YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Arkadaşlar belki bir çoğunuz hemen ve hemen terapi almam gerektiğini söyleceksiniz. Yinede bunu sizlerle paylaşmak istedim. Ben hayatımda birkadın tarafından sevilmeyi çok istiyorum. Beni çok çok seven bir sürü bayan arkadaşım olsa...Bunu gerçekten çok istiyorum. Bunu sağlarsam iyileşecekmişim gibi geliyor. Bu bende saplantı gibi oldu. Bunu atamadığım için hemcinslerimle ilişkilerimde beklentilerim fazla oluyor.Beni seven arkadaşlarım var ama keşke daha çok olsalar... Ne dersiniz.
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Evet shamanic ;bende pozitif düşünmeye çalışıyorum.En azından gözlerim hep ışıl ışıldır insanları severim.Bunu zaten insanlar hisseder ve aynı şekilde sevgiyle döner genelde.... hani aslında şanlı bir insanım duygularımı yansıtabilme yetimi rabbim benden esirgemediği için.. Ama etrafımda bu enerjimden rahatsız olan insanlarda çok. Bunu anlayamıyorumki bugün yaşadığım olayda öyle birşeydi. Vıcık vıcık sevgi ne bu dedi adamın biri bugün kavga öncesi.

Düşünüyorumda acaba
Sevgi konusunda çokmu yaralıdır? Nasıl sevileceğinimi bilmiyodur? Acaba hayatı boyunca hiçkimseyi sevmeyi becerememişmidir?
Ne bileyim bisürü soru var aklımda
Sigara Molasına çıkayım bari...Aklımı ve duygularımı bi formatlayıp geleyim ........... dunk56
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Bence en sağlıklı olanı insanın kendisini sevmesi ve onaylamasıdır gerçek anlamda özgürlük budur.Ne anne sevgisi ne arkadaş sevgisi dışarıdan gelen her ne olursa olsun bunun yerini tutmaz.
Bunun üzerine yoğunlaşmanızı öneririm.Birde Hatalı Alanlarımız kitabı vardi eğer okumadiysaniz o kitabi önerebilirim.
John W Dyer kitabidir.
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

öncelikle atakan bey in önerdiği kitap mutlaka okunması gerekenlerden...

siyahcım.. her eksiğimizin yerini başka bir şey ile tamamlamaya çalışırsak bu sadece asıl olan sorunumuzu görmezlikten gelmemize yarar...
eger senin sunmuş olduğun çözüm etkili olsa o zaman bütün dul kadınlar.. eşlerinin kendilerine sundukları sevgiyi kaybettikleri için
bütün erkeklerin kendilerini sevmelerini isterler.. aynı durum evlat için .. arkadaş için.. v.b diye çoğaltılabilir...

sen zaten sevilmeye değer bir evlatsın.. bu sana hissettirilmiyor diye kendini yargılamaktan vazgeçmelisin..
burada oturup düşünmesi gereken kişi annen ablan kardeşin..

önemli olan etrafınızda olup bitenler değil.. kendi iç dünyanızda nasıl hissettiğiniz..
değişim yada yeni başlangıç istiyorsak bu yine içimizden dışımıza doğru olacaktır...
dıştan içe olması çoookk zorr ...

olmayanın peşinden gitmeye çalışman yada onun yerine benzer deneyimleri yaşamaya çalışman sana çok fazla fayda sağlamayacaktır diye düşünüyorum..
bu konu ile ilgili kendini bir müddet rahat bırak.. olumlu .. olumsuz hiçbirşey düşünmemeye çalış..
zihinsel anlamda dinlenmeye ihtiyacın var.. bu konu aklına gelince sevdiğin bir şarkıyı söyle.. kitap oku.. yada başka şeyler...

ama biraz izin ver kendine.. zihnin berraklaşınca daha uygun çözümler bularak yoluna ilerleyeceğine eminim..

sevgiler ...
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

pamir im senin empati kurma yeteğin güçlü olabilir..
bu yüzden karşındakinin duygularını da almış gibisin üstüne..

sevgiyi anlamayan çok..
şart koymadan sevmeyi becerebilende az malesef..

hiç kimsenin senin sevgini yargılamasına izin verme..
sevmek etrafımıza karşı yapabileceğimiz en güzel davranış.. en büyük hediyedir aslında..
sen her şeye rağmen sevmeye ve o güzel enerjini atrafa yaymaya devam et..

