sosyal fobi ye elveda.

[Belgin ∞]

Geçen sene bu zamanlar mıydı bilemiyorum ( haziran falan da olabilir, galiba öyleydi) doktor bana ülser olduğumu söyledi. Guatr testimi yaptırmaya gitmiştim. 6 yıldır guatr rahatsızıy-dım. İlaçlar midemi haşamat ettiği için farkında olmadan ülser başlangıcı dedi doktor. Başka ilaçlar verdi yolladı beni. Hem sevinci hem üzüntüyü bir arada yaşadım. Çünkü ömür boyu ilaç tedavisi göreceğim guatr ımdan eser yoktu, doktorun şaşkın bakışları içinde tahlilleri inceledik beraber. Ardından diğer ülser testlerim, bir dolu yasak, bir poşet ilaç döndüm geldim eve.

Ben sağlığıma çok düşkünümdür. Sağlığımın iyi olmadığı zamanları pek kabullenemem. Hele hele yasakları hiç sevmem. Yaradan kusursuz, yasaksız yaratmış ben neden kendimi mahkum edeyim ki?

Şimdi bu zamana gelirsek eğer benim ülserin sadece hatırası kaldı Böyle anlatıp duruyorum, bir zamanlar.... diye. y789

Yaşamımız yeniliklerle dolu Nevresim'cim. Özellikle yaşadığımız bu yıllar her gün yepyeni yeniliklere gebe. Ama insan bazen bu yenilikleri, bu değişimleri (olumlu dahi olsa) kabullenemiyor. Geçmişinde öyle çok inanmış ki o haliyle yaşayacağına insanoğlu bir değişim görmeye görsün. Hemen vücut eror vermeye başlıyor. Diyor ki hop dur bakalım, tehlike var, bir değişim var hayatında, ben buna hazır değilim. Sonra sağlık bozulmaya başlıyor. Yahu ne demek tehlike var, bu hayat benim, bu yaşam bana ait. Yaptığım ve yapacağım her şeyin sorumluluğunu kendi ellerime alıyorum. Sensin bana ait olan, ben sana ait değilim, ben seni yönetirim, sen beni değil.

Şimdi gelelim işin özüne:
Reflü: Yoğun korku. Yenilikten korkma. Yeniyi kabullenme zorluğu!!!

Sosyal fobin artık seni rahatsız etmemeye, hatta hayatından gitmeye başlayınca yepyeni mis gibi bir hayata başladın. Ama geçmiş yaşam düşünce kalıplarına bakarsak eğer derinlerde şu mesaj var olabilir ' Ben bu rahatsızlıktan hiç kurtulamayacak mıyım?' Verdiğin mesaj, bilinçsiz olarak belki ' Ben bu rahatsızlıktan kurtulmak istemiyorum!!!' Çünkü korkularım var, çünkü hazır değilim, çünkü tek başıma başaramam vs vs. Nedenleri sen değil bilinçaltın oluşturur, onlar da senin gerçeğin olur canım.

Şimdiki hayatına bakalım: ' tam mutlu oldum, sosyal fobi beni artık üzmüyor diyordum ki...' YENİLİK. Ama senin önceden oluşturulmuş bir düşünce kalıbın var yukarıdaki gibi veya benzeri. Şimdi senin böyle korkuların olunca, uzun zamandır da bir rahatsızlıktan yeni oluşturmaya çalıştığın düşünce kalıplarıyla, telkinlerle, başka tekniklerle kurtulmaya başlayınca ihtarı aldın. Dur bakalım, ben hazır değilim dedi vücudun sana.

Umutsuzluğa kapılıp yeni rahatsızlıkları mı çağıracaksın kendine, yoksa mücadele mi edeceksin?

Mücadeleyi seçiyorsan eğer al sana reflü için oluşturacağın yeni düşünce kalıbın: Yaşam benimle barış içinde, Yaşamın her anında söz konusu olabilecek her yeniliği kolayca benimsiyorum, Her şey yolunda.

Sana geçmiş olsun demiyorum, çünkü eğer mücadeleyi seçtiysen geçti bile

Hepimize sağlık dolu günler.

Sevgilerimle.

