Merhaba dostlar ben 24 yaşında ve daha dün kendine teşhis koymuş bir sosyalfobiğim.Yada gitgeller yaşayan bir hastayım.Nedendir bilmiyorum..?Bir gün çok iyiyim bir başka gün olmadık zamanlarda olmadık tepkiler verebiliyorum.Nedir mi bu tepkiler..?Heyacan,kızarma,terleme,ateş basması,yüzünde istemsiz mimikler..
Sevdiğin tanıdığım ve beni sevdiğine inandığım insanların yanında cok cok rahatım hatta öyle ki tavrımla,konuşmamla,espirilerimle,ifadelerimle kendime hayran bırakırım insanları.Ama bana dair en ufak endişesi olan insanların yanında yada bir ve birden fazlA özelliğiyle kendimden daha üstün gördüğüm insanların yanında dibe vuruyorum.Toplum içerisinde genel olarak rahatım ama kafamdan atamadığım düşüncelerim ataklar halinde üstüme geliyor.Ve daha bir gün önce sitenizle tanıştım.Ben bu hastalığı yada bu sorunları yeneceğime inanıyorum.
Neden mi arkadaşlar..?
Çünkü biz aslında farkında değiliz ama beynine ruhuna bilincaltına birçok kişiden daha kolay söz geçiren insanlarız.Farklıyız özeliz.Nasıl ki başarasız olacağıma inandığım bir konuda en kötüsünü yaşayacağımı beynime mesaj olarak gönderiyorsam tam tersini de yapabilirim.Benim beynimde bir olayı canlandırmam başarmam için yada başarmamam için yeterli oluyor.Tamamen olumlu düşünceyle hiç üstesinden gelemeyeceğim bir durumun altından kalkabiliyorum.DENEDİM İNANIN YAPABİLİYORUM SADECE CANLANDIRIYORUM BEYNİMDE.
Ama bu sosyal fobi konusunda öyle değildim.Başarmaktan çok başarısızlık endişesi vardı hep içimde.Örneğin bir toplantıda konuşma yapmam dan önce kesinlikle başarabilirim evet yapabilirim derken bile beynime yapamayacagım mesajını gönderiyorum ki aynen de düşündüğüm gibi oluyor.
Ben ilk günden telkinlerin etkisini görmeye başladım dilerim sizlerde aynı etkileri görürsünüz.Lütfen kulak verin biz farkında olmasak ta özel insanlarız. Tamamen beynimize gönderdiğimiz sinyallerle bedenimizde değişiklikler yaratabiliyorsak çok iyi şeyler yapabilecek güce sahibiz demektir.
Paylaşmaya devam edicem değerli yorumlarınızı bekliyorum...
Sevgiyle...
Sevdiğin tanıdığım ve beni sevdiğine inandığım insanların yanında cok cok rahatım hatta öyle ki tavrımla,konuşmamla,espirilerimle,ifadelerimle kendime hayran bırakırım insanları.Ama bana dair en ufak endişesi olan insanların yanında yada bir ve birden fazlA özelliğiyle kendimden daha üstün gördüğüm insanların yanında dibe vuruyorum.Toplum içerisinde genel olarak rahatım ama kafamdan atamadığım düşüncelerim ataklar halinde üstüme geliyor.Ve daha bir gün önce sitenizle tanıştım.Ben bu hastalığı yada bu sorunları yeneceğime inanıyorum.
Neden mi arkadaşlar..?
Çünkü biz aslında farkında değiliz ama beynine ruhuna bilincaltına birçok kişiden daha kolay söz geçiren insanlarız.Farklıyız özeliz.Nasıl ki başarasız olacağıma inandığım bir konuda en kötüsünü yaşayacağımı beynime mesaj olarak gönderiyorsam tam tersini de yapabilirim.Benim beynimde bir olayı canlandırmam başarmam için yada başarmamam için yeterli oluyor.Tamamen olumlu düşünceyle hiç üstesinden gelemeyeceğim bir durumun altından kalkabiliyorum.DENEDİM İNANIN YAPABİLİYORUM SADECE CANLANDIRIYORUM BEYNİMDE.
Ama bu sosyal fobi konusunda öyle değildim.Başarmaktan çok başarısızlık endişesi vardı hep içimde.Örneğin bir toplantıda konuşma yapmam dan önce kesinlikle başarabilirim evet yapabilirim derken bile beynime yapamayacagım mesajını gönderiyorum ki aynen de düşündüğüm gibi oluyor.
Ben ilk günden telkinlerin etkisini görmeye başladım dilerim sizlerde aynı etkileri görürsünüz.Lütfen kulak verin biz farkında olmasak ta özel insanlarız. Tamamen beynimize gönderdiğimiz sinyallerle bedenimizde değişiklikler yaratabiliyorsak çok iyi şeyler yapabilecek güce sahibiz demektir.
Paylaşmaya devam edicem değerli yorumlarınızı bekliyorum...
Sevgiyle...
) yaa vize sınavından çıktık herkesin sınavı süper geçmiş ben ezik ezik duruyorum bizde ders geçme notu 60 onun için en az 60 almak istiyodumki finalde de 60 alırsam kurtulurum diye ama 45 puanlık soru yapamadım o kadar berbat bi sınavdı millet sayfalarca kağıt verdi bende aval aval baktım. Sınavdan sonraki hafta okula gittim ders vardı işte bu hocanın. Meğersem 2 kişi gelmişiz. Hocada dediki sınavlarınızı okudum dedi. 2 kişisiniz isterseniz gelin beraber bakalım dedi. Ben nasıl utanıyorum. Hocam benim kağıdım berbat bakmasak filan diyorum. Yanımdaki arkadaşta süper yazmış kendinden emin filan. Bi gittik adam bana 60 vermiş :S şoka girdim çocuk bütün soruları yapmış 50 almış sonra çok üzüldüm arkadaşıma tabi çünkü dersteki katılımlara göre puan eklemiş sanırım ama kendime de inanılmaz sevindim yani 60 mükemmel bi not o hoca için ve de o kadar almam imkansızken. Sonra finale geldik canikom. Yani hangi kitaba baksam şaşırdım zaten bir şey anlamıyorum ama geçmem lazım bu dersleri diyorum 115 puanlık soru sorcaktı hoca hepsini yapıyım yüksek not alıyım filan diyorum dersi o kadar dinledim filan diye yaa sınava girdik allahım sorular berbat adımı yazıp çıkmayı düşündüm o kadar zor. Sonra dedimki dur bi şeyler yazıyım boş kağıt vermiyim hocaya yine 45 puanlık yer yapmadım yani toplam 70 puanlık yer yazdım aklıma gelen her şeyi yazdım. Ama 60 alamam mümkünatı yok kaldım büte filan diyorum. Sınav bi okundu ben 70 almışım şoklardayım. Öylece geçtim allahım diyorum bu adam beni hep şaşırtıyo. Ne anılardı yaa o kadar çalıştıktan sonra uğradığım hayal kırıklığının üstüne mükemmel iki sevinç yaşadım. Aslında başarılarımda arkadaşlarımın da payı olduğunu düşünüyorum. Çünkü her sınavım o kadar kötü geçiyorduki bi çoğunda adımı yazıp çıkma isteğim oluyordu hep hocaya ayıp olmasın diye yazmaya başlıyordum. Ama hiçbir arkadaşım sınavımın kötü geçtiğine inanmıyo sen şu notu alıcaksın bu notu alıcaksın diyolar. ben zırıl zırıl ağlıyorum çok kötü diyorum onlar böyle moral veriyolar bana sonra bi bakmışım gerçekten iyi bi not almışım enteresan yani khkh56