sevgiler.. kiss3


 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

yazmadan takip etmeye çalışıyorum siyahı...hepimiz istediğimiz gibi onaylanmadan büyüdük...sevgiyi uykularımızda algıladık...bazılarımız sevgi yoksulluğunu öyle bir boyutta yaşadılarki anlatmak mümkün değil...sonradan bir baktıkki aslında kendimizi bizde sevmiyoruz...kendimizi sevsek, dışarıdan gelecek sevgiye bu denli hasret çekmezdik...benim yaşadığım durumda bana kabullenmekle geldi dışsal sevgi...

kabul ettim..sevmezse sevmesin.. ben onu seviyorum dedim kendime...ve sevgimi gösterdim...onun sevgi anlayışına göre hareket ettim..onayladım onu..sözel olarak dokunsal olarak ifade ettim sevgimi... süreç kolay değildi...ama kabullenmem kabul gördü..benim annem öööyle benim istediğim gibi vıcık vıcık sevebilen bir insan değildi..ama yüreğinin elverdiği ölçüde seviyor... bazende yetinmek gerekiyor galiba..

siyahcığım biz sana bir şeyler önerecek kadar durumlara vakıf değiliz sen kendin için en iyi olanın terapi görmen olduğunu düşünüyorsan bunu zaman geçirmeden yap...tüm annelere ve sana saygılı sevgiler..
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Geçmiş valizini dökmek gerekiyor sanırım hayatta yol alamıyoruz çengele takılmış gibi acı çekiyoruz:(
Yeniden başlamak lazım hayata..tabi vaktimiz varsa..
Shamanic sana gün geçtikce haranlığım artıyor cınım yazdıkların hepimize ışık oluyor sanki hm:)
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Biz de kendimizi sevmiyoruz
Evet bende farkettim bunu ve şöyle dedim kendi kendime "ben kendimi sevmiş olsaydım bu kadar kolay dibe vurmazdım" geri çevrilmeye karşı bu kadar hassas olmazdım. Hepimiz dünyaya farklı roller üstlenerek geliyoruz hepimiz iniş çıkışlar yaşıyoruz hepimizin yüklendiği misyonlar var. Bir yerde biri için vazgeçilmez olurken başka birisi için önemsiz olabiliyoruz. İşte ben olumsuza o kadar yoğunlaşmışım ki bazen tövbe ediyorum Allaha şükürsüzlüğümden dolayı.
Herkezi kazanamazsın diyorum kendime bir redediliş karşısında tuzla buz oluyorum hala............
Bence bunun nedeni kendimi yeterince sevememiş kendimi kucaklayamamış olmam. Evet benim değersizlik duygularım var bunları kabul ediyorum... İşte burda olmamın nedeni bu....
Burada ögrenmiş olduğum bir çok şeyi deniyorum ve yansımalarını da görüyorum. Terapi konusuna gelince orada espri yapmak istemiştim sanırım bunu yeterince vurgulayamamışım.. Ruhumun sağlam olduğunun farkındayım artık çünkü karakterim sağlam belki yaralarım çok derin hala ama onları onarmaya çalışıyorum. Burada sizin yaşadığınız deneyimleri okunamak yanlız olmadığımı hissini veriyor bana... Hala bayan arkadaşlarım beni çok sevimesini, düşünmesini istiyorum. Ama bunu sağlamak için kimseye yaranmaya çalışmadan bir insan isterse gerçekten isterse bu yakınlığı göstersin istiyorum. Açıkçası çok fazla gitmiyorum kimsenin üstüne kapım açık isteyen girsin bu kapıdan.... Hala çok korkuyorum yanlızlıktan ama korkunun ecele faydası olmadığını hazmede hazmede öğrendim çok yanlız olduğum günlerde. Belki bakarsınız bende çözerim şu SIR'ıda mıknatıs gibi çekerim dünyama dost insanları ne dersiniz.
İyi günler
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

siyahım belki inanmayacaksın ama ben seni düşünüyorum..ve seni merak ediyorum..senin iyi olmanı diliyorum...hepimiz buraya geldiğimizde bir yığın şeyler istiyorduk...bebeğim olsun..işyerimde huzurum olsun..eşim ve kızı. günlükleri dolaşırsan pek çok hikayeler bulacaksın...sonradan bu insanlar ve ben istediğimiz şeylerin gerçekte ne kadar önemsiz olduğunu gördük..kendi değerimizi anladık..ve hayatımıza daha değişik yönler verdik..seninde gerçek yolunu bulmanı diliyorum...
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Günaydın hayal hanım beni düşündüğünüzü biliyorum. Nasılını bilmiyorum ama biliyorum. Sanırım sorun kendini kabullenerek yola devam etmekte içsesim sürekli bunu söylüyor yoluna devam et şeklinde. Mutlu ol neşeli ol birazda kuşları böcekleri düşün....
En azından uzun zamandır hep aynı sesleri çıkarırdı. Yada benzer şeyleri düşünmek zaman zaman iç karartıcı geliyor. Rutin işleri yapmakta hala zorlanıyorum. O zaman biraz mola verip bu işleri acı çekmeden (yoğun isteksizlik) yaşamadan sevgi ile yapmaya çalışıyorum....
Kendi iç konuşmalarımı takip edip onları nasıl değiştirebileceğimi düşünerek onlarla oynuyorum bilinçaltımı ve konuştuğum dili onu nasıl etkilediğini öğrenmek için gayret sarfediyorum. Yaşam sevincini bende yakalamak istiyorum. Sabahları dinleşmiş olarak kalkmak güne neşe ile başlamak kim istemezki.... Kapbumbağa gibi sert bir kabuk oluşturmuşum yıllarca hala kaplumbağa gibi davranıyorum. Başımı çıkarıyorum dışarı en ufak bir korkuya kapıldığımda hemen içeri çekiliyorum.
Benden size ve hepimize saygılı sevgiler
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Bazen dıyorum bu ne ya bu ne böle hayatmı uzerıme bı kamyon gelsede ezip geçse beni sonra zman geçiyo senı yenicem dıyorum kendı kendıme aslında kendımle savaşıyorum bunun farkkındayım ama düşüncelerimi kontrol etmek zor ,zor olsada yenıcem
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

farkvar cım sen aslında yendin sayılırda.. ah buna kendini bir inandırsan... kendinle savaşma.. kendin ile dost ol.. bakalım sana ne anlatmaya çalışıyor... birlikte alın düzeltme kararlarınızı.. ve güven kendine.. doğru olduğuna doğru olanı yaptığına inanarak hareket et.. düşüncelerin aslında sensin.. onları kontrol etmek yerine salıver gitsin sevgiyle ve yeni düşünceler üret.. sevgi ile ilgi ile gerçekleşmesini istediğin düşünceler olsun bunlar.. ve olmuş kabul ederek yaklaş..

yeni düşünceler oluşturmak kolay olduğu kadar emek ister.. çünki eskiler yaşam tarzımızı oluşturmuştur bir kere hemen çıkıp gitmek istemezler.. bu noktada düşüncelerimizin gücünün ne kada önemli olduğunu bir kez daha fark etmiş oluruz...

değişiklik istiyorsak kararlı olmamız lazım.. uyumlu ve tutarlı düşünceler yaratmamız lazım.. ve onları yaşıyormuş gibi yaparak gerçeğe dönüşme sürecini hızlandırmmaız gerekli..

bunun için telkinler eşliğinde meditasyon ve olumlamalarak yaparak hız kazanmaktan söz ediyoruz... gün içinde kendine kısa süreli baskınlar yap.. yakala bakalım düşüncelerini neler geçiyor.. bunlar olumsuz ise hemen onları kovala ve olumlu olanları ile değiştir...

hayatımın üzerine bir kamyon gelsede ezip geçse beni...

hayatımın üzerine bir kamyon gelsede alıp götürse beni hedeflerime doğru.. nede olsa yürümekten daha hızlı gideriz... ara yollardan çıkınca bu kamyondan iner ana yolda bir ferrariye binerim.. hedeflerime giden yolda bir sürü süper araba var nede olsa.. kendi hızlı arabamı aldığım zamanda ben de yolda benim gibi düzgün hedeflere giden dostları yanıma alır.. daha hızlı ulaşmalarını sağlarım varacakları noktaya...
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

sıkıldığım zamanlar en çok yürüyüşe çıkıyorum.yürüyüş yapmak çok ferahlatıyor insanı.
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Böyle anlarda kendimi dışarı atarım ve yürüyüş yaparım.Hatta yürürken ağlarım bile hiç çekinmeden.Düşünürüm o esnada,yanımda mutlaka bir defter kalem olur ve yazarım hislerimi. Sahile gider bir banka oturur,denize bakar da bakarım.
Beni o derece dolduran birikmişliklerimi doğaya iade etttiğimi imajine ederim. Tüm bunların yanı sıra bilirim ki, bir kabuk çatlamaktadır ve bu sıkıntı o yüzden yaşanmaktadır. Bebek,doğum anında,anneye epeyce ağrı verir ama geldiği an,dünyanın en mutlu insanı haline dönüştürür sizi..İşte,yaşamdan bıktığımız,herşeyin üstümüze geliyormuş gibi olduğu dönemler tamamıyle dönüşüm dönemleridir.Son birkaç saattir dinlediğim bir şarkı var.Sezen Aksu'nun ''Gidemem'',adlı şarkısı..Konuya çok uygun olduğunu düşündüm.Sezen Aksu'nun hissiyatına hayran olduğumu belirtmeden de geçemeyeceğim.Nasıl düşünür,yazar ve aktarır böylesine vurucu??Neyse,hepinizin çok iyi bildiğine emin olduğum bu şarkının sözlerini tekrar hatırlatmak isterim..

Sevgilerimle..


GİDEMEM

Bazen daha fazladır her şey
Bir eşikten atlar insan
Yüzüne bakmak istemez yaşamın
O kadar azalmıştır anlam

O zaman hemen git radyoyu aç bir şarkı tut
Ya da bir kitap oku mutlaka iyi geliyor
Ya da balkona çık bağır bağırabildiğin kadar
Zehir dışarı akmadan yürek yıkanmıyor

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir (2x)

Bir şiirden bir sözden
Bir melodiden bir filmden
Geçirip güzelleştirmeden can dayanmıyor
Yıldızların o ışıklı fırçası azıcık değmeden
Bu şahane hüzün tablosu tamamlanmıyor

Ama fazla da üzülme hayat bitiyor bir gün
Ayrılıktan kaçılmıyor
Hem çok zor hem de çok kısa bir macera ömür
Ömür imtihanla geçiyor

Ben bu yüzden hiç kimseden gidemem gitmem
Unutamam acı tatlı ne varsa hazinemdir
Acının insana kattığı değeri bilirim küsemem
Acıdan geçmeyen şarkılar biraz eksiktir
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

fatale ' Alıntı:
Tüm bunların yanı sıra bilirim ki, bir kabuk çatlamaktadır ve bu sıkıntı o yüzden yaşanmaktadır.

dün gece benim kabuğum sanki çatlamaya başladı.ve yine anladım ki ben kendimi doğru yolda sanarken aslında kendime zarar vermişim.
mümin sekman'ın bi kitabı vardı."Ya Bir Yol Bul Ya Bir Yol Aç Ya da Yoldan Çekil" okumadım ama adından anlaşılıyor ne cevherler
sakladığı.ve inanın bana nedenler ve çözümler isminde anasayfaya büyük bi başlık açarsak yüzbinlerce psikolojik hastanın
kendi kendisini tedavi etmesinin yolunu göstermiş ve aydınlatmış olacağız.bu konuyu şiddetle savunuyorum.muhakkak açılmalı bu sayfa.
bir kişi dahi faydalanırsa biz kazanmışız demektir.önemli olan bu sayfanın çabuk görülecek yerde olması.geçende ses tonları ile ilgili
mesajı ilk defa gördüm.3 aydır burlardayım yeni rastladım.böyle topicler gibi aralarda kaynamaması için orta yere açılmalı bu nedenler sayfası.
ve neden sorusundaki tılsımı farkettiğimde hatamın ne olduğunu bikaç hafta önceki mesajıma ekleyim de
ordan daha iyi açıklarım aradaki farkı.reklamlardan sonra devam edecek bi yere ayrılmayın  sevincli
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Böyle zamanlarda dışarı çık yada pencereden bak. Ama binalara değil, yeşile bak, maviye ama doğalına bak, ağaca, gökyüzüne hayata bak ve DÜŞÜN...

Allahım yeşili yaratmış içindeki hayat sevgisi ile;


Sonra ağacı göstermiş tüm canlılığı ve hayata tutunması ile, sağlam kökleri ile;


Doğayı yaratmış tüm renkleri ile hayata karşı olan canlılığı ile;


Hayat merdiveninden yavaşca sindirerek çık demiş sana hayatı hissederek;


Acıyı vermiş ki tüm bunların değerini anla ve sevdiklerine daha bir sarıl diye hayat canlılığı ile;


Cevrene de bulacağın dostları vermiş, her an yanında olacaklarını bil ve hayata iyice tutun diye;


Canın sıkılınca, hayat bunaltınca derin bir nefes al maviliğe, yeşilliğe, sevgiye doğru ve tüm bunları düşün. Bilki hayattaki güzellikleri anlamak için çirkinleri de görmen gerekir. Yapman gereken ise bu çirkinliklere karşı olan milyonlarca güzelliğe kucak açmaktır.
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Eskiden hergünümün tek lafıydı..."Yaşamaktan Bıktım,herşeyden bıktım,hiçbirşey şaşırtmyor beni"...Bunları her düşünür ve büyük bir bıkkınlıkla devam ederdim...
Şimdi ise zaman zaman yine bıkkınlıklarım olmuyor değil...Bazen insanların içimdeki tüm enerjiyi bir anda çektiklerini ve tamamen güçsüz kaldığımı hissediyorum...
Böyle anlarda en sevdiğim müziği açıyorum...Çizmeye başlıyorum...Sanki bütün o olumsuzluklar,negatif enerji çizime akıyor...Sonra o çizimi kaldırıyorum,görmeyeceğim yere...Ve uyuyorum...Uykuya dalmadan öncede çok güçlü olduğumu düşünüyorum,hissetmeye çalışıyorum...
Kalktığımda daha iyi hisseder şekilde oluyorum...
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Yaşamaktan bıkmak o kadar kolayki... Hele bu birde dilinize dolanmışsa... Hergün tekrar edilir hale gelmişse.... Zor olan hayata tutunmak. Hayata tutunmayı kolay hale getirebilmek. Hayata tutunarak hayatı hem kendimize hem çevremize daha yaşanabilir yapmak.
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

Aslında bi kişi hayata tutununca başka birileride ona tutunuyo ondan umut alıyor yaşama bağlanıyor aynı yukardaki şirin sincaplar gibi:)
Sizin yaşamanız birilerin yaşama sevinci bunlar anne kardeş hasta bi arkadaş hatta kedi kuş köpek bile herkes bağlı birbiirne ne kadar amanda yalnızları oynasakta yalnız değiliz hayat oyununda..açınca gözlerimizi dikkatle bakınca görürüz yanımızdaki elimize ayağımıza dolanan bağları çümki karıştırmışız işin yoksa çöz şimdi:))
Benim çocukluk arkadaşım var Olcay evliliğini aile baskısı yüzünden yanlış bi seçimle evlilik yaptı..sonuç kötü..çalışmayan dayak atan eve kapatan berbat bi hayat yaşatmış ona kızkardeşim bi italyan pastanesinde şef olarak çalışıyodu arada çocuğunu alıp gelirmiş yanına..kardeşim diyodu çok yıpranmış görsen tanımazsın diyodu üzülüyodum..bi gün kapı çaldı açtım gerçekten tanıyamadım baktım ölece yüzüne bana zeynep ben Olcay deyince hımk oldum size dim yaşlı zayıf bi kadın görünümde biri ama daha çok gençti yaşadıkları insanı nasılda yaşlandırıyo diye geçirdim içimden..ama belli etmedim ona kendisini daha kötü hissetmesini istemedim dedim hayırsız gelmezsen unuturum böle simanı diye espiri yaptım gülümsedim..Sonra eşinden ayrıldı uzunca bi süre kendisine gelemedi bi gün aklından intihar etmeyi düşünüyomuş..oturmuş koltuğa arabasına binip gittiği yere kadar gidip hiç bilmeden sonra kendisini ilaçla zehirlemeyi yok olmayı istemiş..tam bunları düşünüyoken kararda verdim sanki diyo o ara Çocuğu geliyo yanına..Anne sen beni seviyomusun?diye soruyo..o anda kafama topladığım bütün kara bulutları düşünceleri atıp sarıldım oğluma dedi..Hayata bağlandım çocuğumun sözleriyle..
hani bazen onun yaşadıklarını ben yaşasam dayanamazdım herhalde gerçekten zor hayatı oldu..yaşadığı zorluklar onu inanılmaz güçlendirmiş biri şimdi..
Ben hala kozadan çıkamamış kelebek gibi yaşamaktan korkuyorum:)))
 
Ynt: YAŞAMDAN BIKTIM!!!

bir an gelir sanki herkez sana düşman .. her açtığın kapı yüzüne kapanır. sanki bir geleceğin yok gibi gelir. banada çok oldu ama nekadarda bıksamda yaşamak güzel
 
Sitemiz bir forum sitesi olduğu için kullanıcılar her türlü görüşlerini önceden onay olmadan anında siteye yazabilmektedir. 5651 sayılı yasaya göre bu yazılardan dolayı doğabilecek her türlü sorumluluk yazan kullanıcılara aittir. 5651 sayılı yasaya göre sitemiz mesajları kontrolle yükümlü olmayıp, yasaya aykırı yada telif hakkı içeren paylaşımlar BURADAN bize ulaşıldığı taktirde, ilgili konu en geç 48 saat içerisinde kaldırılacaktır. Sitemizde Bulunan Videolar YouTube, Facebook, Dailymotion, v.b. video paylaşım sitelerinden alınmaktadır. Telif hakları sorumluluğu bu sitelere aittir. Videoların hiç biri sunucularımızda bulunmamaktadır.
Geri
Üst