 

[nevresim]

redflowers gerçekten mükemmel yorum yapmışsın yine ağlama moduna geçtim yazın gerçekten beni çok etkiledi.çok güzel yaklaşmışsın.bu açıdan bakamıyodum ben.hakikaten kendime güvenim yeniden geldi.sf ye karşı mücadele yöntemleri geliştirdim baya,ama hastalığa karşı biyöntemim yoktu senden öğrenmiş oldum.
çok çok teşekkür ediyorum ilgin alakan ve yorumların için.
beni yine mutlu ettin

 

[nevresim]

nevresim Allah sağlık versin çok geçmiş olsun inşallah çok yakında sağlığına kavuşursun.

iyi dilekleriniz için çok teşekkür ederim ilginiz gerçekten beni mutlu ediyo
çok teşekkürler.

 

[nevresim]

herşey iyi güzel gidiyo düzelmeye başlıyo bişeyler derken sağlığımın böozülması benim ruhsal olarak çökmemede neden oldu,ta ki redflowers ın yaptığı açıklamara kadar.artık böyle düşünmüyorum.kendimi üzerek acındırırak hiçbiyere varamam varsamda kötü yerlere varırımdiyebiliyorum artık.yine mutluyum mutlu hissediyorum kendimi.iyi olacak herşey.hala pozitif konuşuyorum+düşünüyorum bu bana yeter

 

[nevresim]

önceden rahat olduğum anlar yok gibiyken,şimdi tersine heyecanlandığım utandığım anlar az.degiştim ben.tamamen bitiricem inşallah

 

[nevresim]

ımm arada takıntılarım oluyo ama genelde iyiyim.bugünlere geleceğime inanmazdım. arada sırada kızarmaktan korkmasam daha da iyi olucam.tamamen iyi olmak istiyorum.~ben tamamen rahat biri olmayı seçiyorum~

 

[nevresim]

sadece içimde kendime söyleyebildiğim seyleri burda da paylaşmak istiyorum(bunu yapabildiğim içinde bu siteye-deki kişilere çok teşekkür ediyorum).çünkü içimle konuşarak kemiryorum artık kendimi rahatlatıyımbana ,söylediğim şeyin karşıtı bi savunma geldiği zaman,panik olup da cvb veremediğim için kendime+ karşıdaki kişiye içimden çok kızardım hatta küfürler ederdim içimden.buda tabi kimi yıpratır beni.bu azaldı.ama dün yine oldu kızdım biraz kendime sonra kızdığıma kızdım.ama şiddetli değil.gerçi hala aklımda o konuşma.takılıp kalmamalıyım böyle şeylere(!).halbuki bana söylenen çok kötü bişey değil hafif alaycı söylenmiş olabilir ama,ben paniklemesem(bi de kızarmaktan korktum) çok güzel cvb verip tadında bırakabilirdim konuşmayı,herkese gelebilecek bi konuşmaydı marifet cvbını vermekte.ama yine de gerçekten eskisine göre iyiyim daha mutlu ve umutluyum bu da güzel.bi de şu kızarma korkusu olmasa çok güzel olacak herşeyeskisi kadar çok değil zaten ama tamamen bitsin istiyorum.umudu yitirmemek gerek,mutlu aydınlık günler beni bekliyo

 

[farkvar]

kızarma korkunu yenmen için kabul etmen gerek çok zor gelebılır ama eğer aynada bakarak sınırlenırsen hep kızarırsın ve kalıcı da bır kızarıklığa zihninde takıntılı düşünce şeklinde kalır nerden bılıyorsun bende oyle oldu halada var o düşünce şimdi napıyoruz kendimiz sevicez kabul edicez olumlamalar yapıcaz yatarken kalkıtığımızda farklar hayatında yansıyacaktır benim yaptığımolumlamalar
kendımı iyi hissediyorum
fiziksel olarak ii hissediyorum
duygusal olark ii hissediyorum (hayatımızı şekillendiren duygular acı suçluluk serbest bırakmak gerek zaten suçluluk telkını bunun için neyse)
zihinsel olarak ii hissediyorum
sahip olduğum herşeyin değerini bılıyorum
geçmişte sahıp olduğum herşeyin değerini bılıyorum
gelecekte sahip olacağım herşeyin değerini bıleceğim
bugun sahip oldğum herşeyin değerini bılıyorum

değersizlik kızartıyor yüzümüzü aynaya bakalım kendımızı sevelım bak o zaman seversın sevilirsin ... kusura bakmayın dağınık yazdım

 

[nevresim]

zaten bu problemin sebebi çocukluğumuzdan beri önemsenmemek,değer görmemek diye düşünüyorum bende.
kendimnizi sevemeye gelince evet eskiye göre kendimi daha çok seviyorum ama tam yeterli deil zaman gerekiyo daha sanırım.

