- Katılım
- 27 Aralık 2008
- Mesajlar
- 432,578
- Reaksiyon puanı
- 0
- Puanları
- 0
Teknolojik yeniliklerin ve buluşların savaşı ve savaş aracılığıyla toplumu nasıl değiştirdiği hep dikkatimi çekmiştir. Bu konu hakkında neler düşünüyorsunuz?
Ben bir örnek olarak üzenginin bulunmasından söz etmek istiyorum.
Üzengiden önce atlar savaş meydanlarında ancak hafif süvari olarak kullanılabiliyordu. Romanın atlı askerler yerine piyade birlikleri olan lejyonlara dayanmasının da nedeni bu. Türkler gibi Orta Asyalı göçerler ise atları atlı okçular olarak kullanıyordu. Alparslan'ın Malazgirt'teki zaferi sürekli vur-kaç akınları yapan ve dört nal giden atlardan geriye dönüp isabetli atışlar yapan atlı okçulara bağlıdır.
Üzenginin bulunması ile ( 11. yy sonrası diye hatırlıyorum) atlılar eğer üzerinde rahatça ve güçlü bir biçimde durma olanağına sahip oldular. Böylece ağır zırhlar kuşanabildiler. Ve en önemlisi şövalye turnuvalarında gördüğümüz uzun sırıkları olan Ağır Süvari birlikleri ortaya çıktı. Şövalyeler üzengi sayesinde ata sıkıca tutunarak atın gücünü ve ağırlığını uzun sırıkların ucuna taşıyabiliyordu. Bu durumda savunmadaki piyade birliklerinin karşı koyması oldukça zordu. (İsviçre'nin paralı askerlerini saymazsak) Zırh sayesinde oklardan ve diğer silahlardan ölümcül yaralar almadan sıyrılabiliyorlardı.
Şövalyeler savaş meydanlarında onlarca piyadeye bedeldi.(özellikle bu piyadeler hafif silahlı köylü birliklerse) O dönemde çok değerli olan zırha ve ata sahip olabilenler savaş meydanlarındaki hünerlerini beylere(lordlara) sundular. Savaşma yükümlülüğü karşısında beyden çeşitli ekonomik ve toplumsal haklar aldılar. Beyler daha büyük düklere, dükler krallara hizmetlerini sundular ve böylece feodal sistemin önemli bir parçası oluştu. Dahası bugünün anayasası aslında feodal sistemin hizmet sunma ilişkisine dayanmaktaydır.
Ben bir örnek olarak üzenginin bulunmasından söz etmek istiyorum.
Üzengiden önce atlar savaş meydanlarında ancak hafif süvari olarak kullanılabiliyordu. Romanın atlı askerler yerine piyade birlikleri olan lejyonlara dayanmasının da nedeni bu. Türkler gibi Orta Asyalı göçerler ise atları atlı okçular olarak kullanıyordu. Alparslan'ın Malazgirt'teki zaferi sürekli vur-kaç akınları yapan ve dört nal giden atlardan geriye dönüp isabetli atışlar yapan atlı okçulara bağlıdır.
Üzenginin bulunması ile ( 11. yy sonrası diye hatırlıyorum) atlılar eğer üzerinde rahatça ve güçlü bir biçimde durma olanağına sahip oldular. Böylece ağır zırhlar kuşanabildiler. Ve en önemlisi şövalye turnuvalarında gördüğümüz uzun sırıkları olan Ağır Süvari birlikleri ortaya çıktı. Şövalyeler üzengi sayesinde ata sıkıca tutunarak atın gücünü ve ağırlığını uzun sırıkların ucuna taşıyabiliyordu. Bu durumda savunmadaki piyade birliklerinin karşı koyması oldukça zordu. (İsviçre'nin paralı askerlerini saymazsak) Zırh sayesinde oklardan ve diğer silahlardan ölümcül yaralar almadan sıyrılabiliyorlardı.
Şövalyeler savaş meydanlarında onlarca piyadeye bedeldi.(özellikle bu piyadeler hafif silahlı köylü birliklerse) O dönemde çok değerli olan zırha ve ata sahip olabilenler savaş meydanlarındaki hünerlerini beylere(lordlara) sundular. Savaşma yükümlülüğü karşısında beyden çeşitli ekonomik ve toplumsal haklar aldılar. Beyler daha büyük düklere, dükler krallara hizmetlerini sundular ve böylece feodal sistemin önemli bir parçası oluştu. Dahası bugünün anayasası aslında feodal sistemin hizmet sunma ilişkisine dayanmaktaydır.