Robi'nin Günlüğü

  • Konuyu Başlatan Konuyu Başlatan Robi
  • Başlangıç tarihi Başlangıç tarihi
Kendimi yalnız hissettiğim bir dönemde ben de çözümler arıyordum. Şu kitaplar ilgimi çekmişti okudum. Ve çok da faydasını gördüm. Okumanı şiddetle tavsiye ederim.

* Dale Carnegie - Dost Kazanma ve İnsanları Etkileme Sanatı
* Dale Carnegie - Üzüntüyü Bırak Yaşamaya Bak

Kardeşim sen yalnız mısın? Kendini başkasıyla paylaş! Dostsuz kalana bir el uzat, Ve yalnızlık sona ersin.
Genişletmek için tıkla...

Önce Kendin hakkındaki olumsuz düşüncelerini, yargılarını değiştirmelisin. Sen zaten harika, muhteşem bir insansın. Pek çok konuda başarılıların var. Harika meziyetlerin ve yeteneklerin var. Ancak şu an bunu görmek istemiyorsun. Bu kitaplarla başlayabilirsin. İçinde varolan potansiyelin filizlenmesini sağlayabilirsin.

Bu arada Ego güçlendirici, Suçluluk, Kendine güven, Başkalarının düşüncelerini önemseme telkinlerini dinlemiyorsan günlük en az 6-8 saat arası dinlemeni tavsiye ederim. Suçluluk telkini listende bir süre mutlaka olsun bence. Düzenli olarak, ara vermeden en az 6 saat dinlemeye çalış. En güzeli doğa versiyonlarını seçip, akşam açıp sabaha kadar uyurken dinleyebilirsin. 6 saat uyuyorsan bu süre yeterli zaten. Gündüz de 2 saat dinleyebilirsen harika olur.

Çözümsüz sorun yoktur. Sadece biz çözümün şu an farkında değilizdir yalnızca.
 
nasıl düzeldiğimilattım ilk mesajımda a nlattım zaten, senin benlik algını değiştirmeye ihtiyacın var kendini
http://www.hayatimdegisti.com/forum...image-benlik-algisi-herseydir.html#post860639

olmak istediğin seni en ince detaylarıyla hissederek yaz canlandır, geçmişine pozitif anılar ekle seni heycanladıran sana güç veren neşelendiren mutlu eden cesaret özgüven veren değerli hissettiren.

ve de sabret tüm bu yaşadıkların geçecek

https://www.youtube.com/watch?v=xlg1tiFrHdU

https://www.youtube.com/watch?v=CkFwhgiZzKY
 
Şimdi nerden başlasam tam bilmiyorum ama başlayalım bakalım. Bugün moralim yine bozuk bir şekilde okula gittim. En arkada oturuyordum arkadaşımla. Hoca siz niye derse hiç katılmıyosunuz dedi bize sonra bana bakıp niye öyle mutsuzsun sen ya dedi. Benim içimde birikenler o dersin bitiminden sonraki derste dışarı çıkmaya başladı. Beden dersindeydik nakil adıracak olan arkadaşıma böyle ağlayarak filan derdimi anlatıyorum beni Anlamadı ya. Neyse sonra tamam dedi o da başka bi yere oturdu. (Herkes top oynuyo biz oturuyoruz) Sonra benim ağladıığımı gören kızlar yanıma geldi. Niye ağlıyosun dedi. Onlar gelince diğer tüm kızlar etrafımda toplandı. Lise hayatımda ilk kez arkadaşlarım olduğunu hissettim. Dersin bitiminde rehberliğe gittik nakil aldıracak arkadaşımla. Ben başladım hocaya sorunlarımı anlatmaya. İçimdekini attıkça atabildikçe rahatladım ve annemle olan sorunlarımı anlattım. Hoca annen en kısa zamanda benimle görüşmeye gelsin dedi. Tamam dedim. Sonra eve geldim annem bana çok iyi davranıyor sevdiğim yemeklerimi ben istemeden yapıyo canım kızım benim diyo filan. Bi an garip oldum. Acaba hoca annemin okul müdüründen tel nosunu alıp aradı mı diye. Çünkü ilk kez annem bana çok iyi davrandı ve hiç eleştirmedi. Ve bugün çok ilginçti ya. Şu video benim yaşadıklarımı bierebir anlatıyor ve mayıstan sonra cesaretimin artacağını yeni şeyler keşfedeceğimi söylüyo. Gerçekten doğru ya arkadaşım mayısın birinde gidecek demekki her şerde bir hayır var. Ve rehberlikçi bize ne dedi biliyor musunuz , siz ikiniz birbirinizi bu negatifliklerinizle kötü etkiliyosunuz eğer okuldan gitmeseydi arkadaşın; zaten ben sizi ayırırdım dedi. O bile çözmüş bizi. Negatif iki insan aynı ortamda olmuyo. Biraz pozitiflik lazımdı ikimiz için de. Allahım sabrettim. İnşallah şimdi meyvelerini alacağım. Şükürler olsun.
https://youtu.be/6R2OhN9LKC0
 