 

[farkvar]

kendimi tümüyle olduğum gibi kabul ediyorum ve seviyorum uyumdan önce kendımize yapacağımız olumlamalar uykumuzda bilinç altımızda faliyet gösterecektir sabah kalktığındada tekrar et alışkanlık halıne getir aklından her olumsuz cümle geçtiğindede

 

[nevresim]

hala kızarma korkusu var:Sbunuda yendim mi tamamdır.bu korkunun kalmamasını istiyorum.
ve hala eskisine göre daha mutluyum diyebildiğim için mutluyum.kızarma korkusu da olmasa...

 

[gülpor]

hala kızarma korkusu var:Sbunuda yendim mi tamamdır.bu korkunun kalmamasını istiyorum.
ve hala eskisine göre daha mutluyum diyebildiğim için mutluyum.kızarma korkusu da olmasa...

Nevresim kardeş slm,ben şuan 33 yaşındayımy789,geçmişe baktığımda ,tahminen diyebilirimki 28 yaşına kadar sosyal fobili yaşamışım,farkında bile değilimy789,lise dönemlerini yazmıyorum bile ,misafir geldiğinde kızarmak utananadamne kelime,oturma odasına bile gidemezdim,hatta birisinin yüzüne bakarken ne söyleyeceğimi şaşırır,eciş vede bücüş kalırdımsevincli,diyeceksinki hayatında ne değişti,nasıl düzeldinwink77,nasılmı4897 aslında benim bu ruh halimin sosyal fobi olduğunu bile bilmiyodum,cidden bilmiyodum,belkide bu ruh halime duygu yoğunluğu yüklemediğim için onca yıl pısırık pısırıksevinclidolaştımsmileydance,durumunu fazla duygu yoğunluğu katma ve ...telkinleri zaten dinliyosundur kardeşimmusic45rahat ol,olsun kızarıyosamda kızarıyordurum degirlhaha,aslında bizim sandığımız gibi insanlar başkalarının kızarmalarıyla yada saçmalıkları ile değil, emin ol kendileriyle ilgilisevinclibizde şuan kendimizi düzeltmeye çalışmıyomuyuz?umarım senin için dikkate değer şeyler yazmışımdır,sevgiyle kal kardeşsmil56

 

[nevresim]

gülpor yorumun için gerçekten çok teşekkür ederim.sosyal fobinin kişiye çocukluktan beri değersiz olduğunu hissettirmekten kaynaklandığını düşünen biri olarak,beni ciddiye alıp cevap vermeniz beni çok mutlu ediyo.sizin yorumunuzu okuyalı epeyi oldu ama cvb yazamadım aksiliklerden zamansızlıktan,şimd i zamanım var ve cvb yazmak istiyorum.
bende sizin gibi sosyal fobili olduğumu geçen seneye kadar bilmiyodum.meğer çocukluğumdan beri böyleymişimsadece bende olan şeyler olduğunu düşünürdüm bu çekingenliğin hatta hiçbişeyin nedenini bilmiyodum ya anlam veremeyidum hiçbişeye ama düzelme varmıydı derseniz , ara ara geçiyodu ama hayatımın nerdeyse hepsi böyle geçti , çok az zamanlar geçiyodu çekingenliğim,ama dediğim gibi bende senin gibi bilmiyodum,hatta anlamıyodum, adını koyamıyodum.ama ne kadar ileri boyutta olduğunu anlatamam misafir olayı bende de vardı tabiki.bi de üstüne bana kızardın diyolardı ailemdekiler daha kötü oluyodum ailemin yanında bile.
interneti karıştırırken öğrendim geçen sene.meğer sf den ileri gelirmiş,sonra hep araştırdım nasıl kurtulunur bundan tamamen, nası atabilirim yakamdan bu illeti diye,hemen öyle kolay olmadığını ve aslında bu rahatsızlıktan o kadar da çok kişinin muzdarip olduğunu da anladım.araştırmaya devm ettimdaha detaylı eylül aylarında araştırmaya başladım.inanmak gerektiği söyleniyodu.bi de pozitif düşünce üzerine bi iki kitap okudum , internetten yazılar okudum,evet dedim ben değişebilirim,(şimdi yine gözümden yaşlar geliyo,bu günleri hayal bile edemiyodum çünkü.)telkinleri de dinlemeye başladım ekim ayı gibi,yaklaşık 5 ay kadar dinledim sürekli olarak.sonra cihaz problemimden dolayı ara verdim,hala dinlemiyorum,ara verince sanki etkileri hissetmeye başladım.şimdi yine cihaz edinip dinlemeye başlıycam fırsat bulursam(çünkü hala tam bitmedi tamamen bitmesini istiyorum )bi de öğretmenliğe başladım o da birazda olsa katkı yapmıştır.hergün dışarı çıkıyorum en azından.vel hasıl kelam bu halime çok şükür ediyorum bu günleri mumla arıyodum.şimdi ise yaşıyorum rüya gibi.şimdi ise tamamen rahat sakin relax biri olacağım günü bekliyorum.sizin adınızada çok sevindim bende tamamen iyi olcam inşallah.

