Dün gece uyumaya calısırken su son bir kac ayda ne kadar degiştiğimi düsündüm... Bugüne kadar günlük tutmadım çünkü benim her günüm bir önceki günden farklı degildi. Evle iş arasında gidip gelen monoton bi hayat, 3 yıl once yaşadığım olay yüzünden enkaza dönmüş, cabaladıkca dahada dibe batan o yila takılı kalmıs ben..
Ben babasına fazla düskün biriyim onu üzmek hayatta isteyeceğim en son sey..bir aksam annemle konusurlarken Bizim kız evin nesesiydi acısı oldu dediğini duydum. Sadece kendime zarar vermediğimin degismem gerektiginin farkındaydım ama aldığım kararları bi türlü hayata geciremiyordum.
Aslında onları mutlu edicek sey benim evlenip yuva sahibi olmamdı birkac tane talibimde vardı hani
ama korkuyordum insan sevmedigi birisiyle evlenebilir mi? bunu arastırıyordum internette mantık evliliği, zamanla sevilebilirmi falan derken bi sekilde bu siteye ulastım.. Tesadüfmüydü yoksa bir güçmü karsılastırdı bizi bilemiyorum.. nerdeyse 2.5 ay olmus, zamanı tutamıyor insan ama sikayetcide degilim böyle hizli akıp gecmesinden.cok iyi anlasiyoruz artık
Üye olur olmaz telkinleri dinlemeye basladım. İse yarayıp yaramıycanı bilmiyordum baslarda inanmıyordumda ama bu kadar insan deneyimlemisse vardır bisey diyordum hep.. sabırsızlanıp sonuc alamadığımı düsündüğüm vazgeçtiğim zamanlar oldu.. Atakan bey, Shammanic, Sanemce, Disik82 yle konustum bu tarz dalgalanlamalar yasıycağımı vazgecmemem gerektigini soyleyip beni cesaretlendirdiler..
Simdi cok cok tesekkür ediyorum hepsine iyiki vazgeçmemisim
Suan hersey yolunda mutluyum, hayata daha bagliyim, Eski arkadaslarımla görüsmeye basladım tekrar, cocukluk arkadaslarımla bile ilkokul, ortaokul, hepsiyle görüsüyorum artık nasılda özlemisim hepsini..
Ve bu güne kadar niye yanımda degillerdi diye düsündüm.. Çünkü ben su 3 yil boyunca sadece benim ruh halimde olan insanlarla görüstüm.. Beni birtek onlar anlayabilir dedim, beni bogduklarının dahada dibe cektiklerinin farkına bile varmadım. Degismeye basladıkca kayboldular yada uzun bir süredir sivri dilli olduğumdan kendimi tutamadığımdan ben uzaklastırdım bilmiyorum ama iyikide gittiler.
Bu sitenin ve sizlerin bana kattığı cok sey var hepinizi cok seviyorum, bu siteyide iyiki varsınız....
Ben babasına fazla düskün biriyim onu üzmek hayatta isteyeceğim en son sey..bir aksam annemle konusurlarken Bizim kız evin nesesiydi acısı oldu dediğini duydum. Sadece kendime zarar vermediğimin degismem gerektiginin farkındaydım ama aldığım kararları bi türlü hayata geciremiyordum.
Aslında onları mutlu edicek sey benim evlenip yuva sahibi olmamdı birkac tane talibimde vardı hani
ama korkuyordum insan sevmedigi birisiyle evlenebilir mi? bunu arastırıyordum internette mantık evliliği, zamanla sevilebilirmi falan derken bi sekilde bu siteye ulastım.. Tesadüfmüydü yoksa bir güçmü karsılastırdı bizi bilemiyorum.. nerdeyse 2.5 ay olmus, zamanı tutamıyor insan ama sikayetcide degilim böyle hizli akıp gecmesinden.cok iyi anlasiyoruz artık Üye olur olmaz telkinleri dinlemeye basladım. İse yarayıp yaramıycanı bilmiyordum baslarda inanmıyordumda ama bu kadar insan deneyimlemisse vardır bisey diyordum hep.. sabırsızlanıp sonuc alamadığımı düsündüğüm vazgeçtiğim zamanlar oldu.. Atakan bey, Shammanic, Sanemce, Disik82 yle konustum bu tarz dalgalanlamalar yasıycağımı vazgecmemem gerektigini soyleyip beni cesaretlendirdiler..
Simdi cok cok tesekkür ediyorum hepsine iyiki vazgeçmemisim
Suan hersey yolunda mutluyum, hayata daha bagliyim, Eski arkadaslarımla görüsmeye basladım tekrar, cocukluk arkadaslarımla bile ilkokul, ortaokul, hepsiyle görüsüyorum artık nasılda özlemisim hepsini..
Ve bu güne kadar niye yanımda degillerdi diye düsündüm.. Çünkü ben su 3 yil boyunca sadece benim ruh halimde olan insanlarla görüstüm.. Beni birtek onlar anlayabilir dedim, beni bogduklarının dahada dibe cektiklerinin farkına bile varmadım. Degismeye basladıkca kayboldular yada uzun bir süredir sivri dilli olduğumdan kendimi tutamadığımdan ben uzaklastırdım bilmiyorum ama iyikide gittiler.
Bu sitenin ve sizlerin bana kattığı cok sey var hepinizi cok seviyorum, bu siteyide iyiki varsınız....