Mutluyum çünkü annemin beni sevdiğini hissedebiliyorum. O beni sevince ben de kendimi seviyorum. Sabır çiçekleri meyvelerini veriyor yavaş yavaş. Hadi bakalım. Hepimiz için en hayırlısı olsun. Bırakın milletin her istediği olsun bizim içinse 'HAYIRLISI' Allahım şükürler olsun.

Sevgisizlik cehennemse, sevgi cennettir. -Robi
 
bgtgyjbga' Alıntı:
Problemin Childhood Emotional Neglect olabilir. çocukluk çağındaki duygusal ihmal.
http://www.drjonicewebb.com/emotional-neglect-questionnaire/
son mesajını yazınca aklıma geldi bu.
Genişletmek için tıkla...

Daha önce hiç duymadığım şeyleri bu site sayesinde öğrendim. Şimdi ben sfli filan değil miyim? Ayyy o zaman daha çabuk düzelme ihtimalim var. Hatta bugün tarih dersinde sunumumu öyle güzel anlattım ki, özgüvenli olduğumu hissettim. Süper bi duygu. O sevgi açlığını zamanla kapatabilirsem değmeyin keyfime 956k
 
Sosyal fobin var mı yok mu bilemem fakat yazıdğından anlıyorum ki ailende biraz iletişim sorunları var çocukluğunda duygusal açıdan ihmal edilmişsen sosyal fobi depresyon dşük özsaygı özgüven gibi şeyler kendileri sorun olmak yerine duygusal boşluğun getirdiği eklentiler olabilir.
Verdiğim linkeki 22 soruyu cevaplar ne kadar evet işaretlersen dugyusal ihmalin seni etkilemesi o akdar fazladır.
Eğer bu soruna sahipsen , sitedeki test durumuna göre, çzöüm yolalrını yazarım buraya.
 
Linkini gönderdiğiniz site Türkçe'ye çevrilmediğinden soruları cevaplayamadım. O yüzden duygusal ihmal var mı bilmiyorum henüz. Ama siz yine de duygusal ihmal varsa ne yapabileceğimizi yazsanız çok büyük sevap işlemiş olursunuz
 
transate ten falan baksaydn ama dur ben yardım etmek istiyorum çevireyim.

1-Arkadaşlarınla veya ailenle birlikteyken o ortama kendini ait hissetmediğin oluyor mu?

2-Başkalarına güvenmeme konusunda kendinle gurur duyuyor musun?

3-Yardım almak için soru sorarken zorlanıyor musun?

4-Arkadaşların veya ailen senin "soğuk-mesafeli" olduğun hakkında şikayet ediyor mu?

5-Aslında potansiyelim çok yüksek ama kullanamıyorum diyormusun?

6-Sık sık yalnız kalmak istiyor musun?

7- İçten içe numaracı hilebaz biri oduğunu düşünüyo musun?

8-Sosyal ortamlarda rahatsız hissetmeye meyilli misin?

9-Sıksık kendine kızıp, kendin hakkında hayal kırıklığına uğramış oluyormusun?

10-Başkalarını eleştirdiğinden daha şiddetli kendini eleştiriyor musun?

11-Kendini sık sık başkalarıyla kıyaslayıp sık sık kendni yetersiz bulduğun oluyor mu?

12-Hayvanları sevmeyi insanları sevmekten daha kolay buluyor musun?

13-Ne hissettiğini bilmek konusunda zorluk çekiyor musun?

14-Güçlü ve zayıf yönlerini tanımada zorluk çekiyor musun?

15-Bunu çeviremedim :)

16-İnzivaya çekilip hiç kimseyle iletişim kurmadan kolayca yaşayabileceğini düşünüyor musun?

17-Sakinleşmek kafandaki endişeleri atmak konusunda sıkıntıların var m?