 

[nevresim]

bu site de olmasa içimde konuştuğum şeyler hep içimde kalacak.
benimle dalga geçtiklerinde bilerek üstüme geldiklerinde (annem de dahil) söylenenleri rahat karşılasam bir daha söylemeyeceklerini biliyorum ama yine panik oluyorum biraz o yüzden daha üzerine gidiyolar muhabbetin,bunu aşmak istiyorum,gerçekten çok istiyorum,moralim biraz bozuk şu anda açıkcası,bazen gücümü tüketiyo bu rahatsızlık, şimdide o anlardan birindeyim.havasız bi odadaymışım gibi nefesim daralıyo.niye böyleyim diye.
böyle kısa süreli moral bozukluklarım oluyo bi daha ki buraya gelişimde bunları atlatmışta olabilirim.ama ara ara da olsa beni rahatsız ediyo bu haller.

 

[ebru_li]

İnşallah atlatırsın nevresim bu günleri, sağlıklı mutlu günler dilerim.

 

[Belgin ∞]

Nevresim' cim sen sonsuz bir güçsün biliyor musun bunu?

Kalk bak aynaya bana inanmıyorsan eğer, ellerine bak, parmaklarının kıvrımlarına, avuç içi çizgilerine, kaşlarının şekline, burun yapına, dudaklarına hadi kalk bak ve aynada içine işleyene kadar BEN SONSUZ BİR GÜCÜM de.

Yürümeyi sen öğrendin, konuşmayı, kelimeleri doğru şekilde kullanmayı, yazmayı, yüzmeyi belki, bisıklete binmeyi, çorbanın çatalla yenmiyor olduğunu... Bunları ve daha fazlasını öğrenecek ve yapacak kadar güçlüsün sen, mutlu olmayı çok hakedecek kadar iyi kalpli.

Kalk canım benim, kalk ve hayatına sahip çık. Kim ne söylüyor sanane, neden kişisel algılıyorsun, sen seni bilmiyor musun ki birilerinin senin hakkında söyleyeceklerine ya da yapacak yorumlarına ihtiyacın var? Sen seni bilmiyorsan eğer neden şimdiden başlamıyorsun bilmek için çalışmaya? SEN SONSUZ BİR GÜÇSÜN NEVRESİM, ben bunu görebiliyorum, aynada kendine baksan eminim bunu sende göreceksin.

Hadi daha fazla geç kalma artık, hayat mükemmel sürprizlerini yaşatmak için senin adım atmanı bekliyor, ben de mutlu haberlerini kiss3

 

[nevresim]

yorumlarınıziçin gerçekten çok tşk ederim.hep dediğim gibi eskisine göre çok iyiyim,arada sırada utangaçlığım lunca bile beni inanlmaz rahatsz ediyo.bunlarında olmasını istemiyorum şu anda iyiyim.hep iyi olmak istiyorum.insanların içinde çok rahat konuşan,hiç utangaç olmayan insanlara o kadar özeniyorum,onlar gibi olmak istiyorum ki anlatamam.hatta toplum içinde şarkı söyleyen insanlar filan çok zor bişeyi başarıyolar mış gibi geliyo bana.ahh ahh onlar gibi olabilir miyim.
bunlar içimde konuştuğum,kimseye söyleyemediğim seyler olduğu için sadece buraya yazabiliyorum.içimi döküyorum yani.
sıkıyorum belki bu anlattıklarımla böyle bi sorunu olmayan için bunlar sıkıcı gelebilir.buna rağmen yazılarımı okuyup yorum yapanlar beni çok mutlu ediyo müteşekkirim.

