- Katılım
- 11 Nisan 2009
- Mesajlar
- 4,053
- Reaksiyon puanı
- 12
- Puanları
- 0
Zaman Yolcuları
Zaman yolculuğu, kulağa eksantrik geliyor.
Hepimiz izlemişizdir zamanda yolculuk filmlerini veya bu konuyla ilgili bir kitap mutlaka okumuşuzdur.
Hint felsefesinin ünlü ismi Shankara “insanlar yaşlanır ve ölür çünkü diğer insanların yaşlanıp öldüğünü görürler.” demiş.
1979 yılında Harvard Psikoloji Bölümü’nün yürüttüğü başarılı bir çalışma, Shankara’nın sözünü ispatlar nitelikte.
Yaşlanmanın geniş kabul gördüğü gibi, geri dönüşü olan bir süreç olup olmadığı test edilmiş.
Yaşlanma zihnin ürünü olabilir mi?
Bu olasılığı ölçmek için gazeteye ilan verip, yetmişbeş yaşında veya daha yaşlı kişilerin, 10 günlük bir tatile götürüleceği ilan edilmiş. Denekler toplanıp, dört hektarlık gözlerden uzak bir evde inzivaya çekilmişler.
Ancak, denekler yirmi yıl önceki yaşam tarzıyla karşılaşmışlar 1979 yılının dergileri yerine, 1959 senesinin dergileri verilmiş. Radyoda 20 yıl önceki müzikler çalmış. Evdeki her şey 20 yıl önceye göre programlanmış.
Ayrıca gruptan 1959 yılından bugünmüş gibi bahsedilmesi istenmiş. Kendilerini 1959 yılında bulmuş denekler.
Bu inziva döneminden önce ve sonrasında katılımcıların hepsinin yaşlanma belirtileri ölçülmüş. Grup üyelerinin yaşlılık belirtileri, 10 günlük periyot sonunda ciddi anlamda gerilemiş. Hatta hafıza ve el becerileri konusunda geliştikleri gözlenmiş…
Kendilerini 20 yıl öncesinde hissetmeleri ve o tarihte yaşadıklarını varsaymaları, deneklerde ciddi bir değişim yaratmış.
Kişilere yaşlı muamelesi yapılmadığı ve hayatlarının kontrolü ellerine verildiği zaman “gençleştikleri” fikri önem kazanıyor.
Bu denekleri kendi içlerinde geriye giderek, geçmişe geri dönen zaman yolcuları olarak kabul etmek mümkün mü?
Hint düşünürü Shankara’nın “insanlar yaşlanır ve ölür çünkü diğer insanların yaşlanıp öldüğünü görürler.” Fikri doğru olabilir mi sizce de?
10 sene, 20 sene öncesine gitmeye o tarihlerde yaşadığımızı hissetmeye ne dersiniz?
Denemeye değer diye düşünüyorum.
Hepinize gençlik ve mutluluk dolu bir yaşam diliyorum.
A.Nilgün Aktaş