18-Seni anda yaşamaktan alıkoyan birşeyler varmış gibi hissediyor musun?

19-Bazen içinde boşluk hissediyor musun?

20-Kendinde yanlış bir şeyler olduğunu düşünüyor musun?

21-Kişisel disiplinle ilgili problemlerin var mı?

Bu soruların ne kadarına evet dersen o kadar etkilenmişsin demektir duygusal ihmalden.

Benimde uygulayıp sorunlarımı çözen çalışmaları yazıyorum.

1) Gün içerisinde neye karşı ne tepki verdiğini incele eğer birşey canını sıktığında otur ve o duyguya yoğunlaş ne hissettiğini kelimelerle anlatmaya çalış. şu soruları sor neden bunu hissediyorum ne oldu da hissediyorum?

Herhangi bir şarkı aç dinle dinlerken ne hissettiğini açıklamaya çlaış aynı şekilde kelimelerle(kızgınlık ama biraz kıskançlıkta var, biraz şu var şuda var gibi gibi)
Hissettiğin duygunun vücudundaki fiziksel tepkilerini fak et (karnında yanma hissedersin, tüylerin diken diken olur vs)

2)geçmişte seni üzen herhangi bir olayı kağıda veya bilgisayara yaz seni rahatsız eden o hissi iyice yaşa ondan kaçma ona odaklan sanki şimdi yaşıyormuş gibi yaz ta ki seni rahatsız eden hisler kalmayıncaya kadar sonra şimdiki halinle o aıya gir ve o anıdaki seni kucakla ona güvende olduğunu anne babasının onu çok sevidğini söyle ona sevgi ilgi göster böyle yaptıkça o his kendiliğinden azalıyor ve o anı artık sana rahatsızlık vermiyor ve tabi bu anının senin üstündeki olumsuz etkileride kayboluyor.


1. yöntem duygusal zekayı geliştirmeye yönelik duygusal ihmal ortamında yetişmiş kişilerde bu düşük olur böyle olunca nerede nasıl tepki vereceğini bilmezsin çünkü tepkilerimiz hareketlerimiz duygularımızdan güç alır biz duygularımızın farkında olmazsak davranışlarımızda ona göre zayıf ve yersiz olur.
2. si ise geçmişte travma vari anıları temizlemeye yönelik.
bunları her gün düzenli yaparsan en geç 1-2 hafta içinde faydasını görürsün ama tabi kendini yeterli hissedene kadar yap.
 
transate ten falan baksaydn ama dur ben yardım etmek istiyorum çevireyim.

1-Arkadaşlarınla veya ailenle birlikteyken o ortama kendini ait hissetmediğin oluyor mu?

2-Başkalarına güvenmeme konusunda kendinle gurur duyuyor musun?

3-Yardım almak için soru sorarken zorlanıyor musun?

4-Arkadaşların veya ailen senin "soğuk-mesafeli" olduğun hakkında şikayet ediyor mu?

5-Aslında potansiyelim çok yüksek ama kullanamıyorum diyormusun?

6-Sık sık yalnız kalmak istiyor musun?

7- İçten içe numaracı hilebaz biri oduğunu düşünüyo musun?

8-Sosyal ortamlarda rahatsız hissetmeye meyilli misin?

9-Sıksık kendine kızıp, kendin hakkında hayal kırıklığına uğramış oluyormusun?

10-Başkalarını eleştirdiğinden daha şiddetli kendini eleştiriyor musun?

11-Kendini sık sık başkalarıyla kıyaslayıp sık sık kendni yetersiz bulduğun oluyor mu?

12-Hayvanları sevmeyi insanları sevmekten daha kolay buluyor musun?

13-Ne hissettiğini bilmek konusunda zorluk çekiyor musun?

14-Güçlü ve zayıf yönlerini tanımada zorluk çekiyor musun?

15-Bunu çeviremedim :)

16-İnzivaya çekilip hiç kimseyle iletişim kurmadan kolayca yaşayabileceğini düşünüyor musun?

17-Sakinleşmek kafandaki endişeleri atmak konusunda sıkıntıların var m?

18-Seni anda yaşamaktan alıkoyan birşeyler varmış gibi hissediyor musun?

19-Bazen içinde boşluk hissediyor musun?

20-Kendinde yanlış bir şeyler olduğunu düşünüyor musun?

21-Kişisel disiplinle ilgili problemlerin var mı?

