşmiyor olmam demek ileride yüzleşemem anlamına gelmez. Sadece biraz güç toplamam gerek de. Yaptığın şeylerin farkında ol yaparken. Yatıp uyumayı bir şeylerden kaçmak saklanmak olarak değil, güç toplamak olarak gör. Dışarıya çıkıp gezip dolaşmayı herşeyi halletmek olarak değil, zihninin açılması olarak, içine dönüş yolculuğunda ufak bir mola yol tayini olarak gör.

Her şeyin senin istediğin gibi olmasını istiyorsan o zaman buna göre davranman gerek. Arada bir hepimizin elinden kaçıyor o ip. Bak 10 dakika önce bir sinir küpüydüm ben mesela, öfkelendim, söylendim. Peki ne oldu? Konu halloldu mu, hayır. Yine iletişime kapatarak kendimi kabuğuma çekildim, bensiz de olur diyerek. Kim duyuyor öfkemizi bizden başka? Uzaklaştığın çevren, ailen değil bu şekilde davranarak kendinsin bunun farkına var.

Değişmek ve iyi olmak istiyorsun, buna inanıyor musun bu halde. Kendine acı çektirmekten hoşlandığın için ya da insanlar kendilerini suçlu hissetsinler diye mi miden kazınır halde yemek yemeden duruyorsun. Aç bakalım gözlerini şimdi. Önce bir şeyler atıştır, vücuduna saygılı ol. sonra yatıp uyumak istiyorsan uyu.

Bu hayat senin, nasıl yaşamak istiyorsan o şekilde davran hayata.

Merhaba bu yanıtı çok beğendim fazla geride kalmış bir daha hep beraber görelim die alıntı yaptım. Çok güzel ama uygulaması zor gibi. BU BİŞEYLERE GEÇ KALMIŞLIK HİSSİNİ YENMEK İÇİN hangi telkin dinlenmeli? Hangisi işe yarar? Sanki tüm sorunların kaynağı buymuş gibi geliyor bana. "Başkalarının yakaladığı şeyleri biz henüz göremedik bile, herşeyde acaip bir hız var, biz herşeye geç kalıyoruz.." hissi. Bunu yenersek sorunun yarısı hallolurmuş gibi geliyor bana naçizane fikrim. Justagirl umarım günlüğüne bunu yazdığım için kızmazsın alakasız gibi oldu sanki seninle o yüzden. Sevgiler sunuyorum herkese.

 

[Belgin ∞]

Merhaba bu yanıtı çok beğendim fazla geride kalmış bir daha hep beraber görelim die alıntı yaptım. Çok güzel ama uygulaması zor gibi. BU BİŞEYLERE GEÇ KALMIŞLIK HİSSİNİ YENMEK İÇİN hangi telkin dinlenmeli? Hangisi işe yarar? Sanki tüm sorunların kaynağı buymuş gibi geliyor bana. "Başkalarının yakaladığı şeyleri biz henüz göremedik bile, herşeyde acaip bir hız var, biz herşeye geç kalıyoruz.." hissi. Bunu yenersek sorunun yarısı hallolurmuş gibi geliyor bana naçizane fikrim. Justagirl umarım günlüğüne bunu yazdığım için kızmazsın alakasız gibi oldu sanki seninle o yüzden. Sevgiler sunuyorum herkese.

Merhaba cadi_bm actionsmile

Bu konu için erteleme telkini ve kendine güven telkini çok işe yarıyor.
Aslında önemli olan birşeylere geç kaldığının farkında olmak değil biliyor musun? Önemli olan bunu farkettikten sonra neler yaptığın. Eğer geç kaldığını düşündüğün halde hala birşey yapmamakta direniyorsan, ben zaten geç kaldım başlasam ne farkeder diyorsan eğer işte o zaman gerçekten geç kalıyorsun demektir.