 

[nevresim]

kendimde bayadır olan ve yine adını yeni koyduğum bi alışkanlığımı daha keşfettim;dışarıya ailemden bir iki kişiyle birlikte çıktığımda,bi arkadaşımı gördüğüm zaman(ailem yanımdayken) heyecanlanıyorum panik oluyorum.normalde okulda işte vs o arkadaşla daha rahat konuşabilirken,ailemden birileri yanımdayken daha panik oluyorum.hatta bi kaç sene önce aynen böyle karşılaştığmızda domates gibi oluyodum,karşımdaki de şaşırıyodu ,ailemdekilerde bi tuhaf oluyolardı,şimdi yine o domateslik kalmadı fazla(sf nin etkisinin azaldığı gibi),ama hafiften yine bi heyacan oluyo,enteresandır heralde bi bende mi olur bu bilmem.hatta geçen seneydi galiba bi arkadaşı görmüştüm annemleyken,yine kızardım biraz,annemde evde ablama dedi bak arkadaşının yanında kızardı o zaman daha da beter oldum.onun üstüne daha o kadar kızardığım olmadı zaten,ama dediğim gibi tam da bitmedi.

 

[serkans674]

kendimde bayadır olan ve yine adını yeni koyduğum bi alışkanlığımı daha keşfettim;dışarıya ailemden bir iki kişiyle birlikte çıktığımda,bi arkadaşımı gördüğüm zaman(ailem yanımdayken) heyecanlanıyorum panik oluyorum.normalde okulda işte vs o arkadaşla daha rahat konuşabilirken,ailemden birileri yanımdayken daha panik oluyorum.hatta bi kaç sene önce aynen böyle karşılaştığmızda domates gibi oluyodum,karşımdaki de şaşırıyodu ,ailemdekilerde bi tuhaf oluyolardı,şimdi yine o domateslik kalmadı fazla(sf nin etkisinin azaldığı gibi),ama hafiften yine bi heyacan oluyo,enteresandır heralde bi bende mi olur bu bilmem.hatta geçen seneydi galiba bi arkadaşı görmüştüm annemleyken,yine kızardım biraz,annemde evde ablama dedi bak arkadaşının yanında kızardı o zaman daha da beter oldum.onun üstüne daha o kadar kızardığım olmadı zaten,ama dediğim gibi tam da bitmedi.

Kardeşlik bendede sosyal fobi varmışy789(bende bir ay önce öğrendim tesadüfen)y789 gerçi benim kızarma filan dertlerim yok sanırım seninki kadar ileri derecede değil rahatsızlık, topluluk içine çıkmayı pek sewmiyorum , sıkılıyorum, terliyorum, gereksiz utangaçlığım filan tutuyo ama işin ilginç tarafı toplum içindede sevilen biriyimdir ve ne kadar istemesemde mutlaka bir topluluk içine girmek zorunda kalıyorum bende senin gibi değişmez yapım bu zannediyordum kabullenmiştim geçen ay öğrendim yapım bu değil rahatsızlıkmış şimdi savaşıyorum ve sorunlarımın nedenini bilmek bile beni rahatlatıyor direnç göstermemi sağlıyor.
Yani sosyal fobi yaygın bi rahatsızlık yalnız değilsin, herşey gönlünce olsun direnmeye dewam etderty

 

[nevresim]

Kardeşlik bendede sosyal fobi varmışy789(bende bir ay önce öğrendim tesadüfen)y789 gerçi benim kızarma filan dertlerim yok sanırım seninki kadar ileri derecede değil rahatsızlık, topluluk içine çıkmayı pek sewmiyorum , sıkılıyorum, terliyorum, gereksiz utangaçlığım filan tutuyo ama işin ilginç tarafı toplum içindede sevilen biriyimdir ve ne kadar istemesemde mutlaka bir topluluk içine girmek zorunda kalıyorum bende senin gibi değişmez yapım bu zannediyordum kabullenmiştim geçen ay öğrendim yapım bu değil rahatsızlıkmış şimdi savaşıyorum ve sorunlarımın nedenini bilmek bile beni rahatlatıyor direnç göstermemi sağlıyor.
Yani sosyal fobi yaygın bi rahatsızlık yalnız değilsin, herşey gönlünce olsun direnmeye dewam etderty

bencede bunu bilip mücadele etmek kesinlikle faydalı,öyle yaşayıp gidiyodum ben en azından bi dur diyebilicek cesaretim var artık.bi de bunları içimizde tutmak da zor ben burda anlatınca bu duyguları serbest bırakmış gibi hissediyorum kendimi(hem de kaç senelerdir içimi kemiren duygular)bu da bi rahatlama yöntemi bence.
bi de benimle aynı rahatsızlığı yaşayan kişilerle (bu site sayesinde)görüşmekte etkili diye düşünüyorum.
iyi dileklerin için gerçekten çok tşk ederim.aynen seninde herşey gönlünce olsun