- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Dilimize dolanmıştır bu sözcük, hepimiz ne çok kullanırız. Bazen farkında olmadan kullandığımız olur, bazen gerçekten duygu yüklüyüzdür. Peki nedir korku? Nedir bizi korkutan? Gerçekten korkulacak bir şey varmıdır yoksa onu biz mi öyle sanırız? Yok yok bazen de korkmaktan korkmazmıyız ortada bir şey yokken?
Çocukken , henüz hiç bir şeyi bilmezken anne ve babalarımız bizleri koruma, kendimizi korumayı öğrenmemiz adına yükler bize korkuyu, manasını bilmeden öğreniriz, sık sık da kullanırız. İnsanların kötü yaşam deneyimleri ile beslenir içimizde.
Korku belirsizliğe karşı bilmeme hali değilmidir aslında ve herşey zihnimizin içinde değilmidir. Geçmiş yaşanmıştır, bitmiştir, yaşanmış deneyimler herkese göre farklıdır. Aynı deneyim kiminde korku yaratırken bir diğerinde sevinç yaratabilir. Kimi kötü deneyimlerini fırsatlara döndürürken kimileri paralize olur ve korku üretir.
Tüm bunlar insanların zihninde gelecekte de tekrarlanacak endişesi yaratır. Çünkü gelecek yaşanmamıştır ve belirsizdir. İçimize attığımız korku tohumları gelecek için oluşabilecek benzer tehlike ifade eden durumlarda potansiyel olarak içimizde belirir.
Birey olarak kendimizi geliştirebilmişsek, içimizdeki gücün farkındaysak durum fırsatlara dönüşebilir ancak henüz birey olmayı becerememişsek ve gücümüzü dışarda bir yerlerde arıyorsak olası tehlike içeren durumlarda çaresizlik hissederiz. Çünkü sorunları çözecek olan güç bizde mevcut değildir. Dolayısıyla ne yapacağımızı bilmediğimizden hayatta kalmak, mutlu olmak adına endişe duymaya başlarız, korkarız.
Bazen de sahip olduklarımıza öylesine bağlanırız ki onları kaybetmekten korkarız. Oysaki korkunun içine girip baktığımızda aslında kaybetme korkusunu yaşamaktan korktuğumuzu farkederiz.
Her şeyi ne kadar karmaşık hale getiriyor değilmi zihnimiz! Oysa çözüm anda kalabilmektir. Şimdi ve burada olabildiğimizde endişelenecek, korkacak bir şey yoktur aslında. Yaşanan deneyimlerin çözümleri de anda mevcuttur ve insan çözüme odaklanır anda korkuya değil. Hele bir de birey olabilmeyi becerebilmişsek macera dolu bir filmi seyretmeye benzer yaşam. Özgür ve mutlu...
Sevgiyle kalın
Rüya
Kaynak: HamileBilgi
Çocukken , henüz hiç bir şeyi bilmezken anne ve babalarımız bizleri koruma, kendimizi korumayı öğrenmemiz adına yükler bize korkuyu, manasını bilmeden öğreniriz, sık sık da kullanırız. İnsanların kötü yaşam deneyimleri ile beslenir içimizde.
Korku belirsizliğe karşı bilmeme hali değilmidir aslında ve herşey zihnimizin içinde değilmidir. Geçmiş yaşanmıştır, bitmiştir, yaşanmış deneyimler herkese göre farklıdır. Aynı deneyim kiminde korku yaratırken bir diğerinde sevinç yaratabilir. Kimi kötü deneyimlerini fırsatlara döndürürken kimileri paralize olur ve korku üretir.
Tüm bunlar insanların zihninde gelecekte de tekrarlanacak endişesi yaratır. Çünkü gelecek yaşanmamıştır ve belirsizdir. İçimize attığımız korku tohumları gelecek için oluşabilecek benzer tehlike ifade eden durumlarda potansiyel olarak içimizde belirir.
Birey olarak kendimizi geliştirebilmişsek, içimizdeki gücün farkındaysak durum fırsatlara dönüşebilir ancak henüz birey olmayı becerememişsek ve gücümüzü dışarda bir yerlerde arıyorsak olası tehlike içeren durumlarda çaresizlik hissederiz. Çünkü sorunları çözecek olan güç bizde mevcut değildir. Dolayısıyla ne yapacağımızı bilmediğimizden hayatta kalmak, mutlu olmak adına endişe duymaya başlarız, korkarız.
Bazen de sahip olduklarımıza öylesine bağlanırız ki onları kaybetmekten korkarız. Oysaki korkunun içine girip baktığımızda aslında kaybetme korkusunu yaşamaktan korktuğumuzu farkederiz.
Her şeyi ne kadar karmaşık hale getiriyor değilmi zihnimiz! Oysa çözüm anda kalabilmektir. Şimdi ve burada olabildiğimizde endişelenecek, korkacak bir şey yoktur aslında. Yaşanan deneyimlerin çözümleri de anda mevcuttur ve insan çözüme odaklanır anda korkuya değil. Hele bir de birey olabilmeyi becerebilmişsek macera dolu bir filmi seyretmeye benzer yaşam. Özgür ve mutlu...
Sevgiyle kalın
Rüya
Kaynak: HamileBilgi