Çoğumuz olması gerekenden geç fark ediyoruz gelişim sürecimizi. İnsan doğumundan 16-17 yaşına kadar ergenliğini tamamlar, sonra oturmuş kişiliğiyle yaşamaya başlar. Oturmuş kişilik dediğim de bize empoze edilmiş, çevremiz ve ailemiz tarafından öğretilmiş kişilik kalıplarından başka birşey değildir aslında. Bir zaman sonra bunun yanlış olduğunu görürüz ama, benden geçtiiiii... Hayır asıl şimdi başlıyor. Sen gözünü açar açmaz, bu hayatın böyle gelmiş böyle gider denilen bir yer olduğunu düşünüyorsan eğer kapat gözlerini çekil kabuğuna y789

Bu histen kurtulman kolay, alıntı yaptığın mesajda da dediğim gibi, bu hayat bizim, nasıl yaşamak istiyorsak yaşamımızı bir an önce şekillendirmeye başlamalıyız. Herşey tam zamanında olur, biz ne zaman hazırsak.

Sevgilerimle.

 

[cadi_bm]

Bu forumdaki insanları çok sevdim yaw ben teşekkür ederim redflowers Hepinizi kucaklıyorum

 

[cadi_bm]

Bu arada son bişey günlüğü daha fazla meşgul etmek istemiyorum. Ben erteleme telkinini indirmek istiyorum fakat kullandığım bilg ın güvenlik ayarları nedeniylen indiremiyorum.izin vermiyor.Ve bu telkine bugün başlamak istiyorum acaba biri bana mail şeklinde atabilir mi rica etsem? Teşekkürler.

 

[justagirl]

offffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffffff

 

[justagirl]

09.05.09

saat 05.47
paranoyalarım umutsuzluklarım memnuniyetsizliklerim korkularımla koyun koyuna bir gece daha geçirdim.
en başa döndüm. uyumama izin vermediler. beynimi uyuşturmaya ne kadar çalışırsam çalışayım izin vermediler. bedenimde sadece bir kaç hafta önce yerini tatlı huzura bırakan o korkular geri geldi.
geri geldi...
uyuyamadım. uyuyamadım. balkona çıktım biraz önce temiz havayi içime çektim. kuşlar ötüyordu. amcalar teyzeler sabah yürüyüşündelerdi. bahar bayramının olduğu gün yazdıklarım geldi aklıma.. o da bendim öyle değil mi? neydi beni şimdi olduğum yere getiren? kimseye ihtiyacım kalmaması korkusu mu? eğer iyi olursam eğer kendimi sever ve memnun olursam kendimden beyaz atılya ihtiyacım kalmayacağı korkusu mu? her şeyi başlatan bu düşünce mi oldu? ona ihtiyaç duymama korkusu mu? bunu mu dillendiremiyordum günlerdir? bu nedenle mi geriye döndüm ben? yada ben kendimden tam anlamıyla emin olmadığım için mi bu kadar sarstı beni? sorun bu mu? yani ben onu kaybetmemek için değil başka nedenlerden mi dirençten mi durakaldım? kafam neden karıştı benim sadece bir cümleyle? neden önemli herkesin söylediği düşündüğü benim için? ondan önce bana yardım edeceğini düşündüğüm birinin söyledikleri kendimi yerden yere vurmama yargılamama neden olmuştu. neden? ben neden tekrar sorgulayan yere geri döndüm? kabul edemiyorum? " kuşlar sadece uçarlar neden uçtuklarını sorgulamazlar!"

kendimi sevemiyorum ben. kaçtım ben sizden günlerdir. kendimdende kaçtım. ciciden de kaçtım. herkesten kaçtım. kabuğuma çekildim gene odamın duvarları arasına. paranoyalarım arttı. bende sadece anksiyete olamaz başka bir şeyler daha olmalı. yada hastalık kılıfına saklanıp kolaya mı kaçıyorum? bu bir paradoks mu?

her şeyin kötü olacağı duygusu had safhada. hastayım yine. yine vajinal enfeksiyon geçiriyorum. 125376872617264. kez.
neden kaçıyorum ben? bir noktaya geldikten sonra hop başa. bu ilk değil. hep aynını yaşıyorum ben. bir yere geliyorum hop başa. 18 yaşından beri aynı. kısır döngü. o geldiğim ve korkup geri döndüğüm nokta ne? ben çözemiyorum. anlayamıyorum. yada ben gittikçe şizofren mi oluyorum bunlar onun ilüzyonları mı?

evet kaçıyorum ben hemde allahına kadar kaçıyorum haftalardır. kendimi kandırıyorum sizi bilemem ama..
çok sinirliyim. kendime çok sinirliyim. geçmişe sinirliyim. geleceğe sinirliyim. kendimi TEMİZ hissedemiyorum. etrafta insan gördüğüm her an benim için bir eziyet gibi. o temiz bak ben değilim. temizlik! bu nasıl bir şey bilemezsiniz. kendini kirli hissetmek.
kirli.

mutlu olmaya layık hissetmemek. ablayla karşılaştırmak. şimdi onu anlıyorum benim yaşadıklarımı o da yaşamış ama benimle hiç paylaşmamış. elinde idrar yolları antiseptiğiyle merdivenlerden inen görüntüsü...
"başkasıyla sabununu paylaşma!" "ablanın idrar yolları bozuk!" " yine idrar yollarını üşütmüş!" antibiyotik kutuları..
aynı şeyler. aynı aynı aynı. o sıyrıldı mı bilmiyorum ki? artık benim ablam değil ki.. onun rehberi bilgili ama karanlık tarafı seçmiş biri. iyi biri değil o. çok akıllı ama iyi değil.

ben....
yorgunum. keşke herkes gibi olsam. onların hiç derdi yok. bihaberler. yaşayıp gidiyorlar. keşke onlar gibi olsam. bilmesem. farkında olmasam. ot gibi yaşayıp gitsem. bu kadar sorgulamak ve tırmanıp tırmanıp kaymak ... yapamıyorum artık. bir kamyonun altında kalmayı dilerken buluyorum kendimi.

kaçıyorum ben hepinizden...
özür dilerim gerçekten
tam bir hayalkırıklığıyım ben.....

 

[justagirl]

sanırım geri döndüm......4897

 

[phantomm]

Biliyordum zaten ve bekliyordum..Tekrardan hoşgeldin pes etmek sana yakışmıyordu..

 

[justagirl]

benim doğum günüm bugün.
1984 yılının mayıs ayının 21'inde ben oldum. anneme göre tam bir hayalkırıklığı, bir kaza, babama göre sonradan şeytana dönüşen tatlı bir prenses, ablama göreyse hiçkimse...
bana göre mi?
bana göre umut vaadeden pes etmicek kadar güçlü, suskunluğundan sıkılmış kaçmaktan vazgeçmiş bir kadın!
evet yaa!!
iyiki doğdum!!!

 

[justagirl]

25.05.09

geri döndüm.
illa ki dank etmesi gerek kafama.
ağlıyorum son 15 dakikadır ve bundan hoşlanıyorum.

kitaplarıma döndüm en azından. kulaklarımı tıkıyorum.
değişim herkeste farklı olmalı değil mi? sen sevgi pıtırcığına dönersin ben yanlıza. sen herkesi seversin ben bazılarının sevilmeyebileceğini düşünürüm. bunun bir normu yok ki..
belki benim gerçeğim bu.
olmadığım biri gibi davranarak efor harcamanın anlamı nedir?

anılar düştü peşime uyumaz oldum
düşlerim vardı yamacına varamaz oldum
rüzgarla yarışırken koşamaz oldum
düze çıkmaz yollarım inemez oldum
geçmiş günler düğüm düğüm çözemez oldum
sevda yüklü bulutlardan geçemez oldum
​

 

[justagirl]

26.05.09

tam 6 gün oldu.
6 gündür tek kelime etmedik.
aynı evde yaşıyoruz ama sanki ikimizde birer hayaletiz.

ben mutfaktayken mutfağa gelmiyor. o salondayken ben gitmiyorum..
gizli bir antlaşma var sanki aramızda.. öyle bir antlaşma ki; kimse tarafından belirlenmemiş keskin kuralları var.

