- Katılım
- 9 Ocak 2010
- Mesajlar
- 10
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Bu yazı tamamen kişisel deneyimlere dayanarak yazılmıştır başta bunu belitmeliyim.
Geçen yılın bahar aylarında yaklaşık 15 kg kadar kilo sorunum vardı.Fakat iştahım çok fazlaydı.Hele ki abur cubur benim için hayatın vazgeçilmezleri arasında..
Ardından bi karar aldım bu kilo beni mutsuz ediyor,insanları benden uzaklaştırıyordu.
Hemen hemen tüm diyet sitelerine girdim,öneriler aldım,yiyecek kalorini okudum.
Ve şöyle bi şeye başladım.
Bir kilo verebilmek için 8.000 kalori harcamak gerekiyordu,normal bir insan günde 1200 kalori almalıydı.
Her neyse bütün bu genel bilgileri öğrendikten sonra şöyle bir şey yaptım.
O an canım ne istiyorsa onu yiyordum.
Genellikle tatlılar yemek sonrasında yenir.Bu da fazladan kalori demek.
Ben durumu tam tersine çevirdim yiyeceğim her neyse çikolata,bir dilim pasta ya da nutella...vs. Bunları ana öğünden önce yiyordum.İnsan sevdiği bir şeyi yaptığında daha kalıcı bir doyum hissine ulaşıyor onu farkettim.
Örnek vermek gerekirse diyelim ki ıspanak yemeğini sevmiyorsunuz.Fakat çok açsınız ve de yediniz.Yedikten sonra kendimizi gene aç hisseder ve yeni arayışlara yöneliriz.
Ben de bu şekilde istediğim bir şeyi yedikten sonra-abartmayarak- doyuyordum.
Daha sonra öğrendiğime göre insanlarda enerji kullanımı karbonhidratlar(şeker)-yağlar-proteinler şeklinde ilerliyormuş.
Yani benim yediğim şeker direkt olarak enerjiye çevriliyor,yağlı bir şey yemediğim için de yağ kaybı yaşanıyordu.
Kendimi çok aç hissettiğim zamanlarda bir fincan sade kahve içiyordum.Kafein;güçlü bir etkiye sahip olduğundan uygun dozda alındığında metabolizmayı hızlandırıyor.
Su kaybı yaşamamak içinse günde en az 1 lt. su tükettim.
İlk başlarda yaptıklarıma ben de inanamıyordum.İnsanlar yediklerime bakınca onu yiyerek nasıl zayıflıyorsun diyerek hayrete düşüyordu.
İlk iki haftada 4,5 olmak üzere yaklaşık 2 ayda 15 kilo verdim.
Bu süre içerisinde günlük rutin dışında -gezmek,alışveriş,merdiven çıkmak..- hiçbir egzersiz yapmadım.
Bunları belki benim durumumda olan biri vardır diye yazıyorum.
Yemekten mutlu olduğunuz şeylere öncelik tanıyın.
Ve de çevrenize ''hayır! '' demesini bilin.
Sevgilerle ^-^
Geçen yılın bahar aylarında yaklaşık 15 kg kadar kilo sorunum vardı.Fakat iştahım çok fazlaydı.Hele ki abur cubur benim için hayatın vazgeçilmezleri arasında..
Ardından bi karar aldım bu kilo beni mutsuz ediyor,insanları benden uzaklaştırıyordu.
Hemen hemen tüm diyet sitelerine girdim,öneriler aldım,yiyecek kalorini okudum.
Ve şöyle bi şeye başladım.
Bir kilo verebilmek için 8.000 kalori harcamak gerekiyordu,normal bir insan günde 1200 kalori almalıydı.
Her neyse bütün bu genel bilgileri öğrendikten sonra şöyle bir şey yaptım.
O an canım ne istiyorsa onu yiyordum.
Genellikle tatlılar yemek sonrasında yenir.Bu da fazladan kalori demek.
Ben durumu tam tersine çevirdim yiyeceğim her neyse çikolata,bir dilim pasta ya da nutella...vs. Bunları ana öğünden önce yiyordum.İnsan sevdiği bir şeyi yaptığında daha kalıcı bir doyum hissine ulaşıyor onu farkettim.
Örnek vermek gerekirse diyelim ki ıspanak yemeğini sevmiyorsunuz.Fakat çok açsınız ve de yediniz.Yedikten sonra kendimizi gene aç hisseder ve yeni arayışlara yöneliriz.
Ben de bu şekilde istediğim bir şeyi yedikten sonra-abartmayarak- doyuyordum.
Daha sonra öğrendiğime göre insanlarda enerji kullanımı karbonhidratlar(şeker)-yağlar-proteinler şeklinde ilerliyormuş.
Yani benim yediğim şeker direkt olarak enerjiye çevriliyor,yağlı bir şey yemediğim için de yağ kaybı yaşanıyordu.
Kendimi çok aç hissettiğim zamanlarda bir fincan sade kahve içiyordum.Kafein;güçlü bir etkiye sahip olduğundan uygun dozda alındığında metabolizmayı hızlandırıyor.
Su kaybı yaşamamak içinse günde en az 1 lt. su tükettim.
İlk başlarda yaptıklarıma ben de inanamıyordum.İnsanlar yediklerime bakınca onu yiyerek nasıl zayıflıyorsun diyerek hayrete düşüyordu.
İlk iki haftada 4,5 olmak üzere yaklaşık 2 ayda 15 kilo verdim.
Bu süre içerisinde günlük rutin dışında -gezmek,alışveriş,merdiven çıkmak..- hiçbir egzersiz yapmadım.
Bunları belki benim durumumda olan biri vardır diye yazıyorum.
Yemekten mutlu olduğunuz şeylere öncelik tanıyın.
Ve de çevrenize ''hayır! '' demesini bilin.
Sevgilerle ^-^
ilgimi çekti 
her akşam olduğu gibi bu akşam da saat 7de spora devam.