Bu soruların ne kadarına evet dersen o kadar etkilenmişsin demektir duygusal ihmalden.

Benimde uygulayıp sorunlarımı çözen çalışmaları yazıyorum.

1) Gün içerisinde neye karşı ne tepki verdiğini incele eğer birşey canını sıktığında otur ve o duyguya yoğunlaş ne hissettiğini kelimelerle anlatmaya çalış. şu soruları sor neden bunu hissediyorum ne oldu da hissediyorum?

Herhangi bir şarkı aç dinle dinlerken ne hissettiğini açıklamaya çlaış aynı şekilde kelimelerle(kızgınlık ama biraz kıskançlıkta var, biraz şu var şuda var gibi gibi)
Hissettiğin duygunun vücudundaki fiziksel tepkilerini fak et (karnında yanma hissedersin, tüylerin diken diken olur vs)
hissettiğin duyguları açıklamakta zorlanırsan toyuyuk: duygu listesi şuradan duygulara bakabilirsin.

2)geçmişte seni üzen herhangi bir olayı kağıda veya bilgisayara yaz seni rahatsız eden o hissi iyice yaşa ondan kaçma ona odaklan sanki şimdi yaşıyormuş gibi yaz ta ki seni rahatsız eden hisler kalmayıncaya kadar sonra şimdiki halinle o anıya gir ve o anıdaki seni kucakla ona güvende olduğunu anne babasının onu çok sevidiğini söyle ona sevgi ilgi göster böyle yaptıkça o his kendiliğinden azalıyor ve o anı artık sana rahatsızlık vermiyor ve tabi bu anının senin üstündeki olumsuz etkileri de kayboluyor.


1. yöntem duygusal zekayı geliştirmeye yönelik duygusal ihmal ortamında yetişmiş kişilerde bu düşük olur böyle olunca nerede nasıl tepki vereceğini bilmezsin çünkü tepkilerimiz hareketlerimiz duygularımızdan güç alır biz duygularımızın farkında olmazsak davranışlarımızda ona göre zayıf ve yersiz olur.
2. si ise geçmişte travmavari anıları temizlemeye yönelik.
bunları her gün düzenli yaparsan en geç 1-2 hafta içinde faydasını görürsün ama tabi kendini yeterli hissedene kadar yap.
 
Ve evet
Arkadaşım gitti. Her şeyin sonu varmış işte. Ama sonlar bana iyi gelmiyor. İçimi acıtıyor. Ben her sonda üzüldüm, ağladım. Yalnız kalma hissini de öğrenmiş oldum. Artık kaybedecek bir şeyim kalmadı. Ya daha özgüvenli olacağım bundan sonra ya da daha ezik. İki yol var önümde. Hayatta hiçbir şey dört dörtlük olmuyormuş. Hep bir şeyler eksik oluyor işte. Canımı acıtıyor. Okulun merdivenlerinden son kez birlikte inerken işte dedim demek SONLAR ELVEDALAR böyle oluyormuş.

Bunlar da geçecek mi? Daha kimleri kaybedeceğim? Daha ne kadar dibe batabilirim? Daha ne kadar yalnız kalabilirim? Toparlanmam gerek. Hayatımı kendi ellerimle çöpe attım. Böyle devam etsin istemiyorum. Herkese kafa tutmak istiyorum, cesur olmak istiyorum, kafama koyduğum her şeyi yapmak istiyorum...
 
Kendine sık sık yeni teşhisler koymak yanlış birşey.
 
Neyi doğru yaptığımı bir bilebilsem. Bir gün 1 adım ilerliyorsam ertesi gün yine 1 adım geriliyorum. Ama hikayeleme tekniğinden mi yoksa içimdekileri dışa dökmekten mi oldu bilinmez; annem bana çok iyi davranıyor. Onun beni sevdiğini hissedebiliyorum artık. Bu tekniği sınıfta özgüvensiz olmam, kimseyle arkadaşlık kuramamam, insanlarla iletişime geçememem, yalnız kaldığım için kimsenin beni önemsememesi konularında yapmayı düşünüyorum. Nasıl olsa artık bi arkadaşım yok. Derste ve teneffüste bol bol vaktim oluyor. Bu arada hikayeleme yaparım: Robi arkadaşları tarafından çok seviliyor, sosyal bir ortama girdiğinde hemen muhabbete geçebiliyor. O çünkü kendine güvenen bir kız. Gittiği her yerde bunu belli ediyor. Örneğin sınıfta her soruya cevap veriyor. Her konuda fikir belirtiyor...