eskiden olsa konuşmaya çalışırdım.
ne değişti bilmiyorum ama sanırım takatim yok.
sanırım bıktım.
sanki doğurmadığım ama büyütmek zorunda olduğum bir çocuğum var ve o aynı zamanda benim annem...
nasıl bir karma ki bu?

yorgun hissediyorum kendimi. uyuşmuş gibi.
hergün aynı saatte bir ağrı başlıyor kafamda. saat 14.00'da.
şimdide var aynı ağrı. aslında ağırlık. sanki vücudum aşırı yüklenmeden iflas etmek üzere.
bir sabah kalkıcam sanki dızzzttttttttt .........
mavi ekran...

 

[justagirl]

27.05.09

içimdeki öfkeyi bastıramıyorum. herkese zarar vermek istiyorum. ben memnuniyetsizim ya herkes öyle olsun üzgün olsun istiyorum.
çok öfkeliyim.

kendime öfkeliyim. şu hayatta başarabildiğim hiçbir şey yok. elimde ..tan bir diploma var bir işe yaramıyor. iş bulamıyorum. oturuyorum yerimde. katır kadar oldum bir halt yok elimde.


çok öfkeliyim. herkesten uzak olmak istiyorum. tam delirsem de beni bir yere kapatsalar diye düşünüyorum. filmlerdeki gibi. ağaçlıklı bir yer.

öfkeliyim ağlamak bile sinirlendiriyor beni. hakikaten nefret ediyorum kendimden. geçmişte yaptığım seçimlerden. okuduğum okuldan. okumadığım okuldan. kariyer yapmış insanlardan. parası olan insanlardan. nefret ediyorum.....,


sevgi pıtırcığı olamıyorum üzgünüm!!!!!!!

 

[justagirl]

en önemlisi benmişim..
bundan sonra kimseyi kendimden önce tutmicam.
benim önemli olan.
başkalarına verdiğim değeri kendime vermiş olsaydım sanırım hiçbir problemim kalmazdı..
önce ben sonra başkaları kesinlikle anladım bunu kesinlikle.........

 

[justagirl]

selam günlük uzun zamandır olmadığım gibiyim. iyiyim. aslında kötü müydüm üzgün müydüm anlamadım ya garip bi ruh hali. sanırım merkür yüzünden böyle oldu. yani yani gezegenleri suçlamak ne kadar doğru o da tartışılır ya. çünkü hayatımda ters giden şeylerin sorumlusu benim. hatta sizin hayatınızda kötü giden şeylerin de suçlusu benim. hatta benim hayatımdaki kötü şeylerin de sorumlusu sizsiniz. (bkz. ho'oponopono)

idrak etmesi çok zor bu fikri. bende bunu yapmaya, sindirmeye çalışıyorum. sanırım bu aslında hepimizin ayrı, fakat temelde "bir"
olduğumuz fikriyle aynı şey. bende
bir sorun var (ayrıyım) fakat bu hepimizden kaynaklanıyor ("bir", ortak bilinç). tam anlamıyla sindirmiş değilim ama dur bakalım nereye gidecek kitap...

bu merkür fena sarstı beni. neyse iyiyim. en önemlisi benim öyle değil mi?

ha bu arada benim paranoyalar ne oldu derseniz. iyiler. bu aralar yoklar. bazen cii-eee yapıyorlar. ama genel manada iyim. aslında olan ne bilio musunuz? paranoyalarım (yani kendi kendime uydurduğum ilüzyonlar) gittiler. geriye kalan gerçek sorunlarım, yani bende zaten süregelen bir şekilde ters giden şeyler oldu. bu kötü ve sancılı dönem ve onunla beraber gelen parayonaları ben uydurmuştum. belki de kitapta anlatıldığı gibi nerden geldiğini bilmediğim ve kontrol edemediğim bir niyet nedeniyle bilinçli olarak bunları yaşadım ben seçtim ve şu an olduğum yerdeyim. hep inkar ettiğim kaçtığım şeylerle yüzleşiyorum.
bizim ailede 24 yaş çok önemli galiba. ablamı hatırlıyorum da..

öyle işte..
buralarda değilim diye kaçıyorum sizden sanmayın...
dinleniyorum.......
öpüyorum hepinizi kocaman

 

[justagirl]

kendi annem bana ....u diye hitabederken başka birinin söylediği kötü sözlere tepki vereceğini neden düşüneyim ki
hayalimde bir bavul var
içine atabildiğimi atıp kaçmak var
kimseye tek kelime söylemeden....
hiçbir şey sebepsiz olmaz..
kendi içimde aramalıyım.
kendime dair hangi hislerim buna neden oldu?
affetmeliyim........

Hayat denen sonsuzluğun
Karşısında bir çocuğuz
Düşe kalka büyürken
Kalkamayız bir çoğumuz

Bu hayat böyle mi olur
Düşen hep yerde mi kalır
Gün olur belin doğrulur
Kim n'olacak belli mi olur

Ama bitmez yolculuklar
Belki biraz canın yanar
Düştüğün yerde doğrulup
Başlar yine ilk Adımlar

Bu hayat böyle mi olur
Düşen hep yerde mi kalır
Gün olur belin doğrulur
Kim n'olacak belli mi olur ?​

​

​

 

[justagirl]

Merhaba
Uzun zaman oldu.
Kaçıyordum yine! Genel olarak iyiyim. İnkardaydım. Yurtdışına gittim geldim. Orda kaldım. Okula gittim. Kurslara katıldım orda. Geldim evlendim çalıştım, ayrıldım, yine çalıştım çalışıyorum.
Hayatımda olanlar hiç değişmiyor. Hep aynı. Değişik olaylar, değişik insanlar fakat senaryo hep aynı.
Sorun hep aynı yerde. Sanırım bunu idrak ettim.
Bunları bildiğim için kendimi çok zeki hissediyorum ama harekete geçmediğim için bir o kadar da aptal!
Hep baktım siteye, okudum yazılanları ama bir türlü giriş yapacak cesareti bulamadım kendimde. Burası neyi temsil etti de kaçtım bilemedim.
İnsan bir garip cidden...
Merhabalar hepinize, özledim hepinizi, iyiki varsınız....

 

[aybükem]

bizde seni özledik sen de iyi ki varsın.
her şey zamanla düzelir yaşadıklarından öğrenmen gerekeni öğrenip yola devam et.
sevgilerimle

 

[Alexandra]

Merhaba
Uzun zaman oldu.
Kaçıyordum yine! Genel olarak iyiyim. İnkardaydım. Yurtdışına gittim geldim. Orda kaldım. Okula gittim. Kurslara katıldım orda. Geldim evlendim çalıştım, ayrıldım, yine çalıştım çalışıyorum.
Hayatımda olanlar hiç değişmiyor. Hep aynı. Değişik olaylar, değişik insanlar fakat senaryo hep aynı.
Sorun hep aynı yerde. Sanırım bunu idrak ettim.
Bunları bildiğim için kendimi çok zeki hissediyorum ama harekete geçmediğim için bir o kadar da aptal!
Hep baktım siteye, okudum yazılanları ama bir türlü giriş yapacak cesareti bulamadım kendimde. Burası neyi temsil etti de kaçtım bilemedim.
İnsan bir garip cidden...
Merhabalar hepinize, özledim hepinizi, iyiki varsınız....

Hoşgeldin,

Yeniden dönmen, yeniden siteye girmen çok güzel. Yazdıklarını bir nefeste okudum. Daha önce görmediğim için bugün baştan başladım.

Neler gelmiş neler geçmiişşşş )) Her şeye rağmen sımsıkı, dimdik ayakta olman çok güzel. Bu hayat seni güçlendirmiş gerçekten.

Hayat böyle bir şey kimi doğuştan rahat elde eder istediklerini, kimi tırnaklarıyla kazı kazıya alır. Bundan sonrasının güzel duygularla, dostluklarla ve kolaylıkla geçmesini dilerim.

Sevgiler)