şeklinde hikayeler yazıyorum. İnşallah bu kez kurtuluşum olur.
 
Gelişim doğrusal olmaz 2 ileri 1 geri yaparsın önemli olan uzun vadedeki değişimler.
Bende kendi kendime teşhisler koyardım sık sık.
Ama şunu fark ettim ki problem çocukluktan gelen bir şey, yetiştirilme şeklimiz.

Sık sık kendine teşhis koymamanı ve kişisel farkındalık konusuna göz atmanı tavsiye ederim.
Kendine şu soruları sor;
Yeteneklerim neler? Ne yapmayı severim(yüzme, dans, müzik dinleme, top oynama vs)? Kendimi nasıl görüyorum? Başkları beni nasıl görüyor? Başkalarının hangi davranışları beni mutlu eder, sinirlendirir, üzer ve neden bana o duyguları hissettirir?
Bugün ki davranışlarımdan ne öğrenebilirim?

Bu sorular kişisel farkındalığını artırır.

Hikayeleme konusundada şu blogta bir örnek verilmiş ben buna göre yaptım faydasını gördüm hikaye yaparken önemli olan gerçekten yaşamış gibi yazmak, herhangi bir konu belirlenir ve onu yazarsın.
Geçmiş kötü anıları değiştirmede kendimden bir örnek
 
Bu sorulara cevaplarken kısa tutmamaya çalış içinden ne geliyorsa onu yaz, birde psikoloğa gitmeni öneririm.
 
Ölmek istiyorum. Şu an ağlamaktan gözümde yaş kalmadı. Ne para var ne huzur var ne arkadaş ne sevgili ne sevgi ne anne sevgisi baba sevgisi. Ne özgüven. Ne ayağa kalkma gücü. Sabretme gücü vardı o da mecburiyetten. Nefes almakta gerçekten güçlük çekiyorum... yalnızım mutsuzum sevilmiyorum ölsem ağlayanım olmaz dahası var mı? Üzerime tişört alırken bile düşünüyorum parayı harcamasam mı acaba diye. Evden hatta odamdan dışarı çıktığı yok. Bi okula gidiyorum okulda öğretmenlerin gözünde bitiğim. Arkadaşım yok. Millet sevgilisiyle gülerken benim hiç sevgilim bile olmadı. Hadi onu boşverdim evde huzur istiyorum. Beni hiçbiyere sığdıramıyorlar. Sağlık desen elden gidiyor bu gidişle kanser mi olurum yoksa bu nefes darlığı astım mı yapar bilmiyorum. Hayatımda hiç tek başıma bi yerlere gidip arkadaşlarımla bile buluşmadım. Gezip eğlenmedim. Çünkü izin vermediler. Beni göz göre göre nilerek böyle yaptılar. Ya mutluluk değil biraz huzur istiyorum sadece. Artık verilecek teselli de kalmadı ki. Telkinleri dinleyince süperim yine dinliyorum ama insanın en çok değer verdiği kişiler bile üzdüğünde artık kimsem yok diyor bunu iliklerine kadar hissediyor. Ben hayatımı yaşayamadım. Yaşatmadılar. Umarım buna sebep olanlar hesabını bir gün verirler.
 
Kardeşim yakının sana uymayan insanlarla doluysa kendini çok sevmelisin ve güvenmelisin. Tek yol budur bence. Ben öyle yapmaya çalışıyorum. Sıkıntını hafifletebilir. Bir de anlayışsız insanları düşünme. Senle fikirleri ters düşmesi farklı bir şey anlayışsız,saygısız olması ayrı. Sana ters etki yapıyor olabilir bu. Yani onlar o kadar anlayışsız sen zıtsın onlara gibi.
 
Hemen bir psikiyatristen sıra al mhrs den yapabilirisn veya 182 no lu numaradanda. Psikiyatrsit seni bir psikoloğa yölendirir yönlendirmezse de rica edersin gönderir.

Kendini kabul edip sevmelisin, senin varlığın başkalarından aşağı veya üstün değil bunu kavramalısın.
Böyle düşünmenin bunları yaşamanın sebebi çocukluğun başka hiç bir şey değil. Ve aldığın yanlış kalıpları değiştirebilirsin.
Psikolog sana çok yardımcı olacaktır bunlarda.
 
Cevap yazmak için giriş yap yada kayıt ol.
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst